خرزهره

خرزهره Nerium oleander
خانواده: Aposcyanaceae

مشخصات گياه شناسي:
خرزهره درختچه اي زينتي است با برگهاي تقريبا سرنيزه اي شكل و دايمي كه اين برگها به شكل فراهم بر روي ساقه قرار مي گيرند. به عبارت بهتر در هر بند از ساقه چندين برگ مستقر است. گلها به رنگ سفيد يا صورتي بوده منظره ي بسيار جالبي دارند.

انتشار جغرافيايي:
محل اصلي رويش خرزهره در ايران مناطق غرب و جنوب غربي ايران يعني استانهاي كرمانشاه لرستان و فارس مي باشد. ولي اين درختچه ي زينتي در حال حاضر در بقيه نقاط كشور نيز پرورش داده مي شود.

تركيبات شيميايي:
برگ خرزهره حاوي گلوكوزيدهاي سيانوژنه همچون نريئين و نري آنتين بوده اين تركيبات در صورت تجزيه شدن تركيبات سيانوري آزاد كرده و باعث مسموميتهاي بسيار شديد و حتي مرگ مي گردند. از اين رو در مصرف خرزهره به عنوان گياه دارويي بايد حداكثر دقت و توجه به عمل آيد. دانه هاي خرزهره حاوي انواع اسيدهاي چرب از جمله اسيد استئاريك، اسيد پالميتيك، اسيد اولئيك و اسيد لينولئيك است.

قسمتهاي مورد استفاده:
1- درمان كچلي و بيماريهاي پوستي: به اين منظور مي توان هم از جوشانده ي برگ خرزهره در روغن و هم از خيسانده ي آن در آب استفاده كرد. البته در درمان اين عوارض پوستي بديهي است كه استعمال به صورت خارجي خواهد بود.
2- تقويت قلب و تنظيم ضربان قلب: به اين منظور عصاره خرزهره را در آب حل كرده و سپس آن را به شكل قرص هاي سيار كوچك 5/0 گرمي درآورده و روزانه به تعداد 2 تا 4 عدد از آن مصرف مي كنند.