شهادت حضرت فاطمه الزهرا را به تمام شيعيان تسليت عرض مي كنيم
زنبور تریکوگراما حشره ریز و ظریفی است که حدود یک ميليمتر طول داشته و متعلق به خانواده ای از زنبورها تحت نام Trichogrammatidae می باشد . این خانواده از زنبور ها به طور کلی پارازیتوئید ( انگل ) تخم بویژه پروانه ها می باشند که تعدادی از این پروانه ها جزء آفات مهم و اصلی محصولات کشاورزی هستند و هر ساله کشاورزان و باغداران را وادار به مبارزه بر علیه آنها می نمایند . این زنبورها به واسطه پنجه پای سه بندی به راحتی قابل تشخیص بوده و به واسطه اینکه تخمهای انگلی شده ( پارازیت شده ) توسط این زنبور ها پس از چند روز سیاهرنگ می شوند ، در شرایط صحرایی براحتی قابل تشخیص و جمع آوری می باشند .
در خصوص عوارض مخرب و آسیب های جبران ناپذیر زیست محیطی مرتبط با کاربرد بی رویه سموم شیمیایی در کشورمان تا کنون مطالب فراوانی به چاپ رسیده و اکثر کارشناسان محیط زیست نسبت به عواقب آن هشدار دادند علیرغم این هشدارها و اقدامات ارگانهای مسئول متاسفانه باز هم شاهد کاربرد سمومی در کشاورزی هستیم که برخی از آن ها به دلیل طیف وسیع عملکرد و سمیت شدید حداقل در کشور های توسعه یافته منسوخ گردیده اند.
این گونه سموم به دلیل طیف گسترده اثرشان و بعضا پایداری زیاد به غیر از آفت های مورد نظر بسیاری از حشرات و موجودات مفید را از بین میبرند و به همین دلیل می توانند باعث طغیان جمعیت آفات شوند ضمن این که آفات به تدریج و در طی چند نسل نسبت به آنان مقاوم شده و کشاورزان ناچار به جایگزینی سموم دیگر می گردند.
آفت کش های سازگار با محیط زیست دارای منشاء طبیعی هستند قادرند بدون بجای گذاردن اثر سمی و زیان به محیط زیست بطور موثریآفات را نابود کنند .آفت کش های ساز گار با محیط زیست اگر چه شاید نتوانند در همه موارد جایگزین سموم شیمیایی گردند ولی با بکارگیری صحیح قادرند موجب کاهش قابل ملاحظه مصرف سموم شوند.
امروزه کارشناسان آفت کش ها یی را که توصیه میکنند که حتی المقدور دارای خواص زیر باشند:
1/حداقل سمیت برای مصرف کنندگان
2/حداقل پایداری در محیط زیست
3/ حداقل سمیت برای حشرات وموجودات مفید
4/ حداکثر انتخاب نسبیت به آفت مورد نظر
"آفت کش های سازگار با محیط زیست"اکثرا با معیارهای فوق همخوانی دارند و به همین دلیل توانسته اند جای خود را در مبارزه با آفات بخصوص در محصولات گلخانه ای یافته و جایگزین مناسبی برای سموم خطرناک شیمیایی باشند.
مقدمه
انبه Mangifera indical یکی از میوه های مهم مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری دنیا است و به دلیل کیفیت بسیار عالی میوه به سلطان میوه) (King of fruits مشهور است. در ایران کشت و کار این درخت از قدیم الیام (حدود 300سال)در استان های هرمزگان و سیستان وبلوچستان متداول بوده است.سطح زیر کشت انبه در استان هرمزگان حدود 1500 هکتار است. شهرستانهای رودان-میناب وبندر عباس از نقاط عمده کشت این محصول به شمار میروند.
مسئله ریزش گل ومیوه در باغهای انبه و همراه شدن این مسئله با افزایش خسارت آفاتی نظیر زنجرک انبه- پشه گل آذین- پشه گالزا-سن قهوهای تریپس انبه
وبیماریهای سفیدک پودری وانتراکنوز انبه یکی از مهمترین مشکلات انبه کاران جنوب کشور به ویژه در دهه اخیر بوده است.(پژمان.حسین1375)
پشه های گالزا(Cecidiomyiidae) گروه مهمی از آفات زیان آور انبه میباشند و تا اکنون 12 گونه از حشرات این خانواده بر روی درخت های انبه جمع آوری وگزارش شده اند.چهار گونهErosomyia indica,Dasineura mangifera Felt,D.amaranjarae Grover ,Procystiphora indica Grover از گونه های زیان آور به گل آذین انبه می باشند. شکل وچرخه شناسی و چرخه زندگی این گونه ها در کشور هند مورد مطالعه گرفته است.
نظر بدهيد؟ سوال بپرسيد؟جواب بگيريد؟!!!!!!!
|
|
خانواده سولاناسه را در فارسي تحت نام خانواده سيب زميني ميشناسند. گياهان زينتي اين خانواده عبارتند از فلفل زينتي، داتوره، توتون زينتي و اطلسي.
فلفل زينتي
وقتي از فلفل زينتي نام ميبريم، فلفل خوراكي در ذهن متبادر ميشود لذا هر دو اين گياهان از خانواده سولاناسه با نام علمي كَپسيكوم هستند و براي كشت در هواي آزاد در فصل تابستان مناسب هستند. فلفل زينتي با ميوههاي كوچك رنگي و گيلاس زينتي هر دو جزء كپسيكومها هستند. همچنين هر دو مصرف پات پلنت دارند و جزء گياهان 1 ساله هستند.
تكثير كپسيكومها بوسيله بذرهاي قابل نشا است و هيچ مشكلي از نظر تكثير ندارند. فلفل زينتي ميزبان خوبي براي مگسهاي سفيد گلخانهاي است و چنانچه در مجاورت گياهان ديگر كشت و كار شوند احتمالاً منبعي براي انتقال اين آفت خواهند بود.
داتوره
گياه ديگر اين خانواده گياه دارويي، زينتي داتوره است. داتوره با نام علمي داتورا يك گياه برگ درشت است كه گلهاي درشت شيپوري مانند به رنگ سفيد و بوته پر رشد دارد و به عنوان يك گياه مقاوم به شرايط نامساعد محيطي در پاركها و محلهايي كه رفت و آمد بچهها در آنجا كمتر است كشت و كار ميكنند (اين گياه دارويي سمي است). كشت و كار داتوره بوسيله بذرهاي ريز آن صورت ميگيرد. و چون مقاوم به سرما است به عنوان يك گياه چند ساله در هواي آزاد قابل نگهداري است.
|
|
گياهي است گرمسيري داراي ساقههاي كوتاه و پوشيده از ريشههاي بهم فشرده نسبتاً هوايي است كه انبوهي از برگهاي شمشيري براق و چرمي شكل از همانجا رشده كرده است كنارهها و روي رگبرگ مياني داراي دندانههاي ظريف و خار مانند است برگهاي سبز درخشان با حاشيه سفيد به نحو جالبي به طرف پايين متمايل ميگردد. | |
|
خاك: مخلوطي از خاك برگ پوسيده و ماسه و خاك باغچه مرغوب نور : احتياج به نور متوسط دارد. آبياري : به مقدار زيادي آب احتياج دارد . خاك بايد هميشه به اندازه كافي مرطوب باشد. حرارت : به حرارت زياد حداكثر 30 درجه و حداقل 16 الي 19 سانتيگراد نياز دارد. تغذيه : از اواخر بهار تا اوايل پاييز بايستي بوسيله كودهاي شيميايي محلول در آب ، هر بيست روز يكبار از طريق برگها و ريشه مورد تغذيه قرار گيرد.] رطوبت : گياه به رطوبت متوسط هوا در حدود 50-70 درصد احتياج دارد. ازدياد : بهترين و عملي ترين روش تكثير پاندانوس استفاده از پاجوشهايي است كه بشكل يك گياه كوچك و در اطراف ساقه نزديك خاك ميرويد اين گياهچه را جدا كرده و در يك خاك سبك يا خزه ميكارند. | |
|
|
گياهي است زيبا با ساقههاي نرم و آبكي و برگهايي برنگ سبز با لكههاي سفيد و زرد و رگبرگهاي اصلي كاملاً مشخص . برگها بسته به نوع گياه پهن و درشت و يا نسبتاً كوچكند. ساقه اصلي غالباً بدون انشعاب است و برگهاي انتهايي مداوم و در حال فعاليت و رشد ميباشند. در بيشتر رقم ها برگهاي پايين بتدريج ميريزند و ساقه گياه حالت لخت به خود ميگيرد كه در اين صورت گياه زيبائي خود را از دست مي دهد. در اين صورت مي توان برگهاي انتهايي را همراه با 10 سانتيمتر از بخش فوقاني ساقه قطع و در ظرف آب يا در بستري از ماسه ريشه دار كرده و سپس در گلدان با خاك مناسب كاشت. |
|
بقيه ساقه كه از بندهاي نزديك بهم تشكيل يافته قابل تكثير است و كافي است كه آن را به نحوي به قطعات تقسيم كنيم كه هر يك داراي يك جوانه يا بيشتر باشد. اين قلمهها را به صورت افقي در بستر قلمه خوابانده بطوريكه نصف قلمهها از خاك بيرون باشد. | |
|
|
گياهي است رنگارنگ بسيار زيبا در انواع مختلف با برگهاي باريك ، پهن برگها در اصل سبز بوده لكههاي قرمز و زرد در پهنه برگ پيشروي نموده و رنگهاي جالب و دلفريبي بوجود مي آورد يكي از مشخصات مشترك گياهان اين تيره شيرابه سفيدي است كه هنگام قطع شاخهها و يا برگها از آن جاري مي شود. خاك : به خاك نيمه سبك با زه كش كامل احتياج دارد. مخلوطي از خاك برگ پوسيده ، ماسه و قدري خاك معمولي كه اصطلاحاً به خاك باغچه شبيه است. |
|
نور : به نور متوسط نياز دارد. | |
|
|
گياهي است گرمسيري و بسيار زيبا كه در اغلب منازل بصورت گلداني و كاشت در پاسيو ها نگهداري مي شود اين گياه داراي ساقه بسيار محكم و چوبي است و برگها برنگ سبز و شبيه شمشير با نوك تيز از لبه گلدان تا انتهاي ساقه چوبي را مي پوشاند. خاك : يوكا به خاك نيمه سبك احتياج دارد. زهكش در گلدان يوكا حائز اهميت است و خاك آن مخلوطي از از خاكبرگ پوسيده ، ماسه شسته و كود پوسيده دامي و قدري خاك معمولي ميباشد. |
|
نور : يوكا به نور كافي نسبتاً زياد نياز دارد. بنابراين بايستي در روشن ترين قسمت ساختمان نگهداري شود. در نور ضعيف برگها از شادابي افتاده ، رنگ سبز آن به زردي مي گرايد و حالت لوله اي و افتاده پيدا مي كند. آبياري : اصولا گياهي كم آب است فقط بايد هميشه خاك آن مرطوب متوسط باشد. مقدار و تعداد آبياري و فصل گرم تابستان زيادتر از ساير مواقع سال خواهد بود. حرارت : نظر به اينكه گياهي گرمسيري است به حرارت زياد نياز دارد. مناسبترين درجه حرارت بين 10 تا 25 درجه سانتيگراد رطويت هوا : گياهي استثنائي است . در مناطق مرطوب رشد بسيار عالي وكامل دلرد و در محيط هاي خشك مقاوم است . تغذيه : يوكا احتياج كامل به تمام مواد غذايي دارد و بوسيله كودهاي شيميايي محلول كه داراي ميكروالمنت آهن مي باشد مي توان هر 15 روز يكبار به آن كود داد. ازدياد : تكثير اين گياه از از طريق قطع سرشاخههاي گياهان بزرگ (قلمه سرگياه) و پاجوش انجام ميگيرد. سرشاخه ها را از قسمت چوبي شده قطع و محل قطع شده را در گياه مادري با چسب پيوند مي پوشانند. كه از تبخير آب ساقه اصلي جبوگيري شود. شاحه هاي قطع شده را در خاك سبكي كه بيشتر خزه و ماسه است فرو كرده در درجه حرارت 25 تا 30 درجه سانتيگراد با رطوبت هوا 60 تا 70 درجه نگهداري كرده و معمولا قلمه ها لعد از يك ماه بخوبي ريشه مي كنند. بغير از سرشاخهها ، ساقههاي چوبي يوكا را به اندازههاي مختلف قطع كرده و عين سرشاخهها ريشهدار ميكنند كه تبديل به گياه جديد خواهد شد. | |
|
|
گياهي است از خانواده شيپوريها با قد و قامتي برازنده و جالب و ارتفاع آن به 60 سانتيمتر ميرسد. اين گياه زيبا داراي برگهاي كشيده و برگها نسبت به انواع ديگر كوتاهتر است رنگ برگها سبز مايل به آبي، در وسط برگها لكههاي خاكستري نقره فام به صورت نامنظم در پوسته برگ گسترده شده است جذابيت اين گياه مربوط به برگهاي آن است |
|
گلهاي اين گياه در اواسط تابستان برنگ سفيد و لولهاي ظاهر ميشود و براي تقويت عمومي گياه بهتر است چيده شود. خاك : به خاك هرموسي سبك مخلوط با ماسه نياز دارد | |
|
|
گياهي است گرمسيري ، برگها به شكل بيضي برنگ سبز با رگهها و لكههاي زرد و سفيد و در انواع ديگر فقط رنگ برگها سبز است برگهاي جوان كوچك و ظريف و با طراوت و براق است . در اثر تغذيه خوب از طريق برگ و ريشههاي هوائي داراي برگهاي پهن و بزرگ ميشود اين گياه به صورتهاي مختلف در بيشتر منازل نگهداري ميشود. |
|
خاك : پتوس احتياج به خاك سبك با زهكش كامل دارد. زه كش گلدانها داراي اهميت فوقالعاده است . در غير اينصورت آب در ته گلدان جمع شده و گياه شادابي و رشد خود را از دست ميدهد. تغذيه : اين گياه در دوران رشد اختياج به تمام مواد غذايي داشته و براي اين منظور از كودهاي كامل محلول در آب هر ده روز يكبار تغذيه كرد. ازدياد : بهترين راه تكثير استفاده از قلمه هاي سرشاخه هاي جوان است براي اين منظور قلمه هايي بطول 5 سانتيمتر كه داراي 2 تا 3 برگ باشد تهيه كرده و درخاك بسيار سبك مي كارند. تركيب اين خاك مخلوطي از خاك برگ پوسيده ، ماسه شسته و خزه بطور مساوي است در خزه مرطوب به تنهائي ريشه مي دهد و در منازل با قراردادن قلمه در آب آن را ريشه دار نموده و سپس در خاك مناسب مي كارند. | |
|
گياهان دارويي (Medicinal plants)
تعريف : گياهان دارويي به گستره وسيعي از گياهان اطلاق مي شود (بوته، درختچه و درخت) كه در درمان بيماريها و يا در پيشگيري ازبروز آن مورد استفاده قرار ميگيرد. اكثر اين گياهان در سه گروه عطري، ادويه اي و طبي قرار ميگيرند.
گیاهان دارویی برای بشر بسیار مفید می باشد. ایجاد فرهنگ سازی استفاده از گیاهان دارویی در ایران کار بسیار دشواری نیست که امید است با تلاشهای سازمان های ذیربط و دیگر دوستان ( وبلاگ نویسان در این زمینه) انجام گردد.
طبقه بندي از نظر اندام مورد استفاده :
ماده مؤثر گياهان در قسمتهاي مختلف آن گياه به شرح ذيل وجود دارد :
1- بذر : شنبليله، آنيسون، سياه دانه، كرچك، اسفرزه، بالنگو، خار مريم (ماريتيغال)، زيره و ...
2- برگ : گردو، گزنه، مورد، آويشن شيرازي، گل انگشتانه و ...
3- ساقه : بيد، رزماري، دارچين، بلوط و ...
4- ريزوم : سنبل الطيب، سورنجان، گزنه، صابوني، نعناع، زردچوبه و ...
5- ريشه : شيرين بيان، گزنه، صابون-رناس ، بابا آدم، كاسني و ...
6- گل : بابونه، گل محمدي، رازك، گاوزبان، زعفران، ذرت، هميشه بهار، ختمي، پنيرك، بيدمشك و ...
7- سرشاخه گلدار : گل گاوزبان، زوفا، غافث (دواي جگر) ، اسطوخودوس، آويشن برگ باريك و ...
8- ميوه : گل ساعتي، زيتون تلخ، زرشك، عناب و ...
9- صمغ : باريجه، آنغوزه، سقز، اوشك(وشاء) ، شيرخشت، ترنجبين (خار شتر) ، كتيرا و غيره و ...