پسته :
درخت پسته هم در برابر گرمای تابستان و هم در برابر سرمای زمستان پایدار است و از 20- تا 40 درجه سانتیگراد را می پذیرد. مناسب ترین خاک برای پسته ،لومی شنی سبک است. درخت پسته دارای یک ریشه محوری عمیق است. که خاک باید دست کم دو متر عمق داشته باشد. به دلیل عمیق بودن ریشه ، درخت پسته در برابر کم آبی بسیار مقاوم است.
از ویژگی های دیگر پسته پایداری زیاد در برابر شوری زمین (خاک) است. رطوبت زیاد هوا و خیس بودن خاک برای پسته مضرند. رشد و میزان محصول آن را به شدت کاهش می دهند. افزایش پسته به دو صورت می باشد:
1- کشت بذر 2- پیوند زدن روی نهال
چون ریشه این گیاه برای تولید ریشه فرعی قدرت کافی ندارد. نشاء کردن آن مقرون به صرفه نیست و باید بذر را ، در محل اصلی در باغ ها کاشت و بر حسب میزان رشد دانهال حاصله ، پس از یک تا 3 سال آن را پیوند کرد. چون پسته دو پایه است ، در باغ باید حدود 10% از پایه ها را با پیوندک نر پیوند زد. درخت پسته معمولی را به روش های شلجمی یا جامی پا بلند ، پیرایش می کنند. درختان بارور به دلیل رشد انکی که دارند ، جز برای حذف شاخه های خشکشان هرس نمی شوند. شکوفه به شکل خوشه های جانبی روی شاخه های یکساله پدیدار می شود و فاقد گلبرگ است. گرده افشانی پسته توسط باد صورت می گیرد. سن باروری بر حسب رقم ، همان 8-5 سالگی است و گیاه در 15 سالگی بیشترین محصول خود را تولید می کند.
فاصله کاشت پسته 8-6 متر است و هر درخت در سال 200-70 کیلو پسته تازه تولید می کند ، که معادل 70-25 کیلو پسته خشک است. از مسایل مهم پسته کاری سال آوری(باردهی متناوب) است که به علت ضعف درخت بر اثر تولید بیش از حد میوه در یکی از دو سال می باشد ، که بوسیله تنک کردن با آن مبارزه می کنند.