کندر :

صمغ درخت خاردار با ارتفاع تقریبی 2 متر است که در نواحی نسبتا گرم زمین رشد  می کند.بهترین نوع کندر، کندری است که خالص و تازه و نرم باید، ظاهرش سفید 

 و خیلی زود شکسته نشود و وقتی آن رو می شکنیم داخلش یک حالت چسبنده وزرد و طلائی رنگ باشد، و اگر باز هم نتوانستید با این خواص کندر خوب و خالص را شناسایی کنید، می توانید با بردن کبریت یا فندک به داخل مغازه ی عطاری کمی از آن را آتش بزنید، اگر خوب سوخت یعنی اینکه کندر خالصی است، ولی اگر آن هنگام آتش زدن، به خوبی نسوخت و فقط دود کرد، 

 می توان گفت که کندر واقعی نیست و صمغ صنوبر است که فقط هنگام آتش زدن دود می کند،و ازلحاظ ساختاری و درمانی هیچ شباهتی به کندر مرغوب و خالص ندارد. کندر ترکیبی از صمغ عربی است که هیچ گاه نمی سوزد،  طبیعت کندر گرم و خشک است اگر آدمی هستید که بدنتان با گرمی هیچ رابطه ی خوبی ندارد سعی کنید زیاد از آن استفاده نکنید.  

ادامه نوشته

گلدهي درختان پسته ( Flowering) :

پسته گياهي دو پايه است وگل‌هاي نر و ماده به صورت خوشه و بطور جانبي بر روي شاخه‌هاي يك ساله ظاهر مي‌شوند. هرخوشه حاوي تعداد زيادي گل مي‌باشد(شكل 1 و 2). توليد جوانه‌هاي گل بر وري شاخه‌هاي رشد فصل جاري و گلدهي و تشكيل ميوه بر روي شاخه‌هاي يك ساله مي‌باشد. به عبارتي گل‌انگيزي و اختصاصي‌شدن جوانه‌هاي گل، درسال قبل از گلدهي انجام مي‌شود. جوانه‌هاي گل بزرگتر از جوانه‌هاي رويشي هستند و نوك آنها دراي انحنا بيشتري مي‌باشد كه در شرايط عادي به راحتي قابل تشخيص هستند.

يكي از شرايط محيطي مورد نيا زجهت توسعه و تكميل رشد جوانه‌هاي گل نياز سرمايي است. نياز سرمايي پسته (تعداد ساعات دماي كمتر از 7 درجه سانتي‌گراد) بين ارقام پسته اهلي متفاوت و بين 450 تا 1100 ساعت (اوحدي)گزارش شده است. درصورتي‌‌كه اين نياز سرمايي تامين نشود بازشدن جوانه‌هاي گل نامنظم شده و به تاخير مي افت، همچنين باعث توليد برگ‌هاي ساده و 2 برگچه‌اي، 4 برگچه‌اي و غير نرمال و تاخير زمان برگدهي مي‌شود. تـوليد گل بصورت جانبي و انتهايي بر روي شاخه‌هاي رشد فصل جاري، يكي از علايم آشكار عدم تامين نياز سرمايي است.

شرايط آب و هوايي، سرماي زمستانه، رقم، بافت خاك و شرايط تغذيه از جمله عوامل موثر در زمان شكوفاهي ارقام مي‌باشد. در ارقام مختلف پسته درختان نر زودتر از درختان ماده به مرحله گلـــدهي مي‌رسند. زمان گلدهي و طول دوره گلده ارقام مختلف بستگي به شرايط آب و هوايي هر منطقه دارد. انتخاب ارقام نر و ماده‌اي كه زمان گلدهي يكساني داشته باشند تطابق زمان گلدهي ايجاد كرده و درصد موفقيت را بالا مي‌برد.

بطوركلي گلدهي ارقام نر حدود 5 تا 7 روز زودتر از ارقام ماده مي‌باشد و زمان شكوفاهي در ارقام مختلف متفاوت است. زمان گلدهي ارقام نر در شرايط آب و هوايي رفسنجان از 5 تا 25 فروردين ماه مي‌باشد. طول دوره گلدهي در ارقام مختلف و بين 3 تا 12روز است. گلدهي ارقام مااده از 7 تا 30 فروردين ماه مي‌باشد و ازنظر زمان گلدهي مي‌توان اين ارقام را به سه دسته زودگل(كله‌قوچي ايتالياي)، متوسط گل(اوحدي، احمد آقايي، فندقي48) و ديرگل (اكبري، جندقي) تقسيم‌بندي كرد. بناراين با توجه به اختلاف موجود بين ارقام مختلف از نظر زمان گلدهي بايد با توجه به شرايط محيطي هر منطقه رقم مناسب و تجاري براي آن منطقه را انتخاب نمود.

تجهیزات و موارد مورد نیاز جهت احداث کارگاه پرورش قارچ صدفی

1.     حد اقل ارتفاع 3/5 * عرض 3 * طول 3 کارگاه مورد نیاز برای ( کارگاه خانگی ) و ارتفاع 4/5 * عرض 10 * طول 15 کارگاه مورد نیاز برای واحد صنعتی

2.       آب جهت شستشو و تامین رطوبت کارکاه

3.      برق جهت تامین روشنایی و جهت تهویه انبار

4.       کولر

5.       دستگاه تهویه

6.       رطوبت سنج

7.       دماسنج min . max

8.       کاه

9.       بذر یا هاگ یا اسپان

10.     کیسه پلاستیکی به اندازه 110 در 60 ( 1000 گرم بذر ) یا 80 در 40 ( 500 گروم بذر ) یا 50 در 20  250) گرم بذر)

11.     دستکش

12.     ماسک

13.    الکل

14.    پنبه

15.    چاقو

16.    قیچی

17.    تیغ جراحی

18.    منبع حرارتی تامین گرمای مورد نیاز در فصل سرما

19.     دیگ جهت جوشاندن کاه

20.     دمپائی یا چکمه

21.     سرنگ 50cc

22.    فرمالین ( یا وایتکس برای ضد عفونی سالن ) و یا ماده فرمان

23.   آب آهک

24.    نخ نایلونی

25.    قلاب

26.    لامپهای مهتابی

27.    قارچ کش مانند ( دینوکارب کاربندازیم )

28.    حشره کش مانند : ( سولفات منیزیم ، یا زیتون )

29.    اجاق گاز برای جوشاندن کاه

30.    میز کار

دستگاه مه پاشی

نكات ايمني در سم پاشي :

 

نظر به اينكه سموم اثرات زيانبار بر بدن انسان و حيوانات و پرندگان دارند لذا لازم است بااصطلاحاتي كه روي برچسب قوطي هاي سموم مختلف نوشته شده است، آشنا شويد:
1 – ماده مؤثر :
به تركيبات شيميايي موجود در يك سم تجارتي كه داراي خاصيت آفت كشي هستند ماده مؤثر گفته مي شود. مثلاً ديازينون 60 درصد امولسيون، داراي 60 درصد ماده مؤثر سمي و 40 درصد مواد همراه غيرسمي است.
2 – مواد همراه :
مواد همراه يا قابليت حل شدن محلول را افزايش داده يا به عنوان تركيبات امولسيون كننده، خيس كننده عمل مي نمايند و باعث رنگين شدن سم نيز مي شوند.
3 – 50% LD درجه مسموميت :
مقدار سم خالص بر حسب ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن كه باعث مرگ حداقل 50 درصد جانوران مورد آزمايش مي شود. هر چه عدد LD50 كوچكتر باشد درجه سميت آن بيشتر است.
4 – دوره كارنس عبارت است از مدت زماني كه سم مي تواند پس از سمپاشي سميت خود را حفظ كند. اين مدت در مورد مالاتيون يك هفته اي است و متاسيتوكس داراي دوره كارنس سه هفته اي مي باشد.  

  الف - نكات ايمني قبل از سمپاشي :

ابتدا سم بايد از نظر سالم بودن آزمايش شود - وسايل مورد نياز سمپاشي مانند لباس كار – دستكش لاستيكي – عينك دوره دار و ماسك بايد آماده گردد – نوع آفت و نوع سم مشخص شده باشد. قبل از استفاده از سم بروشور آن مطالعه شده و طبق دستورالعمل آن اقدام شود – سموم را براي راحتي كار سمپاشي با هم مخلوط نكنيد.  

  ب – نكات ايمني حين سمپاشي

1 – موقع سمپاشي سم را بو نكنيد.
2 – از خوردن و آشاميدن، استعمال دخانيات پرهيز كنيد
3 – در صورت وزش باد، پشت به باد عمل سمپاشي را انجام دهيد
4 – براي تهيه محلول سمي، هرگز آن را با دست به هم نزنيد
5 – محلول سمي را به بدنتان، محصولاتي كه نياز به سمپاشي ندارند، روي علوفه دام ها نپاشيد.
6 – فشار سمپاشي را طوري تنظيم كنيد كه قطرات درشت روي گياه تشكيل نشود چون باعث سوختگي گياه مي شود.
7 – از ريختن محلول سمي در آب هاي جاري و محل آبشخور حيوانات و استخرهاي منابع آبي پرهيز كنيد.  

  ج – نكات ايمني پس از سمپاشي

1- كارگر سمپاش بايد پس از پايان كار استحمام نموده ، لباس خود را عوض كند
2 – اگر پس از سمپاشي بارندگي صورت گيرد سمپاشي بايد تكرار شود.
3 – ظروف خالي سم را له كرده و مدفون نماييد
4 – دستگاه سمپاشي پس از خاتمه كار شسته و خشك نموده
4 – از ورود اطفال و حيوانات اهلي به منطقه سمپاشي شده جلوگيري نماييد.
6 – مناطق سمپاشي شده بايد توسط تابلوهاي نصب شده مشخص شوند.

طرز کاشت قارچ در اطاق پرورش:

پس از آماده شدن کود آنرا به داخل سالن انتقال داده و روی سطح هر ردیف به ضخامت 15 سانتی متر کود را گسترده و سطح آنرا کاملا مسطح می نمایند و این عمل را بایستی خیلی به سرعت و بدون آنکه کود حرارت خود را از دست بدهد انجام داد. پس از تکمیل و انجام کار کلیه درها و منافذ را بسته و مدت چهار روز کود را بحالت خود واگذار کنید تا درجه حرارت کود و محیط اطاق بالا برود و حدود 54 تا 60 درجه برسد و این حرارت به مدت 30 -48 ساعت ثابت باقی بماند، بعد از آن درجه حرارت کود پائین آمده و به 54 درجه می رسد. این عمل را عرق کردن محیط کشت می نامند در حقیقت در این حرارت قسمت اعظم از محیط در اثر حرارت زیاد ضد عفونی شده و لارو حشرات و غیره از بین می روند.
از این تاریخ به بعد تا مدت 5 روز درجه حرارت محیط بستر 10 - 12 درجه پائین می آید تا آنکه درجه حرارت به 23 الی 24 درجه می رسد. این درجه حرارت برای کاشت قارچ مناسب خواهد بود.

اسپر آماده کاشت:
اسپر قارچ را نمی توان مستقیما کاشت زیرا امکان دارد همراه با اسپر قارچ تعداد زیادی قارچهای سمی و غیر مفید وجود داشته باشد. بنابراین بایستی از اسپر آماده کاشت بنام اسپون که در محیط کاملا استریل، محفوظ و سلکته شده رشد کرده و به حالت خواب در آورده اند استفاده نمود.
طرز عمل و تهیه آن بدین ترتیب است که اسپر قارچ خالص شده را در محیط کاملا استریل آزمایشگاه قبلا پرورش داده، بطوریکه میسلیوم قارچ رشد خود را شروع نماید. سپس آنرا در حالت عقیم برده و مانع رشد بیشتر آن می شوند و در محیط کاملا استریل و محفوظ بنام اسپون قارچ به فروش می رسانند.

طرز کاشت اسپون:
یک قطعه اسپون را که در محیط بسته و کاملا استریل محفوظ است باز کرده و به دوازده قطعه کوچک تقسیم نموده و قبلا سطح خاک بستر را به فاصله 25 سانتی متر، قطعه چوبهای در خاک بستر فرو برده و علامت گذاری کنید. در محل هر سوراخ قسمتی از خاک را تا عمق 5 سانتی متر با وسیله ای خارج کرده و با دست چپ یک قطعه اسپون بجای آن گذاشته و روی آنرا بپوشانید بطوریکه عمق کاشت 3-5 سانتی متر از سطح خاک باشد و به همین ترتیب پیش بروید تا کلیه بستر کاشت شود.
 
 پوشاندن سطح بستر:
 ده تا چهارده روز بعد از تاریخ کاشت اسپون، بایستی سطح کشت را به وسیله یک لایه دو سانتی متری خاک استریل شده پوک و منفذدار پوشانده و کاملا آنرا مسطح و یکنواخت نمود. در این موقع درجه حرارت بستر بایستی 5/15 درجه باشد. باید توجه داشت که در موقع روکش کردن بستر، اسپون ها باید رشد خود را شروع کرده باشند و میسلیوم قارچ در اطراف محلی که اسپون کاشته شده رشد نموده و گسترش پیدا نموده باشند. در این موقع بوی مطبوع قارچ در محوطه و در محل بستر به مشام می رسد و در این موقع باید کاملا دقت شود تا به هیچ وجه، بستر کشت تکان نخورد و جابجا نشود و مخصوصا اگر تخته کف و طبقات شکم داده و یا قدرت نگهداری بستر خاک را نداشته باشد میسلیوم قارچ ها پاره شده و تمام محصول از بین می رود.
 پس از پوشش نمودن سطح بستر، میسلیوم رشد سریع خود را شروع کرد و برای تسریع در رشد میسلیوم، درجه حرارت محیط بایستی بین 5/16 - 14 درجه باشد. در صورتیکه درجه حرارت محیط کشت خیلی بالا باشد، بکار بردن آهک در مخلوط خاک پوشش بستر صلاح نمی باشد.

شرایط برای پرورش و رشد قارچ:

تهویه:
 تهویه در محیط اتاق کشت باید بطور یکنواخت انجام شود و نبایستی روی سطح کشت را بیش از حد نیاز هوا داد و تهویه در کلیه نقاط اطاق بطور یکنواخت باشد.
 درجه حرارت:
 چنانچه درجه حرارت بستر کشت به کمتر از 14 درجه برسد و درجه حرارت محیط اطاق به حدود 5/7 درجه برسد بایستی اطراف بستر را با پارچه ضخیم پوشاند تا مانع تبادل حرارت به محیط شود. برای سرعت رشد قارچ می توان درجه حرارت محیط را به 5/14 درجه رساند و میزان تهویه را بالا برد ولی باید دقت شود که جهت حرکت هوا به طرف سطح قارچ نباشد.
 رطوبت هوا و آبیاری:
 در موقع تشکیل قارچ، محیط اطاق احتیاج به رطوبت دارد. بطور متوسط بهترین درجه رطوبت برای کشت بین 70 - 80 درصد می باشد. چنانچه درجه رطوبت هوا از این مقدار کمتر شود سطح کلاهک ها ترک برداشته یا سطح کلاهک قارچ لک دار می شود علاوه بر این سطح بستر خشک شده و احتیاج به آبیاری بیشتری دارد. برای تقلیل میزان رطوبت هوا لازم است در نقاط مختلف اطاق، رطوبت سنج های کار گذاشته شود و بطور مرتب مورد بازدید قرار گیرد. در صورتی به علت خشک شدن خاک سطح بستر، احتیاج به آبیاری است. بایستی به وسیله غبار پاش روی سطح خاک آنهم بحدی که آب در سطح بستر جریان پیدا نکند و یا در یک جا جمع نشود آبپاشی کنید. آبیاری را با آب خالص و با درجه حرارت 32 درجه و بسیار با احتیاط انجام دهید.
 درجه حرارت محیط:
 چند هفته پس از روکش کردن سطح بستر، میسیلیوم های قارچ تمام سطح بستر را پر نموده و بطور متوسط 7-8 هفته پس از کاشت اسپون، قارچ های کوچک سر سنجاقی در تمام سطح کشت ظاهر می شوند. در این موقع درجه حرارت بستر بایستی بین 10 -14 درجه باشد ولی هر اندازه قارچها رشد بیشتری پیدا نمایند می توان درجه حرارت را از 14 به 5/16 رساند و میزان تهویه را نیز بالا برد ولی باید دقت کرد که جهت حرکت هوا، به طرف سطح قارچ نباشد.
 تقویت خاک بستر:
پس از آنکه قارچها بزرگ شده و نزدیک به برداشت شوند می توان روی سطح بستر کود مایع پاشید ولی باید دقت نمود که روی کلاهک قارچ پاشیده نشود این عمل در بالا بردن میزان محصول بسیار موثر است.
 
 برداشت محصول:
 به محض آنکه رشد قارچ بحد کافی رسید و تاج آن شکل کامل خود را پیدا نمود بایستی قارچهای رسیده را جمع آوری نمود و بطور مرتب در طول بستر کشت، بررسی کرد و قارچهای رسیده را جمع آوری کرد. قارچهایی که ترک برداشته و چتر آن باز شده باشد ارزش بازاریابی ندارند. علاوه بر این وزن آن کم می شود و همچنین قارچهایی که زودتر از موقع چیده شوند وزن آنها سبک بوده و از قارچهای درجه دو محسوب شده و ارزش غذایی کمتری دارد.
 در موقع جمع آوری نباید از سبدهای بزرگ برای این منظور استفاده نمود. زیرا فشار قارچهای روی سبد موجب می گردد که قارچهای زیرین خراش برداشته و سیاه شوند برای جمع آوری قارچ، کافی است کلاهک را در دست گرفته و یک پیچ به آن داده تا پایه آن از زمین جدا شود و بلافاصله ساقه کثیف و آلوده را با چاقوی تیز قطع کرد. و قارچ تمیز را داخل سبد گذاشته و حتی المقدور جمع آوری با دستکش انجام گیرد. بهره برداری هر 15 روز یکبار انجام می گیرد و این برنامه مدت دو تا سه ماه به طول می انجامد.
 بسته بندی:
 قارچهای چیده شده را به اطاق سرد و خنک انتقال داده و در اسرع وقت نسبت به درجه بندی آن اقدام نموده و قارچهای لک دار و ناقص و کج و ناجور را جدا کرده و برای مصارف تهیه پودر در قارچ و کچ آپ فرستاده و قارچ های سالم را در بسته های درجه یک و درجه دو به بازار عرضه کنید.

اطاق پرورش قارچ:

عرض اطاق پرورش بایستی بحدی باشد که بتوان از راهروهایی که برای آن تعبیه می گردد، براحتی عبور نمود( حدود 70 سانتی متر) عرض طبقات پرورش قارچ را نیز حداکثر 180 سانتی متر در نظر می گیرند تا بتوان از دو طرف به وسط بستر قارچ دسترسی پیدا نمود و چنانچه طبقات پرورش قارچ در کنار دیوار باشد عرض آنرا حداکثر 90 سانتی متر قرار می دهند. همچنین می توان قارچ را در جعبه های چوبی در اندازه 60 در 90 سانتی متر و عمق 20 تا 25 سانتی متر پرورش داد. به منظور صرفه جویی در هزینه اولیه می توان، هر طبقه را با تخته های سه سانتی متری به عرض 90 تا 180 سانتی متر پوشانده و کود را مستقیما کف هر طبقه ریخته و قارچ را در آن کاشت و به این طرتیب احتیاجی به جعبه های چوبی نخواهد بود. طبقه بندی ها معمولا در طول اطاق پرورش انجام می گردد. روی سطح زمین نبایستی طبقه ای مستقر نمود، حداقل فاصله بین طبقه اول تا کف زمین 15 سانتی متر و فاصله هر طبقه از هم 60 سانتی متر می باشد.
بطور معمول برای پرورش قارچ در خانه فقط سه طبقه در نظر می گیرند و چنانچه اطاق به حد کافی وسیع باشد یک ردیف در طول اطاق در مجاور دیوار و یک طبقه (دو طرفه) در وسط و یک طبقه در طرف دیگر اطاق قرار می دهند بطوریکه دو راهرو به عرض 70 سانتی متر در دو طرف طبقه وسط، 180 سانتی متر باشد.
در یک اطاق بزرگ به طول 9 و عرض 5/6 متر می توان مساحتی در حدود یکصد متر مربع برای پرورش قارچ آماده نمود که از این سالن در هر فصل برداشت می توان استفاده نمود. و به 8 تا 850 کیلو قارچ دست یافت و چنانچه کاشت قارچ در جعبه های چوبی انجام گیرد تولید محصول از این میزان تا حدی بیشتر خواهد شد و در سالنی به ابعاد 5/9 و عرض 5/6 متر تعداد 180 جعبه جایگزین می گردد که محصول آن در یک فصل برداشت به حدود یک تن می رسد.
چنانچه محل پرورش قارچ محدود و کوچک باشد میزان احتیاج به کود و محلیکه باید آنرا تخمیر نمود، متناسب می باشد. لذا ترجیح داده می شود یک محوطه بتونی به ابعاد 5/1 متر ساخته و در مجاور آن محلی برای خروج آب مازاد کود در نظر بگیرند که فاضل آب را بتوان داخل سطل یا یک مخزن بتونی کوچک به ابعاد 40 سانتی متر وارد نمود. کف مخزن اصلی را به ضخامت 15 سانتی متر کاه ریخته و روی سطح کاه یک جعبه ای به ابعاد یک متر از جنس تور سیمی ضخیم که شبکه سوراخهای آن 5/0 سانتی متر  باشد بطوری قرار می دهند که از هر طرف با دیواره مخزن بتونی 25 سانتی متر فاصله داشته باشد و اطراف این توری را از کاه پر نموده و داخل توری را از پهن اسبی مخلوط با کاه پر نموده و پهن را خوب متراکم نموده  و سطح کود را نیز بطور کنبد مانند توده نموده تا آب باران به داخل توده کود نفوذ ننماید.
پس از 3 تا 4 روز به علت فعالیت باکتریهای تخمیر، درجه حرارت محیط توده به 70 درجه می رسد و مقداری از حجم توده کم می شود و در این موقع تمام توده کودی را که در مخزن قرار دارد برای هوادهی به محوطه مجاور توده برمی گردانند و در موقع برگرداندن کود بایستی سعی کرد حتی الامکان به تمام ذرات کود، هوا برسد تا اکسیژن مورد نیاز باکتریهای مخمر تامین گردد و پس از چند ساعت این توده را مجددا به داخل مخزن بذری ریخته و سطح آنرا با کاه بحد کافی انباشته تا سطح کود گنبدی شکل بشود. چنانچه در مخزن کوچک مجاور محل تخمیر فاضل آب جمع شده بوسیله سطل آنرا روی سطح کود می پاشند تا رطوبت توده تامین گردد مدت عملیات بین 15 - 10 روز به طول می انجامد و در این مدت 3 - 4 مرتبه بایستی کود برگردان بشود. و در خاتمه دوره سوم یا چهارم کود به رنگ قهوه ای تیره در آمده و ذرات آن ترد و شکننده شده و بوی مطبوعی از آن به مشام می رسد و چنانچه این شرایط در کود مشاهده نشود دلیل بر آن است که عملیات تخمیر به خوبی انجام نگرفته و در نحوه کار اشکالی وجود داشته است.

زیتون:

آب و هوای گرم و مرطوب نیاز دارد. زیتون بر دو نوع است: زیتون خوراکی و زیتون زینتی برای رسیدن کامل محصول تابستان باید گرم و طولانی باشد. درختان بالغ تا 12- درجه سانتیگراد را تحمل می کنند، زیتون نیاز سرمایی ندارد. با هر نوع خاکی سازگار است ، بهترین رشد زیتون در زمین های حاصلخیز و عمیق است. در برابر زهکشی نا کافی حساس است، در برابر کم آبی و بالا بودن نمک خاک مقاومت نشان می دهد. افزایش زیتون بوسیله پیوند ، خوابانیدن و قلمه است ، آسانترین راه برای افزایش زیتون قلمه گیری می باشد. پیرایش زیتون بصورت شلجمی می باشد. در 5-6 سالگی به گل می نشیند ، گرده افشانی توسط با انجام میگیرد. زیتون سال آوری دارد و تنک کردن راه پیشگیری آن می باشد. برخی از ارقام زیتون در کنسرو سازی و برخی دیگر آن در روغن گیری مورد استفاده قرار میگیرد.

 طبقه بندی سیستم های هایدروپونیک:

این سیستم را می توان به دو گروه اصلی تقسیم کرد:

الف) کشت در آب:

مواد غذایی به گونه ای در آب حل می شود که ریشه بتواند از محلول غذایی ، استفاده کند. در این سیستم ، یا در آب هوادهی می شود و یا اینکه ریشه ها به خوبی در معرض هوای موجود در محلول غذایی قرار می گیرد. داربست چه به صورت شبکه سیمی و چه به صورت های دیگر ، نگه دارنده گیاهان در محلول غذایی هستند.

مثال:

-کشت در محفظه های محتوی محلول غذایی

- کشت در گلدان ها یا ظروف استاندارد

- کشت در سیستم NFT

-کشت در سیستم محلول دهی به صورت بخار

ب)کشت در مواد دانه بندی شده:

مواد غذایی با حل شدن در آب به صورت محلول ، در محیط رشد ریشه جریان پیدا می کند. ریشه ها درمواد جامدی که دارای خاصیت خنثی بوده و در داخل محلول غذایی هستند ، رشد می کند. این وضعیت باعث می شود که ریشه ها از رطوبت کافی برخوردار بوده و در عین حال با انجام زهکشی و تخلیه محلول اضافی ، هوای کافی در محیط ریشه وجود داشته باشد. موائ دانه بندی شده مواد جامدی هستند که ریشه در آن رشد کرده و به آن ها متکی است.

مثال:

-کشت در بستر های ردیفی و غیره

متغییر های یک سیستم:

انواع سیستم های هایدروپونیک را به دلایل متفاوتی می توان مورد استفاده قرار داد. بیشترین متغییر های مشترک این سیستم ، عبارت است از:

1-      چگونگی توزیع محلول

الف)بسته یا باز بودن سیستم توزیع محلول

ب) نحوه توزیع محلول که ممکن است به صورت قطره ای ، اشباع ، تغذیه با لوله موئینه ، فیتیله های هادی محلول ، بخار دهی و ... باشد.

2- دستی یا اتوماتیک بودن محلول دهی

3-نوع محیط کشت

4- نوع مواد ساختمانی به کار رفته در بستر کشت

5- میزان و نسبت غذا دهی و آبیاری

6- تزریق هوا

7- نحوه نگهداری گیاه

8- کنترل عوامل محیطی

مزایای هایدروپونیک:

1-      شما قادر به پرورش گیاهان با این روش ، در هر کجا که بخواهید هستید. حتی در خاک های نامناسب و یا خاک های آلوده به بیماری

2-      تراکم در واحد سطح کشت هایدروپونیک بالاست.

3-      کاهش میزان کار سنگین.

4-      حفظ و نگهدار آب.

5-      کاهش مشکلات ناشی از وجود آفات و بیماری ها.

6-      ریشه کن شدن مشکل علف هرز.

7-      تولید حد اکثر محصول.

8-      حفظ و نگهداری مواد غذایی.

9-      کنترل اکثر شرایط محیطی آسانتر است.

10-  کنترل شیمیایی منطقه رشد ریشه آسان است.

11-  استقرار گیاهان جدید آسانتر است.

12-  آیش در برنامه تناوب کشت محصولات وجود ندارد.

معایب هیدروپونیک:

1-      سنگین بودن سرمایه گذاری اولیه.

2-      مهارت و دانش باید همراه با اجرای صحیح و شایسته طرح باشد.

3-      آفات و بیماری ها می تواند به سرعت در سراسر گلخانه پرکنده شود.

4-      این سیستم ، معمولا فاقد منافع و فواید حاصل از زندگی گیاهان در خاک است.

5-      ایجاد شرایط مناسب یا نا مناسب برای گیاهان کشت شده به روش هایدروپونیک ، می تواند سریعا منجر به بروز

3-      محیط کشت مشتق از مواد آلی

 واکنش هایی در نحوه رشد ونمو آنان گردد

6-      انواع واریته های گیاهی موجود ، لزوما مطلوب ترین انواع آن گیاهان محسوب نمی شود.

 

انواع محیط  های کشت هایدروپونیک

گروه های اصلی محیط های کشت هایدروپونیک بر اساس منشاء های زیر ، تشکیل شده است:

1-      محیط کشت مشتق از سنگ

2-      محیط کشت مشتق از مواد ساختگی یا مصنوعی

خرزهره

خرزهره Nerium oleander
خانواده: Aposcyanaceae

مشخصات گياه شناسي:
خرزهره درختچه اي زينتي است با برگهاي تقريبا سرنيزه اي شكل و دايمي كه اين برگها به شكل فراهم بر روي ساقه قرار مي گيرند. به عبارت بهتر در هر بند از ساقه چندين برگ مستقر است. گلها به رنگ سفيد يا صورتي بوده منظره ي بسيار جالبي دارند.

انتشار جغرافيايي:
محل اصلي رويش خرزهره در ايران مناطق غرب و جنوب غربي ايران يعني استانهاي كرمانشاه لرستان و فارس مي باشد. ولي اين درختچه ي زينتي در حال حاضر در بقيه نقاط كشور نيز پرورش داده مي شود.

تركيبات شيميايي:
برگ خرزهره حاوي گلوكوزيدهاي سيانوژنه همچون نريئين و نري آنتين بوده اين تركيبات در صورت تجزيه شدن تركيبات سيانوري آزاد كرده و باعث مسموميتهاي بسيار شديد و حتي مرگ مي گردند. از اين رو در مصرف خرزهره به عنوان گياه دارويي بايد حداكثر دقت و توجه به عمل آيد. دانه هاي خرزهره حاوي انواع اسيدهاي چرب از جمله اسيد استئاريك، اسيد پالميتيك، اسيد اولئيك و اسيد لينولئيك است.

قسمتهاي مورد استفاده:
1- درمان كچلي و بيماريهاي پوستي: به اين منظور مي توان هم از جوشانده ي برگ خرزهره در روغن و هم از خيسانده ي آن در آب استفاده كرد. البته در درمان اين عوارض پوستي بديهي است كه استعمال به صورت خارجي خواهد بود.
2- تقويت قلب و تنظيم ضربان قلب: به اين منظور عصاره خرزهره را در آب حل كرده و سپس آن را به شكل قرص هاي سيار كوچك 5/0 گرمي درآورده و روزانه به تعداد 2 تا 4 عدد از آن مصرف مي كنند.

بامبوهای خوش‌شانس

 

می‌گویند که بامبو شانس می‌آورد، اما بامبوی فرد! برای شانس آوردن باید تعداد بامبوهایی که در خانه نگهداری می‌کنید سه، پنج و... به هر حال فرد باشد در غیر این صورت بدشانسی می‌آورد. شاید همین خرافه که در ایران نسبت به بعضی کشورهای آسیای شرقی سابقه کوتاه‌تری دارد یکی از عوامل رونق بازار فروش این نوع گیاه خاص باشد. البته باید گفت که این خرافه در بعضی از کشورها ریشه‌های کهنی دارد!

بامبو که در زبان فارسی‌ به‌ نی‌ خیزران شهرت دارد، گیاهی‌ است‌ که‌ در دامنه کوه‌ها و تپه‌هایی‌ که‌ دارای رطوبت‌ 65 تا 90 درصد باشد روئیده یا کشت می‌شود. میزان رطوبت‌، حرارت‌ ‌موجود در منطقه و نوع خاک، تعیین‌کننده کیفیت و مرغوبیت بامبو است و هر چه‌ میزان‌ رطوبت‌ و حرارت‌ بیشتر باشد، کیفیت محصول بهتر خواهد بود.

گیاه بامبو که‌ تاکنون بیش از 662 نوع آن شناخته شده دارای قطر و ضخامت‌های متفاوت ‌‌است‌ و در حال حاضر بهترین‌ نوع بامبو در ژاپن‌، چین و به‌طور کلی کشورهای شرق آسیا و هند ‌روئیده و کشت می‌شود. در ایران می‌توان لیالستان لاهیجان، علی‌آباد (در فاصله سخت‌سر و تنکابن‌)، قاسم‌آباد رودسر و تقریبا بیشتر نقاط شمال کشور را از مساعدترین‌‌ مناطق رویش‌ بامبو به‌ حساب آورد.

بامبو از چهار قسمت سطح‌ داخلی (دارای پوشش‌ نرم)، دیافراگم‌ (متصل‌کننده بخش‌های ‌ساقه‌ به‌ یکدیگر) میانه‌ و پوشش‌ رویه‌ که‌ بسیار سخت و دیرشکن است‌ تشکیل شده و‌ دیافراگم‌ کاملا فشرده‌ بوده‌ و آب در آن نفوذ نمی‌کند.

البته بامبوهایی که در گل‌فروشی‌های تهران و شهرستان‌های بزرگ کشور برای مصارف زینتی به فروش می‌رسند از انواع داخلی آن نیستند بلکه نوع خاصی از بامبو هستند که به «لاکی بامبو» شهرت دارند. نام علمی این نوع بامبو «دراسینا» است.

میهمان خوش‌شانس

حدود دو سال پیش برای اولین بار گل‌فروشی‌های تهران گیاهی را با نام «بامبو» (BAMBOU )عرضه کردند. اوایل مردم استقبال آنچنانی از بامبوی تازه‌وارد نکردند. اما به مرور شکل جالب آن، شرایط نگهداری آسان و دیدن بامبوها در ژورنال‌های دکوراسیون خارجی عاملی برای استقبال مردم از این نوع گیاه شد و پس از آن خرافه‌های وارداتی نقش عمده‌ای در افزایش تقاضا برای این نوع بامبو ایفا کرد. شرایط به شکلی بود که پس از مدت کوتاهی بسیاری از واردکنندگان گل و گیاه به شدت نسبت به وارد کردن این نوع بامبو اقدام کردند.

اگرچه شانس‌آور بودن بامبو برای نگهدارندگان آن یک خرافه به نظر می‌رسد، اما از شواهد امر پیداست که خود بامبو واقعا گیاه خوش‌شانسی است!

در حال حاضر در اکثر منازل هر جا که به اندازه یک گلدان کوچک فضا وجود داشته باشد زیر پنجره، گوشه اتاق و... سه شاخه بامبو وجود دارد. دفاتر کار هم شامل این قاعده می‌شوند.

به قول بعضی از خریداران بامبو، این گیاه هم باکلاس است، هم نگهداری آن آسان است، اگر شانس هم بیاورد چه بهتر!

در بسیاری از کشور‌ها به ویژه کشورهای آسیای شرقی به بامبو اهمیت فوق‌العاده‌ای می‌دهند. فستیوال فرهنگی بامبو در چین یکی از آنهاست. این فستیوال سه روزه که از ?? دسامبر (?? آذرماه) آغاز می‌شود بخش‌های مختلفی دارد. بامبو یکی از قدیمی‌ترین گیا‌هان چین و بااهمیت‌ترین درخت این کشور است که می‌توان آن را در اکثر خانه‌های این کشور مشاهده کرد.

فستیوال فرهنگی بامبو برای حفاظت و نحوه پرورش صحیح و گسترده آن تشکیل می‌شود. در این فستیوال کشاورزان، مردم عادی و کارشناسان در جلساتی به ارائه راهکار و نظراتشان برای استفاده بهتر و نگهداری از این گیاه می‌پردازند. سپس در هنگام عصر مراسم شعرخوانی، سرود، رقص و آواز نیز برگزار می‌شود.

 کشورهایی مانند میانمار، ویتنام، اندونزی و کشور‌های آمریکای جنوبی هم فستیوال بامبو را برگزار می‌کنند، اما هیچ کدام شهرتی را که فستیوال فرهنگی بامبو چین از آن خود کرده ندارند. هر ساله به هنگام برگزاری این فستیوال گردشگران زیادی به خاطر صنایع دستی زیبا و مراسم شاد این جشن به چین سفر می‌کنند.

بامبوها از کجا می‌آیند؟

کشت و پرورش «لاکی بامبو» در داخل کشور بسیار پر هزینه است. این گیاه که معمولا از مالزی و تایلند وارد می‌شود در شرایط طبیعی آب و هوایی کشور نمی‌روید.

بنابراین هر بامبویی که در کشور وجود دارد قهرا وارداتی است. این روزها خصوصا بعد از تعطیلات نوروز در کنار خیابان‌ها هم بامبو فروخته می‌شود.

لاکی‌بامبو که در اصطلاح واردکنندگان گل و گیاه از «گیاهان زنده» به شمار می‌رود به هیچ وجه قابلیت قاچاق شدن را ندارد! یعنی به لحاظ حساسیت این نوع گیاهان نمی‌توان آنها را به صورت زمینی و راه‌های معمول قاچاق وارد کرد. تنها راه حمل‌ونقل آن راه هوایی است!

نکته قابل توجه آنجاست که واردات بامبو از حدود 8 ماه قبل به کشور ممنوع شده است. اما همزمان با اعلام این ممنوعیت عرضه بامبو در کشور افزایش پیدا کرده و تا امروز ادامه دارد. قیمت هر شاخه بامبوی پیچ‌دار پیش از اعلام ممنوعیت واردات آن بین 4 تا 5 هزار تومان بود اما پس از اعلام ممنوعیت واردات بامبو به داخل کشور قیمت آن افزایش یافت، تا امروز که بعضی از انواع «پرپیچ» بامبو گاه تا 8 هزار و 500 تومان قیمت دارند.

 در این شرایط این سوال به وجود می‌آید که بامبو‌هایی که فروخته می‌شوند از کجا می‌آیند؟ با توجه به اینکه به طور یقین این بامبو‌ها از راه‌های غیرقانونی به کشور وارد می‌شوند احتمال ورود بعضی از آفت‌ها و بیماری‌های خاص گیاهان به داخل کشور وجود دارد، چرا که در زمانی که بامبو به طور قانونی به کشور وارد می‌شد پس از ورود بامبوها را در قرنطینه نگهداری می‌کردند.

بامبو‌ها کجا قد می‌کشند

بامبو نیاز به خاک ندارد! بامبو را می‌توان در آب یا «ژل‌خاک‌ها» نگهداری کرد. اما برای رشد بهتر آن از تقویت‌کننده‌های مایعی استفاده می‌شود که به آب آنها اضافه می‌کنند، گل‌فروشی‌ها آن را با نام «غذای بامبو» می‌نامند.

استقبال از بامبو‌ها بازار فروش پررونق‌تری را برای فروش غذای بامبو ایجاد کرد! اگرچه برای داشتن این نوع گیاه باید یکبار هزینه کرد، اما برای نگهداری و رشد آن باید هر چند ماه یک بار غذای بامبو را با قیمت 1500 تا 2500 تومان تهیه کرد!

اگر بامبو را در دمای 15 تا 40 درجه سانتی‌گراد و دور از نور مستقیم خورشید و باد مستقیم کولر نگهدارید و رطوبت لازم را برای آن فراهم کنید پس از مدت 5 تا 7 ماه شاهد قد کشیدن عجیب این گیاه پیچ خورده خواهید بود.

نکته جالب توجه در بامبو عدم نیاز آن به نور خورشید است! اما در واقع بامبو نیز مانند سایر گیاهان به نور خورشید نیاز دارد، اما اگر آن را از نور دورتر نگهداری کنند در جست‌وجوی نور به طور مداوم بلند می‌شود! همچنین می‌توان پیچش‌های بامبو را قطع کرد و آن را به این طریق تکثیر کرد

"بن سای" آمیزه ای از هنر و باغبانی

بن سای مجموعه ای از باغبانی و هنر است که به واسطه آن گیاه با یک تغییر شکل تحمیل شده به یک مجسمه زنده تبدیل می شود. هنرمند با استفاده از مفاد زیبایی، وهمی از طبیعت را در غالب شکل مینیاتوری پدید میآورد.

مقدمه:

بن سای مجموعه ای از باغبانی و هنر است که به واسطه آن گیاه با یک تغییر شکل تحمیل شده به یک مجسمه زنده تبدیل می شود. هنرمند با استفاده از مفاد زیبایی، وهمی از طبیعت را در غالب شکل مینیاتوری پدید میآورد. بنسای یک آرایش غیرطبیعی نیست بلکه در قالب یک تغییر شکل ساده، طبیعت اصلی را ذهن آدمی تداعی میکند.
بن سای در اصل واژهای ژاپنی و به معنی کاشت گیاهان در گلدانهای کم عمق است . به این ترتیب که گیاه در گلدانهایی کم عمق با خاک کم و در شرایط محدود کننده از نظر رشد قرار میگیرد و با آرایش زیبا وتربیت صحیح به درختی مسن ولی کوچک تبدیل می شود. برای تحقق این هدف تمام قسمتهای گیاه اعم از ریشه ها، تنه، شاخه ها، میوه ها و گلها حایز اهمیت هستند.

ریشه ها:

ریشه های گیاه بنسای شده، در عین استحکام، سلامت و گستردگی، باید ظاهری کهن به درخت ببخشند. درروشهای متقارن، نامتقارن و اریب، ریشه ها در تمام جهات گسترده شده اند. اما در روشهای بادزده، صخره،رویشی و .... ریشه ها غالباً در جهت خلاف انحنای تنه گسترده شده اند. تا بدین ترتیب به گیاه ظاهری متقارن ببخشند. تعدادی ازریشه ها روی خاک قرار داده میشوند تا قدمت درخت را از نظر ظاهری افزایش دهند و تصور فرسایش خاک را در سالهای گذشته در ذهن القا کنند. برای تحقق این مهم، در زمان انتقال گیاه به گلدان بزرگتر، تعدادی از ریشه ها را روی خاک قرار می دهند و روی آنها را با خزه اسفاگنوم و مقدار کمی خاک می پوشانند. در طی آبیاری های مکرر، این پوشش نازک، از بین میرود و پوست ریشه در معرض نور خورشید، سخت میشود و بدین ترتیب هدف ما در القای تصور کهن بودن گیاه تحقق می آید.
برای تشکیل ریشه های جدید در جهت مناسب، می توان ریشه را تا لایه کامبیوم خراش داد و روی آن را با خاک و خزه پوشاند. بعد از چند هفته، در محل زخم ریشه های جدیدی ایجاد میشود.

تنه:

گرچه همه قسمت های گیاه بن سای شده مهم است ، اما تنه گیاه اولین قسمتی است که توجه ناظر را به خود جلب میکند .تنه بن سای باید پوستی ضخیم ، یک پارچه و تودرتو داشته باشد . تنه باید به گونه ای باشد که هرچه به راس نزدیک میشود ضخامت آن کمتر شود . روی یک تنه خوب نباید آثار زخم ناشی از سیم پیچی دیده شود .

شاخه ها:

گیاهان در طبیعت ممکن است شاخه های در هم پیچیده داشته باشند . ولی در بن سای با سیم پیچی ، شاخه ها را به گونه ای تربیت می کنند ، که گیاه زیبا جلوه کند . معمولاً شاخه ها از نظر قطر و طول تفاوت دارند . شاخه های پایین تر ضخیم تر و بلندتر هستند و بخوبی در همه جهات گسترده می شوند . شکل هر شاخه به تنهایی نیز مد نظر است . در هنر بن سای بسیاری از شاخه های گیاه مطلوب به نظر نمی رسد . از این رو این شاخه ها را قطع می کنند .

برگها:

در یک بن سای خوب برگ ها سبز ، متراکم و کوچک است . گیاهانی که برگهای بزرگ دارند یا تعداد برگ آنها کم است ،برای بن سای مناسب نیستند . گیاهانی که برگ های کمی دارند ،درختی خزان کرده را تداعی می کنند . برگ های بزرگ نیز نسبت به اندازه کلی درخت بن سای شده، نامتناسب به نظر می رسند، برای آن که اندازه برگها کوچک شود ، از روش بیبرگی یا هرس برگ استفاده می کنند. این روش در کاهش اندازه برگ موثر است ولی در تغییر اندازه گلها و میوه ها زیاد مورد توجه نیست.

راس ساقه:

تنه به تدریج باریک می شود ، تا در انتها به راس منتهی شود. هرگاه به ارتفا‎ع کمتری نیاز باشد، می توان راس آن را قطع کرد و شاخه پایینتر از راس را که در راستای تنه است یا زاویه کمی با راستای تنه دارد ،به عنوان راس انتخاب و باپیچیدن سیم آن را تربیت کرد. در هر حال درخت بنسای شده باید دارای راس باشد.

پشت و روی یک بن سای:

بنسای را نباید به صورت یک گیاه طبیعی در گلدان رها کرد. بلکه باید آن را طبق طرح مورد نظر کاشت و تربیت کرد. بنسای باید در نظر یک ناظر به خوبی جلوه گری کرده و قسمت جلو و پشت آن با هم فرق کند. کاملترین قسمت، قسمت جلو است . برآمدگی تنه نباید در جلو قرار گیرد.انتهای تنه باید قابل رویت بوده و تنه در یک طرف انحنا داشته باشد. نوک ساقه یا راس در قسمت جلو باید به طرف ناظر باشد.در قسمت جلو نباید شاخهها درهم پیچیده باشند. همچنین نباید به طرف جلو رشد کنند و باید تمام شاخه ها به وضوح قابل دید باشند. قسمت پشت ، عمق مشخص و دیدگاه سه بعدی به گیاه می دهد، لذا یک یا دو شاخه در این قسمت تعبیه می گردد.

ادامه نوشته

بلوط

 

Top of Form Bottom of Form
	مقدمه کلمه بلوط را می‌توان به صورت عمومی در مورد صدها گونه درخت از رده Quercus بکار برد. این رده ، بومی نیمکره شمالی است که شامل گونه‌های برگریز و همیشه سبز می‌باشد که از نواحی سردسیر تا گرمسیری آسیا و آمریکا گسترش دارند. درخت بلوط ، درختی آشنا و تنومند است که برگ‌هایش در زمستان می‌ریزد و طول آن تا چهل متر می‌رسد و شاخ و برگ‌های آن دورا دور تنه‌ درخت را که پوستی صاف و خاکستری رنگ دارد و با گذشت سالیان شکافهایی بر می‌دارد، می‌پوشانند. برگ‌های دوک مانند آن در هر طرف 3 تا 7 لوب دارند و گل‌های شاتوتی در کنار آنها ظاهر می‌شوند. در فصل پاییز گل‌های بارور درخت ماده ، میوه‌های بلوط به رنگ قهوه‌ای مایل به سبز را تولید می‌کنند.   بلوطها درختانی هستند دارای شکل توپر ، حجیم و گسترده با تاجی گنبدی شکل و برگهای موج‌دار در لبه و همچنین میوه‌هایی ایجاد می‌کنند که درون یک محفظه فنجان مانند قرار دارند. بلوط یک بخش اساسی از نواحی روستایی ما در غرب کشور است که به صورت درخت و درختچه وجود دارد. برگهای کنگره‌دار بلوط ممکن است بیضی شکل یا کشیده و باریک باشند و یا در پاییز به ارغوانی روشن بگرایند. این درختان دارای تنه‌ای بزرگ و برگهایی که برای تصفیه هوا و سایه افکنی ارزش بسیاری دارند و البته مناسب برای خاکهای کم عمق نیستند. واریته‌ها Quercus.robur درختی بلند ، دارای برگهایی با برندگی دندانه‌ای نوک تیز یا بریدگی عمیق کنگره‌دار. این درخت به علت رشد زیاد برای فضاهای کوچک و متوسط مناسب نمی‌باشد. دارای یک واریته ستون مانند است که برای فضاهای کوچک مناسب است. برای خاکهای گچ‌دار Quercus.petraea که خیلی شبیه بلوط معمولی است مناسب می‌باشد. بلوط سریع‌الرشد ترکی (Quercus.corris) دارای رشد سریع و جوانه‌های زمستانه با ریشک بلند است. بلوط قرمز (Quercus.rubra) نیز به سرعت رشد می‌کند و به صورت یک درخت بزرگ تا ارتفاع 24 متر می‌رسد و اگر در خاک اسیدی کاشته شود برگها در پایان فصل به ارغوانی می‌گرایند. بلوط دائم سبز (Quercus.ilex) بابرگهای کشیده بدون دندانه که می‌توان آن را به صورت درختچه نیز تربیت نمود و از آن به عنوان پرچین استفاده کرد چون هرس شدید را به خوبی تحمل می‌کند.     گونه‌های بومی Quercus.castaneifera درجنگلهای شمال ، Quercus.sessilifolia بلوط کوهی مخصوص نواحی مرتفع جنگل ، Quercus.macranthera بلوط آذری مخصوص نقاط بسیار بلند ، Quercus.atropatana گز و مازو ، بلوط جنگلی در نقاط نیمه مرطوب. Quercus.persica مازوی گزانگبین در نقاط خشک. زیستگاه طبیعی درخت بلوط در خاک پر رس مرطوب رشد می‌کند، ولی خاک‌های شنی را نیز تحمل می‌نماید. این درخت در مناطق جنگلی و پست یافت می‌شود. بلوط سفید یک گیاه بومی آمریکای شمالی است که از آن استفاده‌های دارویی می‌شود. هرس هرس گونه‌های خزان کننده در آذر ماه و گونه‌های همیشه سبز در فروردین انجام می‌گیرد. تکثیر بوسیله کشت بذر بطور معمول انجام می‌پذیرد. دو گروه بلوط موجود است: گروه بلوطهای سیاه (که میوه‌ها در سال دوم می‌رسند) و گروه بلوطهای سفید (که میوه‌ها در همان سال اول می‌رسند). بذر گروه بلوطهای سفید یا بدون دوره استراحت یا دوره استراحت کوتاه بوده و به جز چند اسثتناء به محض رسیدن در پاییز قابل کشت هستند. بذر گروه بلوطهای سیاه دارای دوره رشد جنینی بوده و نیاز به استراتیفیه شدن (0 تا 2 درجه سانتیگراد) برای یک تا سه ماه دارند. میوه‌ها اغلب مورد حمله سر خرطومی (مخصوصا در انبار) قرار می‌گیرند. فرو بردن میوه ها در آب ْ49 درجه سانتیگراد به مدت 30 دقیقه از میزان خسارت آفت بسیار خواهد کاست.   در موقع کاشت ابتدا بذرها را درون ظرف آب فرو برده و آنهایی که شناور می‌مانند غیر قابل کاشت هستند. جهت جلوگیری از رشد طولی ریشه به خاطر اینکه بتوان نهال بذری را به راحتی جابجا کرد بهتر است در زیر محل بذرکاری از صفحات سیمی مشبک مسی استفاده نمود. نوک ریشه اصلی به این صفحه برخورد کرده و از رشد باز می‌ماند. روشهای مختلف پیوند با موفقیت بر روی بلوطها انجام می‌پذیرد فقط پیوند بلوطهای گروه سفید روی پایه‌های این گروه و پیوند بلوطهای گروه سیاه بر روی پایه‌های این گروه امکان پذیر است. تکثیر بلوط از راه قلمه یا خوابانیدن معمولا با عدم موفقیت همراه بوده است. خواص چوب بلوط چوب بلوط فشره و محکم است و نماد قدرت و استقامت می‌باشد و از گذشته‌ خیلی دور یکی از مهم‌ترین مصالح ساختمانی در اروپای شرقی بوده است. در گذشته علاوه بر مصرف انبوه الوار بلوط در ساختمان‌سازی ، از چوب بلوط برای ساختن کشتی‌های بازرگانی و جنگی استفاده گسترده می‌شده است . درخت بلوط در میان مردم کشور‌های اسکاندیناوی ، یونان و روم محل سکونت الهه‌ باروری و نشان دهنده‌ قدرت و باروری بوده است.روزگاری از تمام قسمت‌های درخت، استفاده‌های پزشکی به عمل می‌آمده است.

 

بلوط

گلخانه

ادامه نوشته

تاسيسات گلكاري

تعريف گل­خانه گل­خانه ياGreen house  به فضاي محدودي اطلاق مي­شود كه قابليت كنترل شرايط محيطي مناسب را براي رشد گياهان از نواحي مختلف در طي فصول مختلف يك سال داشته باشد. طبق اين تعريف از جمله عملكرد گل­خانه، فراهم كردن شرايط محيطي لازم و مورد نياز محصولي معين است.   گل­خانه­ها بر حسب اينكه چه نوع مصالح ساختماني در آن‌ها بكار برده شده است به نوع ثابت و متحرك تقسيم‌بندي مي­شوند. گل­خانه­هاي ثابت و متحرك بنا ­بر نياز در موقعيت معين، در جايي كه مدنظر ما است احداث مي­شوند.   گل­خانه­هاي ثابت، به گل­خانه­هايي گفته مي‌شود كه مصالح ساختماني بكار رفته در آن‌ها از جنس پايدار و با دوام باشد. پس بايد ساليان سال از آن‌ها استفاده كرد. بنابراين نكاتي در ساخت گلخانه‌هاي ثابت بايد در نظر گرفته شود.     نكات مهم در احداث گلخانه­هاي ثابت 1. فاصله گلخانه تا بازار مصرف؛ 2. كيفيت آب از نظر سختي؛ 3. وجود بازارهاي فروش محلي؛ 4. دسترسي به كارگران متخصص. انواع گلخانه هاي ثابت گلخانه يكطرفه: از يك جهت از نور كامل آفتاب بر ­خوردار است و از جهت ديگر از مصالح ساختماني پوشيده شده است. اين نحوه ساخت و ساز گل­خانه براي مناطقي با شرايط محيطي نسبتاً دشوار بسيار مطلوب است. در مناطقي كه سرماي شديد يا يخبندان‌هاي طولاني وجود دارد، ساخت اين گلخانه‌ها به صرفه مي‌باشد.                     گلخانه دو طرفه: از دو جهت بطور كامل از نور آفتاب بهره­مند است. اين گلخانه براي كشت و پرورش بسياري از محصولات، ايده­آل و مناسب است. زيرا از جهت نور و درجه‌ي حرارت بطور كامل از نور خورشيد بهره مي‌برد.   گلخانه نيمه دو طرفه: از يك جهت بطور كامل از نور آفتاب برخوردار است و از جهت مقابل تا نيمه از مصالح ساختماني پر شده و نيمه ديگر از جنس شفاف (شيشه) است.   گلخانه­هاي سه­ گانه هر كدام براي يك اقليم معين مناسب مي‌باشند. اما بطور كلي براي مناطق مختلف ايران گلخانه­هاي دو طرفه بسيار مناسب و مطلوب هستند. چرا كه در كشور ما، به علت برخورداري از نور فراوان مخصوصاً در زمستان مي‌توان در مصرف سوخت صرفه­جويي بسيار خوب و با ­ارزشي داشت.

 

ادامه نوشته

خانواده سولاناسه Solanaceae

خانواده سولاناسه را در فارسي تحت نام خانواده سيب زميني مي­شناسند. گياهان زينتي اين خانواده عبارتند از فلفل زينتي، داتوره، توتون زينتي و  اطلسي. 

 

                                                    فلفل زينتي

وقتي از فلفل زينتي نام مي­بريم، فلفل خوراكي در ذهن متبادر مي­شود لذا هر دو اين گياهان از خانواده سولاناسه با نام علمي كَپسيكوم هستند و براي كشت در هواي آزاد در فصل تابستان مناسب هستند. فلفل زينتي با ميوه‌هاي كوچك رنگي و گيلاس زينتي هر دو جزء كپسيكوم‌ها هستند. هم‌چنين هر دو مصرف پات پلنت دارند و جزء گياهان 1 ساله هستند.

 

تكثير كپسيكوم‌ها بوسيله بذرهاي قابل نشا است و هيچ مشكلي از نظر تكثير ندارند. فلفل زينتي ميزبان خوبي براي مگس­هاي سفيد گلخانه­اي است و چنانچه در مجاورت گياهان ديگر كشت و كار شوند احتمالاً منبعي براي انتقال اين آفت خواهند بود. 

 

                                                    داتوره

گياه ديگر اين خانواده گياه دارويي، زينتي داتوره است. داتوره با نام علمي داتورا يك گياه برگ درشت است كه گل­هاي درشت شيپوري مانند به رنگ سفيد و بوته پر رشد دارد و به عنوان يك گياه مقاوم به شرايط نامساعد محيطي در پارك­ها و محل­هايي كه رفت و آمد بچه­ها در آنجا كمتر است كشت و كار مي­كنند (اين گياه دارويي سمي است). كشت و كار داتوره بوسيله بذرهاي ريز آن صورت مي‌گيرد. و چون مقاوم به سرما است به عنوان يك گياه چند ساله در هواي آزاد قابل نگهداري است. 

 

ادامه نوشته

بن سای

بن سای

"بن سای" آمیزه ای از هنر و باغبانی

بن سای مجموعه ای از باغبانی و هنر است که به واسطه آن گیاه با یک تغییر شکل تحمیل شده به یک مجسمه زنده تبدیل می شود. هنرمند با استفاده از مفاد زیبایی، وهمی از طبیعت را در غالب شکل مینیاتوری پدید میآورد.
مقدمه:
بن سای مجموعه ای از باغبانی و هنر است که به واسطه آن گیاه با یک تغییر شکل تحمیل شده به یک مجسمه زنده تبدیل می شود. هنرمند با استفاده از مفاد زیبایی، وهمی از طبیعت را در غالب شکل مینیاتوری پدید میآورد. بنسای یک آرایش غیرطبیعی نیست بلکه در قالب یک تغییر شکل ساده، طبیعت اصلی را ذهن آدمی تداعی میکند.
بن سای در اصل واژهای ژاپنی و به معنی کاشت گیاهان در گلدانهای کم عمق است . به این ترتیب که گیاه در گلدانهایی کم عمق با خاک کم و در شرایط محدود کننده از نظر رشد قرار میگیرد و با آرایش زیبا وتربیت صحیح به درختی مسن ولی کوچک تبدیل می شود. برای تحقق این هدف تمام قسمتهای گیاه اعم از ریشه ها، تنه، شاخه ها، میوه ها و گلها حایز اهمیت هستند.
ریشه ها:
ریشه های گیاه بنسای شده، در عین استحکام، سلامت و گستردگی، باید ظاهری کهن به درخت ببخشند. درروشهای متقارن، نامتقارن و اریب، ریشه ها در تمام جهات گسترده شده اند. اما در روشهای بادزده، صخره،رویشی و .... ریشه ها غالباً در جهت خلاف انحنای تنه گسترده شده اند. تا بدین ترتیب به گیاه ظاهری متقارن ببخشند. تعدادی ازریشه ها روی خاک قرار داده میشوند تا قدمت درخت را از نظر ظاهری افزایش دهند و تصور فرسایش خاک را در سالهای گذشته در ذهن القا کنند. برای تحقق این مهم، در زمان انتقال گیاه به گلدان بزرگتر، تعدادی از ریشه ها را روی خاک قرار می دهند و روی آنها را با خزه اسفاگنوم و مقدار کمی خاک می پوشانند. در طی آبیاری های مکرر، این پوشش نازک، از بین میرود و پوست ریشه در معرض نور خورشید، سخت میشود و بدین ترتیب هدف ما در القای تصور کهن بودن گیاه تحقق می آید.
برای تشکیل ریشه های جدید در جهت مناسب، می توان ریشه را تا لایه کامبیوم خراش داد و روی آن را با خاک و خزه پوشاند. بعد از چند هفته، در محل زخم ریشه های جدیدی ایجاد میشود.

ادامه نوشته

کشت هیدروپونیک

مقدمه در اواخر قرن نوزدهم با شناخت مواد غذایی پرمصرف و بعدها نیاز به مواد کم‌مصرف و فراهم نمودن شرایط تهویه مناسب در محلولهای غذایی بطور مصنوعی سیکل کامل تولید از مرحله سبز شدن تا مرحله باردهی و مرگ از نظر علمی در حوالی سالهای 1930 ـ 1920 امکان‌پذیر اعلام گردید. اصطلاح هیدروپونیک (Hydroponicum) اولین بار بوسیله Gericke پیشنهاد شد که او موفق گردیده بود در کالیفرنیا تولید نباتات را در معیار تجارتی بدون استفاده از خاک از رشد اولیه تا مرحله باردهی نشان دهد. این اصطلاح مجموعه‌ای است از یک لغت یونانی Hydro یعنی آب و کلمه لاتین Ponero یعنی جای دادن که بطور خلاصه مفهوم قرار گرفتن چیزی در آب از آن استنباط می‌گردد. هنگامی که استفاده از روش آب کشت و تولید محصولات کشاورزی بدون استفاده از خاک مطرح می‌شود این سوال ظاهرا بسیار ساده پیش می‌آید که وقتی میلیونها هکتار زمین مزروعی وجود دارد که قسمتی هم بدون استفاده مانده، وقتی خاک به عنوان منبع مواد غذایی گیاهان و محیط طبیعی رشد آنها به بشر ارزانی شده چرا به جای استفاده از آن به دنبال روش تولید بدون استفاده از خاک برویم؟ پاسخ این سوال در مواردی که جامعه مصرف کننده مثلا سبزیجات تازه به دلایل صنعتی ، تجارتی ، نظامی و غیره در منطقه بدون خاک مزروعی مستقر شده و یا دسترسی با آب ارزان قیمت نداشته و مسائل حمل و غیره مطرح باشد نسبتا آسان است.

ادامه نوشته

گیاهان رکورد دار

 

 

* بزرگترین گل
بزرگترین گل مربوط به گیاه عجیبی است که زرآوند یا زنبق بدبو (Rafflesia arnoldii) نام دارد. این گیاه در جنگلهای آسیا رشد می کند. گلهای این گیاه نارنجی و قهوه ای هستند و لکه های سفیدی دارند. اندازه این گل 35 اینچ (حدود 90 سانتیمتر) است. Rafflesia یک گیاه انگلی میباشد. گیاه در واقع همین گل بزرگ است و برگ ، ساقه و یا ریشه ای در آن دیده نمی شود. این گل خود را به گیاه میزبان می چسباند و بدین طریق آب و مواد غذایی مورد نیاز خود را بدست می آورد. در زمان شکوفه دادن بوی بد و زننده ای از آن ساتع می شود (شبیه بوی گوشت فاسد) که این بو باعث جلب کردن حشرات و در نتیجه گرده افشانی گیاه می شود.

* بزرگترین گل آذین
گیاه Titan arum (Amorphophallus titanum) بزرگترین گل آذین را در بین گیاهان گلدار دارا می باشد. از نطر تکنیکی تفاوت آن با گیاه Rafflesia arnoldii این است که Titan arum یک گل منفرد نیست و در واقع خوشه ای از گلهای کوچک است که گل آذین نامیده می شود.

* بزرگترین میوه
میوه درخت نان صحرایی یا جک (Jackfruit) که در هند و سری لانکا می روید احتمالا بزرگترین میوه را در میان گیاهان دارد. میوه این درخت ممکن است حدود 50 پوند (حدود 22 کیلوگرم) وزن داشته باشد. میوه ، بیضی شکل ، زرد رنگ و خاردار است. مغز درونی آن قهوه ای با مزه ترش یا شیرین است. مغز این میوه را می توان هم خام خورد و هم به چند طریق آن را پخت.

* بزرگترین برگ
نخل ماداگاسکار یا نخل رافیا (Raffia) بزرگترین برگها را دارد. طول این برگها 40 فوت (22/1 متر) است. الیاف برگها برای سبد و حصیربافی و همچنین وصل کردن گیاهان به هم مورد استفاده قرار می گیرد.

* بزرگترین درخت
بزرگترین درخت دنیا ، درخت سکویای غول آسای کالیفرنیا است. این درخت در پارک ملی سکویا در شرق کالیفرنیا وجود دارد. این درخت همچنین بزرگترین موجود زنده جهان نیز هست!
بلندی این درخت حدود 83 متر و اندازه محیط آن حدود 31 متر است و حدود 2500 تن چوب دارد. گفته می شود این درخت تقریبا چهار هزار سال عمر کرده است.

* طولانی ترین عمر
درخت های کاج میوه درشت که در نوادا ، کالیفرنیا و آریزونا وجود دارند قدیمی ترین گیاه در دنیا هستند.
یکی از مسن ترین درختانی که تا کنون شناخته شده و در حال حاضر هم زنده است ، حدود 4600 سال عمر دارد. این درخت بیش از دو هزار سال قبل از میلاد حضرت مسیح روییده است.

* سمی ترین قارچ
قارچ کلاه یا فنجان مرگ احتمالا سمی ترین قارچ دنیاست. حتی قسمت کوچکی از این قارچ می تواند انسانی را بکشد. این قارچ خیلی خطرناک است ، چون سم آن حتی با پختن هم از بین نمی رود . تا 56 ساعت از خوردن این سم نگذشته باشد هیچ احساسی به مصرف کننده آن دست نمی دهد و هیچ چیز نمی تواند جان مسموم را نجات دهد. چون برای این سم درمانی وجود ندارد. فنجان مرگ برای تمامی جانوران سمی و خطرناک است.

منابع:

http://www.nps.gov/seki/shrm_pic.htm

http://www.werc.usgs.gov/news/2000-12-06.html

http://www.loc.gov/rr/scitech/mysteries/flower.html

http://plantsforkids.com/amorphophallus.html

http://images.google.com/images?q=%22Jackfruit%22&hl=en&lr=&sa=N&tab=ii&oi=imagest

http://www.otan.us/webfarm/emailproject/jackfruit.html

آناناس

درخت آناناس جزو خانواده گیاهانی است که برگهای نیزه‌ای و خشک دارند که روی هم قرار گرفته و یک مجرای باریک (گلدان) را تشکیل می‌دهند. این گیاهان روی شاخه‌های بلند می‌رویند و از مواد معدنی حاصل از مواد آلی مرده گیاه که در مجرای باریک جمع شده است تغذیه می‌کنند.

در حقیقت پرورش آناناس به منظور تولید میوه آن است و بعضی از آنها زیباترین گیاهان گلدانی را تشکیل می‌دهند. زادگاه این گیاه برزیل است. برگهای خاردار و چرم مانند پشت سر هم است بطوری که در وسط برگها حفره‌ای بوجود می‌آید که شاخه گل دهنده از همان محل ظاهر می‌گردد. برای میوه دادن ۳ تا ۴ سال وقت لازم است و پس از ظهور و رسیدن میوه آن اندام گیاه مادری به تحلیل رفته و خشک می‌شود و هماهنگ با این خشک شدن پاجوشها از کنار پایه مادری شروع به ظهور می‌نمایند که منبع اصلی تکثیر هستند.

ادامه نوشته

ده نوع ميوه پر محصول در ايران :

 

انجير (ايران به لحاظ مقدار توليد و كيفيت در دنيا مقام اول را داراست).

زعفران (ايران به لحاظ مقدار توليد و كيفيت در دنيا مقام اول را داراست).

مركبات (پرتقا ل، ليمو، نارنگي): ايران هشتمين توليد كننده مركبات در جهان است

انگور: كشمش كه انگور خشك شده است از صادرات عمده ايران است

سيب

خرما

انار

گلابي

پسته، گردو و بادام نيز در ايران مصرف زياد دارد

آلبالو و گيلاس

زردآلو ، آلو ، هلو

ميوه‌هاي جاليزي: خيار، هندوانه، خربزه، طالبي

اثرهاي کينتين و جيبرليک اسيد بر گل انگيزي و ويژگي هاي ميوه انگور ( .Vitis vinifera L) رقم سياه شيراز

 

يکي از اساسي ترين مراحل نمو زايشي تاک، مرحله انگيزش گل مي باشد که تحت تاثير عوامل محيطي و تنظيم کننده هاي رشد قرار مي گيرد. در پژوهش حاضر علاوه بر تعيين زمان گل انگيزي اثرات کاربرد کينتين (Kin) و جيبرليک اسيد (GA3) (غلظتهاي 25 و 50 و 100 ميلي گرم در ليتر) بر تشکيل گل و ويژگي هاي ميوه رقم سياه شيراز در شرايط ديم (باجگاه شيراز) و آبي (کوشکک شيراز) بررسي شد. براي تعيين زمان گل انگيزي از نيمه دوم ارديبهشت ماه تا اواخر مرداد ماه 1375 به فاصله 15 روز سه شاخه روي سه بوته انتخاب و عمل حلقه برداري و قطع برگ انجام گرفت با بررسي هاي انجام شده در سال 1376 روي اين شاخه ها مشخص شد انگيزش گل در هر دو منطقه حدوداً نيمه اول خرداد ماه (کمي بعد از باز شدن گل هاي سال قبل) مي باشد. نتايج هيستولوژيکي نشان داد کاربرد کينتين (50 ميلي گرم در ليتر) موجب توسعه و نمو بيشتر سرآغازه خوشه گرديد در حاليکه جيبرليک اسيد (غلظتهاي 50 و 100 ميلي گرم در ليتر) موجب طويل شدن قاعده جوانه، ممانعت از رشد و نمو سرآغازه خوشه و نهايتاً نکروزه شدن جوانه گرديد. همچنين بررسي اثرات محلول پاشي با کينتين و جيبرليک اسيد بر ويژگي هاي ميوه نشان داد، اگر چه کاربرد کينتين اثر معني داري بر ويژگي هاي ميوه نداشت ولي کاربرد جيبرليک اسيد (50 و 100 ميلي گرم در ليتر) موجب کاهش ضريب باردهي، طول محور اصلي خوشه، تعداد حبه در خوشه و وزن چوب گرديد. در اين زمينه اثرات کاهش جيبرليک اسيد در انگورهاي ديم بيشتر از انگورهاي آبي مشهود بود.