برگ شکارچی

عناصر اصلي و مهم:

نيتروژن:
نيتروژن يکي از اجزاي موجود در پروتئين است که به صورت غذا در گياه ذخيره مي شود. نيتروژن معمولا در بخشهاي ديگري از سلول مثل کلروفيل و همچنين در ساختار آمينو اسيدها نيز وجود دارد.
علائم کمبود: روشن تر شدن قسمتهاي سبز گياه - تغيير رنگ برگهاي پير به رنگ سبز روشن و علائم شديدتر رنگ برگ به زردي مي گرايد و سرانجام موجب مرگ برگ مي شود.
علائم زيادي: افزايش نيتروژن باعث توليد گياه پر آب و ضخيم و در نتيجه تغيير رنگ شاخ و برگ به رنگ سبز تيره مي شود. همچنين گياه نسبت به بيماريها و آفات حساسيت زيادي پيدا مي کند.افزايش نيتروژن در محصولات ميوه اي باعث آسيب شکوفه و گل مي شود و کيفيت محصول را کاهش مي دهد.
بهترين ميزان براي يونهاي نيترات 75% و براي آمونيوم25% مي باشد. در سيستم هاي چرخه اي 5% آمونيوم از کل نيتروژن کافي است ولي در سيستم هاي غير چرخه اي يک درصد بيشتري احتياج است.
افزايش غلضت نيترات باعث کاهش تعداد تارهاي کشنده ريشه نيز مي شود. اگر منبع اصلي تامين نيتروژن آمونيوم با شد مي تواند گياه را مسموم کند. آثار اين مسموميت در ساقه و برگها توسعه پيدا مي کند و برگها به صورت پياله ظاهر مي شوند و همچنين بافت هاي آوندي خراب مي شوند. آمونيوم مانع از عملکرد کلسيم، که براي نگهداري ديواره سلولي لازم است مي شود در نتيجه گياه پژمرده مي شود. اگر شاخه هاي مبتلا شده را از وسط ستون ريشه اي ببريم يک محيط سياه و فاسد از بافت پيوندي را مشاهده مي کنيم.
غلظت نيتروژن در اکثر فرمولهاي محلول غذايي بين 100 تا 200 mg/l است و نسبت نيترات به آمونيوم در حدود 3 يا 4 به 1 است .
منابع نيتروژن عبارتند از : منو يا دي هيدروژن فسفات آمونيوم به عنوان معمولي ترين منبع تهيه آمونيوم مي باشد. ولي در کل از نيترات کلسيم ، نيترات پتاسيم و اسيد نيتريک براي تهيه نيترات و از نيترات آمونيوم براي تهيه آمونيوم استفاده مي شود .

فسفر:
ميزان فسفر در گياهان از 2/0 تا 5/0 درصد در ماده خشک تغيير مي کند.

عناصر کم مصرف -راهنمای تهيه محلول غذايی برای کشت هيدروپونيک :

بر:
غلظت مناسب بر در حدود 50 تا 10 mg/l در ماده خشک است.

 
علائم کمبود: کاهش رشد و آسيب قسمتهاي فوقاني گياه و ريشه

علائم زيادي : بي رنگي و لکه دار شدن حاشيه برگها و همچنين مرگ حاشيه برگها
غلظت بر در انواع محلولهاي غذايي در حدود 3/0 mg/l مي باشد. اسيد بوريک يکي از منابع تهيه بر است.

کلر:
غلظت کلر در برگها حدود 15/0 درصد است. ميزان بيش از 1/0 براي اکثر ميوه جات زياد خواهد بود.
علائم کمبود: ازدياد نمک در محيط - علائم مسموميت سوختگي برگها يا حاشيه آنها و همچنين زردي بي موقع برگها است.
برخي از منابع تامين کلر عبارتند از : کلريد پتاسيم يا کلريد کلسيم - اگر غلظت کلر در محلول زياد باشد مانع از جذب يونهاي ديگر مانند نيترات مي شود.

مس:
ميزان مطلوب مس در حدود 10 تا 2 mg/l در (ppm) ماده خشک است. مس در فتوسنتز و همچنين در ترکيب پروتئين کلروپلاست نقش دارد. مس بعنوان يک آنزيم فعال کننده شناخته مي شود.
علائم کمبود: توقف رشد گياهان و کلروز برگهاي پير از علائم کمبود مس است . همچنين در رشد محصولات ميوه اي  تاثير مي گذارد و محصولات آنها از حالت طبيعي کوچکتر هستند.
غلظت مطلوب در محلول غذايي 001/0 تا 01/0  mg/l مي باشد. ميزان بيشتر از 4 mg/l در محلول غذايي باعثشيوع بيماري هاي قارچي مي شود.
منبع تهيه مس سولفات مس مي باشد.

زنگ دانه دارها Rusts

زنگ دنه دارها درايران اهميت چنداني ندارد. در شمال روي سيب وگلابي وبه و زالزالك ديده شده است. اين زنگ دو ميزبانه است وميزبان ديگر سرو كوهي ( اُرسي ) ميباشد. زنگ بدون ميزبان دوم دوام نمي آورد. قارچ عامل Gymnosporangium sp مي باشد.روي دانه دارها مراحل پيكنيم وايسيم ديده ميشود. بروي سرو كوهي مرحله تليوم تشكيل ميگردد. در سيب روي ميوه برگ و شاخه ميزند.

كنترل:

1.ريشه كني يكي از ميزبانها

2.محافظت از برگها وميوه هاي جوان تا رشد كامل بوسيله مواد شيميايي مانند دي تيوكارباماتها ( زينب، مانكوزب ، تيرام و...)

لکه سیاه سیب

 

مقدمه

  بيماري لكه سياه ( Apple Scab ) درتمام كشورهايي كه سيب كشت مي شود، وجود دارد و از لحاظ اقتصادي مهمترين بيماري سيب به شمار مي رود. اين بيماري در مناطقي كه بهار و تابستانهاي خنك و مرطوب دارند شديداً خسارت ميزند به گونه اي كه گاهي 70% از محصول از بين مي رود .

  نحوه ايجاد خسارت در اين بيماري به 2 صورت مستقيم و غير مستقيم مي باشد . در حالت مستقيم قارچ عامل با حمله به ميوه و دم ميوه باعث ريزش محصول و كاهش راندمان توليد مي شود ودر حالت غير مستقيم اين پاتوژن با ايجاد لكه برگيها باعث كاهش سطح فعال فعال برگ و خزان برگها مي شود. اين مسئله كاهش رشد درخت و مقدار محصول براي يك يا چند سال و همچنين افزايش حساسيت درخت به خسارتهاي زمستاني را در پي دارد.

علائم بيماري:

  بيماري لكه سياه سيب به برگ،دمبرگ، شكوفه، كاسبرگ، ميوه، دم ميوه و گاهي شاخه و فلس جوانه نيز حمله مي كند ، اما بارزترين نشانه ها روي برگ و ميوه ديده مي شود و آلودگي شاخه هاي جوان و شكوفه ها به صورت لكه هاي سياه بروز مي كند بسيار نادر بوده و لذا اهميت چنداني ندارد .

   اولين لكه هاي ناشي از بيماري را همزمان با باز شدن جوانه ها و ظهور برگهاي جوان در سطح كاسبرگها يا برگهاي كوچك جوانه گل مي توان يافت . اين لكه كوچك و زيتوني رنگ با پوشش مخملي و با حاشيه نامشخص و مدور مي باشند كه با گذشت زمان حالت مخملي خود را از دست داده و به رنگ خاكستري تا سياه متاليك در آمده و كمي برجسته مي شود. لكه هاي حاصل از بيماري در برگهاي جوان در سطح رويي برگ و در برگهاي مسن در سطح زيرين مشاهده مي شود .

  با بالا رفتن سن برگهاي آلوده ، محل لكه ها ضخيمتر شده و سطح برگ شكل طبيعي خود را از دست مي دهد. در شرايطي كه ميزان آلودگي زياد باشد ، لكه ها از حالت انفرادي خارج شده و به يكديگر مي پيوندند و سطح وسيعي از برگ را اشغال ي كنند كه در اين صورت برگها حالت پيچيده پيدا كرده و اندازه آنها كوچك مي شود.

  آلودگي در روي ميوه با ايجاد لكه هاي منفرد و مشخص ، مدور و سياه شبيه آنچه بر روي برگها وجود دارد ، ظاهر مي شود . اين لكه ها در ابتدا به رنگ زيتوني بوده كه با گذشت زمان سياه رنگ مي شوند. بافت محل لكه در ميوه با گذشت زمان خشبي و حالت چوب پنبه اي پيدا كرده و گاهي بافت ميوه در اين قسمت ترك مي خورد و ايجاد بدشكلي مي كند .

                                                               

مبارزه :

  يكي از راههاي مبارزه با اين بيماري مبارزه شيميايي است . از سموم بسياري مي توان عليه اين بيماري استفاده كرد . اما آنچه كه مهم است زمان مبارزه مي باشد.

سمپاشي درختان بهتر است در اوايل بهار موقع باز شدن شكوفه ها صورت گيرد . بنا به توصيه كارشناسان اولين زمان سم پاشي مرحله نوك نقره اي يا نوك سبزي جوانه ها است. دومين مرحله نوك سبزي است كه 1 سانتي متر برگ ظاهر شده ، سومين در مرحله سنبله متراكم جوانه ، چهارمين زماني كه رنگ گلي حاصل شده و بالاخره در مرحله كامل گل و به هنگامي كه 90% گلبرگها ريزش پيدا كرد.

  در صورتي كه در سمپاشي در اوايل بهار غفلت شود ، بايد چندين نوبت سم پاشي انجام شود. در صورتي كه در تمام مراحل فوق سم پاشي صورت گرفت ، پس از ريزش كامل گلبرگ ها هر 14-10 روز يكبار و تا 3-2 هفته مانده به برداشت سم پاشي ادامه دارد كه به اين سم پاشي ها ، سم پاشي هاي پوششي گويند.

 

ادامه نوشته

Apple chlorotic leaf spot virus

---

 بيماري گسترش جهاني دارد. در ايران نيز وجود دارد.علائم بيماري دير ظاهر مي‌شود. گاهي دو تا سه سال بعد از آلودگي علائم ظاهر مي‌شود و به همين دليل به آنApple larent virus هم مي‌گويند.حالت كلروز روي برگها ايجاد مي‌شود در نهايت درخت دچار زوال مي‌شود.

عامل ويروسي رشته اي از جنس Trichovirus است ،كه در بسياري از ارقام تجاري سيب بدون علائم است. اما در بعضي از ارقام توليد لكه هاي روشن مي‌كند و نيز با بيماري سرشاخه كاري سيب (Apple top working disease) همراه است . بيماري سرشاخه كاري سيب در ژاپن ديده شده است. ويروس از گروه Closterovirus مي‌باشدكه فقط با پيوند منتقل مي‌شود.

شته ها:

شته‌ها بعلت وسعت دامنه ميزبانهايشان حشره‌هاي معروفي هستند. دو گونه اصلي آنها جزو آفات مهم گياهان زينتي در گلخانه‌هاي آلاسكا بحساب مي‌آيند. يكي شته سبز هلو (Myzus Persicae) و ديگري شته خربزه و سياه (Aphids gossypii)
اختلافهاي منطقه‌اي معمول هستند. در قسمتهاي مختلف آلاسكا مقاومت شته‌ها در برابر حشره‌كش‌ها، ترجيحات محصول و فعاليتهاي فعصلي متفاوت است. استراتژي‌هايي كه در برخي مناطق آلاسكا انجام مي‌گيرد ممكن است در ساير نقاط ايالت مؤثر نباشد. شته‌ها توانايي توليد مثل بطريق Parthen ogenesis (كلوني ماده) را دارند.
ماده‌ها از ماده‌ها بوجود مي‌آيند و هر ماده جديد توانايي توليد 100ـ50 شته جديد را دارد كه اين شته‌هاي جديد ظرف 10ـ7 روز قابليت توليد مثل را بدست مي‌آيند. اين تعداد حشره مي‌تواند قبل از عكس‌العمل ما همه جا را فرا گيرد .

مقاومت به آفتكش‌ها
IPM در آلاسكا در سرتاسر صنعت گلخانه، مقاومت شته‌ها را به آفتكش‌ها ثبت كرده است. شبته‌ها به راحتي مي‌توانند مقاومت به آفتكش‌ها را توسعه دهند. شته‌ها بصورت ژنتيكي به تعداد مساوي حشره ماده توليد مي‌كنند و به آنها مكانيسمهاي مقاومت در برابر آفتكش‌ها را مي‌دهند. و اين بسته‌ها بر روي دامنه وسيعي از ميزبانها زندگي مي‌نمايند. مقاومت به آفتكش‌ها تقريباً هميشه در گلخانه‌هاي آلاسكا وجود دارد.
مقاومت شته‌ها به آفتكش‌ها بعلت كاربرد غلط و يا بيش از حد بوجود مي‌آيد. هرچه به ميزان بيشتري از حشره‌كش استفاده شود مقاومت بيشتري در شته‌ها بوجود مي‌آيد. هرگز دوز را افزايش ندهيد. براي مثال با از بين بردن شته‌هاي حساس مستعد، يك مقاومت غير قابل مشاهده‌اي بوجود مي‌آيد كه باعث تشكيل جعميت بزرگتري از شته‌ها مي‌شود. در نتيجه حشره‌كشهايي كه در يك مقطع زماني جمعيت بزرگي از شته‌هاي مستعد را از بين مي‌برد ديگر براي حشرات باقيمانده اصلاح شده و اكثر نژادهاي آن شته كاربردي ندارد.
صاحبان گلخانه اغلب مقاومت به شته‌ها را غير عمدي و با كاربرد نادرست بيش از اندازه مسموم بوجود مي‌آورند.
IP در آلاسكا اغلب مورد نياز كشاورزان نااميد قرار مي‌گيرد زيرا كه تلاش آنها اغلب براي مقابله با شته‌ها كاربردي ندارد. ما متوجه مي‌شويم كه در اين طور شرايط مقاومت زياي در شته‌ها وجود دارد. روشهاي سنتي كنترل شته بهيچ وجه در چنين شرايطي مؤثر نيستند. بنابراين يك روش تركيبي شامل مبارزه شيميايي انتخابي، مبارزه غير شيميايي و كنترل بيولوژيك بهترين روش براي مديريت شته مي‌باشد.
اگرچه اقدامات پيشگيرانه مي‌تواند در تأخير حمله مگس سفيد تأثير داشته باشد اما كشاورز بايد فرض كند كه گلخانه عاقبت به اين آفت مبتلا خواهد شد و بايد آمادگي اقداماتي جهت كنترل در زمان مناسب را داشته باشد.

ادامه نوشته

روشهای مبارزه با کرم ساقه خوار برنج

الف – مبارزه زراعی پاييزه و زمستانه : در مناطق برنج خيز شمال ايران طبق معمول مزارع برنج را در اواخر تابستان و يا اوايل مهرماه درو می کنند و پس از درو مزارع را همين طور به حال خود رها می کنند. گاهی بقايای برنج را در مزرعه برای تعليف دام اختصاص می دهند و اوايل ارديبهشت ماه سال بعد مجددا به کشت برنج اقدام می کنند . در فاصله اين مدت طولانی اين آفت پنهان از نظر کشاورزان به زندگی خود ادامه می دهد . لذا رعايت نکات زير در کاهش انبوهی آفت بسيار موثر است :

1- درو محصول برنج بايد حتی المقدور از پايين و نزديک طوقه گياه صورت گيرد تا هر چه ممکن است لارو کمتری در مزرعه باقی بماند .

2- خوشه های بريده شده را به مدت چند روز روی زمين در همان مزرعه نگه دارند تا خشک شده و سپس با خرمن کوب هايی که کلش را کاملا خرد می کنند ، به صورت کاه گندم در اورند تا هر چه لارو در داخل ساقه مانده له شده و از بين برود .

3- کاه و کلش باقيمانده در مزرعه را با دقت کامل بسوزانند چون محل زمستان گذرانی حشره است ، در اين رابطه کشت دوباره مزارع برنج با شبدر برسيم مفيد گزارش شده است .

4- زمين شخم زده را آب تخت نمايند ، اين عمل مدتها برای زارعين در زمستان اجباری بود ولی اخيرا پافشاری نمی شود .

5- علفهای هرز حاشيه مزارع را که پناهگاه لارو در زمستان می باشد ، کنده و بسوزانند.

6- از خزانه های برنج همه روزه بازديد کرده تا چنانچه پروانه ها تخمريزی کرده باشند برگهای آلوده را چيده و از بين ببرند.

7- جلوگيری از انتقال نشاء های آلوده به زمين اصلی و همچنين رعايت تناوب زراعی در کاهش خسارت آفت بسيار موثر است .

ب – رعايت مقررات قرنطينه داخلی ، خودداری از حمل و نقل کاه و کلش و نشاء از مناطق آلوده به مناطق غير آلوده .

ج - کشت واريته مقاوم به کرم ساقه خوار ، در حال حاضر در بعضی از کشورهايی که اين آفت شديدا خسارت می زند ، مقاومت واريته های مختلف برنج در مقابل ساقه خوار برنج تحت آزمايش های مختلف قرار دارند .

در کشور ما نيز واريته چنپا در مقايسه با آمل ها ، خيلی کمتر از اين آفت صدمه می بيند.

د – مبارزه شيميايی : جهت مبارزه شيميايی با اين آفت در خزانه و هنگاميکه بوته های برنج 3 يا 4 برگه می شوند با سم ليندين به نسبت 6 گرم در متر مربع و با سم ديازينون يا ليندين به نسبت 2 تا 5 ليتر در هکتار خزانه را سمپاشی می کنند . در مزارع اصلی برای مبارزه با نسل اول و دوم آفت ، 2 بار سمپاشی با ديازينون گرانول 5 يا 10 % به نسبت 2 کيلو ماده خالص در هکتار صورت می گيرد . موقع سمپاشی نوبت اول 30 روز پس از نشاء و نوبت دوم 60 تا 70 رز پس از نشاء می باشد.

اخير ا در زمينه کاربرد زنبور تريکوگراما در قالب يک مبارزه تلفيقی با اين آفت مطالعاتی صورت گرفته است که بسيار اميدبخش است.

تریپس گندم

 با نام علمی Haplothrips Tritici، که «بال ریشک‌دار گندم» نیز خوانده می‌شود، یکی از آفات مهم مکنده گندم است. حشره کامل این آفت از سایر تریپس‌ها بزرگ‌تر و طول آن حدود ۲ میلی‌متر است. رنگ عمومی بدن آن قهوه‌ای تیره یا سیاه یکنواخت، ساق و پنجه پاها و بند میانی شاخک‌ها به رنگ قهوه‌ای روشن است. پوره‌ها زرد متمایل به قرمز و فقط سر، پاها و حلقه آخر شکم سیاه است. تخم‌ها لوبیایی‌ شکل، سفید و به قطر ۴/۰ میلی‌متر است. این حشره تابستان را به صورت پوره سن ۲ در عمق ۵ سانتیمتری و زمستان را در عمق ۲۰ سانتیمتری خاک اطراف ریشه و طوقه گندم‌های سال قبل سپری می‌کند. در اواخر زمستان و اوایل بهار لاروهای زمستان‌گذرانی به سطح خاک آمده و پس از مدتی حضور در کاه و کلش موجود در سطح مزرعه، روی علف‌های هرز دوره زندگی خود را کامل می‌کنند.

تریپس گندم را بیشتر در لابه‌لای غلاف برگ، محل اتصال برگ به ساقه و یا لابه‌لای خوشه‌ها می‌توان مشاهده کرد.تریپس علاوه بر گندم به جو، چاودار، یولاف و برخی علف‌های هرز گیاهان نیز حمله می‌کند. با تشکیل خوشه‌های گندم جمع

تریپس گندم با نام علمی Haplothrips Tritici، که «بال ریشک‌دار گندم» نیز خوانده می‌شود، یکی از آفات مهم مکنده گندم است. حشره کامل این آفت از سایر تریپس‌ها بزرگ‌تر و طول آن حدود ۲ میلی‌متر است. رنگ عمومی بدن آن قهوه‌ای تیره یا سیاه یکنواخت، ساق و پنجه پاها و بند میانی شاخک‌ها به رنگ قهوه‌ای روشن است. پوره‌ها زرد متمایل به قرمز و فقط سر، پاها و حلقه آخر شکم سیاه است. تخم‌ها لوبیایی‌ شکل، سفید و به قطر ۴/۰ میلی‌متر است. این حشره تابستان را به صورت پوره سن ۲ در عمق ۵ سانتیمتری و زمستان را در عمق ۲۰ سانتیمتری خاک اطراف ریشه و طوقه گندم‌های سال قبل سپری می‌کند. در اواخر زمستان و اوایل بهار لاروهای زمستان‌گذرانی به سطح خاک آمده و پس از مدتی حضور در کاه و کلش موجود در سطح مزرعه، روی علف‌های هرز دوره زندگی خود را کامل می‌کنند.

تریپس گندم را بیشتر در لابه‌لای غلاف برگ، محل اتصال برگ به ساقه و یا لابه‌لای خوشه‌ها می‌توان مشاهده کرد.تریپس علاوه بر گندم به جو، چاودار، یولاف و برخی علف‌های هرز گیاهان نیز حمله می‌کند. با تشکیل خوشه‌های گندم جمعیت تریپس در روی آنها نیز افزایش یافته و با تغذیه از دانه‌های نرم موجب چروکیدگی و توقف رشد آنها می‌شود. علایم خسارت روی برگ به‌صورت پیچیدگی و ایجاد لکه‌های نقره‌ای ظاهر می‌شود. شخم عمیق تا ۹۰ درصد تریپس‌ها را که در داخل خاک مزرعه زمستان‌گذرانی می‌کنند، ازبین می‌برد. از آنجایی که ظهور حشرات کامل و سپس لاروها هم‌زمان با برنامه مبارزه با سن گندم است، سمپاشی مزارع علیه سن گندم روی تریپس نیز موثر خواهد بود. در مناطقی که علیه سن گندم سمپاشی نمی‌شود، خسارت تریپس چشمگیر است.

در ایران از سمنان، اصفهان، کرمان، یزد، اهواز گزارش شده ‌است و احتمالاً در تمام نقاط ایران انتشار دارد.یت تریپس در روی آنها نیز افزایش یافته و با تغذیه از دانه‌های نرم موجب چروکیدگی و توقف رشد آنها می‌شود. علایم خسارت روی برگ به‌صورت پیچیدگی و ایجاد لکه‌های نقره‌ای ظاهر می‌شود. شخم عمیق تا ۹۰ درصد تریپس‌ها را که در داخل خاک مزرعه زمستان‌گذرانی می‌کنند، ازبین می‌برد. از آنجایی که ظهور حشرات کامل و سپس لاروها هم‌زمان با برنامه مبارزه با سن گندم است، سمپاشی مزارع علیه سن گندم روی تریپس نیز موثر خواهد بود. در مناطقی که علیه سن گندم سمپاشی نمی‌شود، خسارت تریپس چشمگیر است.

در ایران از سمنان، اصفهان، کرمان، یزد، اهواز گزارش شده ‌است و احتمالاً در تمام نقاط ایران انتشار دارد.

شپشه برنج Sitophilus oryzae

اين حشره در تمام مناطق گرم و نيمه گرم انتشار دارد و از شپشه گندم نسبت به سرما حساس تر می باشد .

در ايران اين حشره از رشت و مازندران گزارش شده و از آفات انباری مهم برنج محسوب ميگردد .

اين آفت از غلات و بخصوص برنج تغذيه می کند و دارای اهميت اقتصادی شايان توجهی است، به علت نشو ونمای سريع، خسارت آن زياد است و در ايران ساليانه در حدود 20000 تن محصول برنج دستخوش نابودی اين آفت می گردد.

مشخصات ظاهری:

اين سرخرطومی به طول 2 تا 4 ميليمتر و به رنگ قهوه ای مايل به سياه و طول صفحه پشتی سينه اول کوتاهتر از طول قسمت مذکور در شپشه گندم است.پشت سينه و بال پوش ها پوشيده از نقاط ريز فرورفته می باشد که گرد است . بالپوشها به رنگ تيره و روی هر کدام يک جفت لکه به رنگ قهوه ای روشن در قاعده و انتهای بال پوش وجود دارد . شکل ظاهری لارو و تخم شباهت زيادی به شپشه گندم دارد.

مبارزه:

در سيلوهاو انبارها: حرارت دادن ، گاز متيل برومايد ، تترا کلروردوکربن، اشعه گاما.

در مقياس کم : استفاده از قرص های فوستوکسين(به ازاء هر 50 کيلو يک قرص).

خانم های خانه دار برنج را با مقدار زيادی نمک مخلوط می کنند.

کرم غوزه پنبه Heliothis armigera

---

آفتی است خطرناک که خسارت شديد آن از پنبه کا ريهای استان های شمال و مرکز ايران گزارش شده است .اين حشره ميزبانهای متعدد از جمله پنبه ، کنجد ، توتون ، کنف ، نخود ، گوجه فرنگی ، ذرت و گل آفتاب گردان و لوبيا دارد. خسارت اين آفت در مزارع پنبه گرگان و گنبد و مازندران به طور متوسط 25 % کليه محصول و در مزارع نخود ممکن است بيشتر از نصف محصول باشد . در سالهای اخير اين آفت به ميوه های گوجه فرنگی خسارت قابل توجه وارد می سازد .

مشخصات ظاهری :
عرض بدن حشره با بالهای باز 25 – 30 ميلی متر است. بالهای جلوئی قهوه ای متمايل به خاکستری روشن با نوار های نا منظم تيره می باشد. بعلاوه لکه های تيره رنگ در انتهای بال ديده می شود . بالهای عقبی سفيد ، با نوارها و لکه های تيره ديده می شود. لاروها در حداکثر رشد 30 – 32 ميلی متر طول دارند . رنگ آنها متغير ، عموما سبز با خطوط تيره و روشن در طول بدن می باشد . تخم ها نيم کروی، غالبا مجتمع و به رنگ زرد روشن است.

مبارزه:
شخم زمستانه در ازبين بردن شفيره های اين آفت بسيار مفيد است و مناسب ترين زمان سم پاشی هنگام ظهور لاروهای سن يک با سمومی نظير اندرين، سوين و يا سوپر اسيد می باشد.

اخيرا استفاده از زنبور تريکوگراما در مبارزه بيولوژيک با اين آفت نتايج اميد بخشی داده است.

مگس جالیز Dacus Ciliatus

مقدمه:
مگس جالیز از آفتهای مهم محصولات جالیزی بوده و لاروهای آفت مزبور با تغذیه از میوه ها موجب فساد و غیر قابل استفاده شدن میوه می شود.ضمناًاز نظر اقتصادی نیز ضرر فراوانی به زارعان وارد می کند. زارعان اغلب به دلیل نا آگاهی از زندگی آفت، مزارع خود را در نوبت های متمادی با سموم مختلف و در مواردی سموم غیر مجاز و خطرناک سمپاشی می کنند.این سمپاشی ها نه تنها در مهار کردن آفت چندان موثر نیستند بلکه با توجه به رعایت نکردن سمی بودن محصولات خود ، میوه ها را زود تر از موعد برداشت کرده وبه بازار مصرف ارایه می دهند. مصرف چنین محصولاتی برای سلامت جامعه خطر آفرین می باشد.     

مشخصات انتشار آفت:
گونه های مختلفی از مگس های جالیز در کشور های مختلف جهان شناسایی و گزارش شده است که از میان آنها تنها یک گونه با نام علمی Dacus Ciliatus در پی بررسی های بعمل آمده در سالهای اخیر در استانهای تهران ، سمنان، خراسان، فارس، خوزستان، بوشهر و هرمزگان شناسایی شده و احتمال می ر ود در سایر استانهای کشور که مورد کشت گیاهان جالیزی قرار می گیرند نیز همین گونه انتشار داشته باشد. این گونه در کشورهای هند ، پاکستان وعربستان نیز گزارش شده است.  

گیاهان میزبان آفت:
در بررسی های بعمل آمده در استانهای فارس، هرمزگان، خوزستان، بوشهر، خراسان، سمنان ونیز در منطقه عمومی دشت ورامین میزبانهای زراعی عمده مگس جالیز به شرح زیر تعین شده اند:
خربزه – طالبی - خیار سبز  – گرمک – کدو مسمایی – هندوانه . ضمناً این آفت در برخی از مناطق کشور بر روی میوه علف هرز معروف به هندوانه ابوجهل نیز دیده شده است.
در برسی های بعمل آمده،هندوانه در بین محصولات جالیزی نسبت به این آفت نسبتاً مقاوم تر است وکمترین میزان آلودگی را به مگس جالیز نشان می دهد.

مشخصات ظاهری و مراحل رشدی آفت:
مگس جالیز همانند سایر مگسها از راسته دوبالان بوده وهمانند سایر دوبالان دارای چهار مرحله رشدی تخم، لارو، شفیره وحشره بالغ می باشد.
الف- مرحله تخم:
تخمهای این آفت سفید رنگ بوده وبه شکل دانه برنج است. طول آنها از 1تا 1/1 میلیمتر می باشد.

ب- مرحله لارو:
لاروهای مگس جالیز بلافاصله پس از خروج از تخم، یک میلیمتر طول دارند و بی رنگ وشفاف هستند. این لاروها همانند لارو سایر مگس هاپا ندارند. سر لاروها باریک بوده و به تدریج به طرف انتهای بدن عریض می شود. لاروها در آخرین مرحله رشدی خود حداکثر به 11 میلی متر می رسد. 

ج-مرحله شفیر گی:
لارو ها پس از آخرین مرحله رشدی خود از میوه ها بیرون آمده وبسته به نوع خاک در عمق 3تا 10 سانتی متری خاک تبدیل به شفیره می شوند. شفیره های آفت به طول 5 تا 6 میلی متر و عرض 3 تا 5/3میلی مترمی باشد شفیره ها بیضی شکل بوده وبندهایی در روی آن دیده می شود. رنگ شفیره ها زرد کهربایی است که ممکن است در زمان نزدیک به خروج حشره های کامل از آنها تغییر رنگ داده و به رنگ قهوه ای روشن تبدیل شوند.  

د-مرحله حشره کامل:
این آفت همانند بسیاری از حشره های دیگر دارای نر و ماده می باشد. حشره های کامل و بالغ نر وماده دارای سری به رنگ زرد وچشمهایی قهوه ای رنگ می باشند. پشت قفسه سینه آنها قهوه ای رنگ بوده ودر مجموع، رنگ عمومی بدن آنها قهوه ای به نظر می رسد. شکم این آفت مدور وبیضوی است ونوارهای افقی که بطور یک در میان زردو قهوه ای است روی شکم آنها دیده می شود. بالهای حشره های مزبور شفاف وبدون لکه است وتنها در حاشیه انتهایی، کمی تیره تر بنظر می رسد.

در حشره های بالغ مگس های ماده، در انتهای شکم یک تخم ریز لوله ای شکل دیده می شود که مگس های نر فاقد آن هستند. مگس های ماده بزرگتر از مگس های نر هستند. طول مگس های ماده از 5/6 تا 5/8 و طول مگس های نر از 5/5 تا 7 میلی متر متغیر است. 

روش زندگی آفت:
این آفت در مناطقی که دارای زمستانهای سرد می باشد از اواخر مهر ماه به صورت شفیره در خاک بسر برده وبدین ترتیب ماه های باقیمانده پاییز وسرتاسر زمستان را در داخل خاک به صورت شفیره غیر فعال به سر می برد.
در بهار حشره های کامل از خاک خارج شده وبین حشره های نر وماده جفت گیری صورت می گیرد. تخم گذاری آفت به صورت دسته جمعی در زیر پوست میوه های جوان و حد اکثر در عمق 5 میلیمتری صورت می گیرد. طول دوره تخم 3 تا 4 روز می باشد.
هر مگس حد اقل 3 وحداکثر 51 تخم وبه طور متوسط بین 15 تا 18 تخم در داخل هر سوراخ رهاسازی می کند.

لارو های آفت بعد از تغذیه از گوشت میوه، پس از 4 تا 6 روز به حد اکثر رشد خود رسیده، از میوه خارج شده و در داخل خاک تبدیل به شفیره می شوند.
طول دوره شفیر گی در حرارت 30 درجه سانتی گراد 8 تا 10 روز می باشد. پس از آن حشره های کامل از خاک خارج شده ، در هوا به پرواز در آمده و جفت گیری می کنند. حشره های کامل ماده دو روز پس از جفت گیری اقدام به تخم ریزی در زیر سطح پوست میوه می کند.
در شرایط طبیعی طول دوره یک نسل آفت بین 8 تا 22 روز طول می کشد. در مناطقی که درجه حرارت روزانه پایین باشد، طول دوره یک نسل طولانی تر خواهد بود.
آفت مزبور فاقد دوره استراحت اجباری در زمستان می باشد، در صورت مساعد بودن هوا در طول زمستان در سر تا سر زمستان فعال است.

راه های مبارزه با این آفت:
1- مبارزه فیزیکی:
یکی از روشهای متداول در مبارزه با این آفت جمع آوری روزانه میوه های آلوده به آفت یا انهدام یا دفن کردن آنها در عمق خاک است، بدین ترتیب لاروهای آفت که در داخل میوه های آلوده وجود دارند، پس از شفیره شدن درعمق خاک تبدیل به حشره های کامل شده و این حشرات قادر به خروج از خاک نخواهند بود.

2- مبارزه زراعی:
اجرای شخم و دیسک بلافاصله پس از برداشت محصول ، خصوصاً در مناطقی که دارای زمستانهای سرد می باشند برای از بین بردن حالت زمستان گذرانی آفت بسیار موثر است. این کار از انبوهی جمعیت آفت در بهار سال بعد به میزان قابل ملاحظه ای خواهد کاست.

3- شکار مگس با طعمه مسموم:
با نصب تشت هایی در مزرعه که حاوی محلول قندی همراه با درصدی حشره کش باشد، می توان مگس ها را به دام انداخت. برای این منظور، از محلول 10% تفاله چغندر قند همراه با یک حشره کش فسفره نظیر اتیون یا فوزالون به میزان 5/1 در هزار محلولی تهیه کرده و در تشت ها می ریزیم . برای هر 500 متر مربع می توان یک تشت اختصاص داد.

4- مبارزه شیمیایی :
برای این منظوردر زمانی که اکثریت ویا بیش از 50% میوه ها به اندازه یک فندق یا هسته خرما شده اند، علیه حشره های کامل آفتف اقدام به سمپاشی با یکی از سموم حشره کش فسفره کم دوام مانند دی متوات به میزان 2 لیتر در هکتار از فرمولاسیون مربوطه می کنیم. عملیات سمپاشی را باید هر یک هفته یک بار اجرا نمود ودر مجموع باید 6-4 نوبت سمپاشی هفتگی علیه آفت صورت گیرد، که البته در نواحی گرمسیر تعداد دفعات سمپاشی با توجه به تعداد نسل بیشتر آفت،  بیش از 4 نوبت خواهد بود. ضمناً زمان برداشت محصول در مزارع سمپاشی شده باید حداقل یک هفته بعد از سمپاشی باشد، بویژه در مورد گیاه خیار که دارای برداشت های روزانه حد اقل فاصله زمانی بین آخرین سمپاشی تا برداشت محصول باید یک هفته باشد، در غیر اینصورت چنانچه این فاصله زمانی رعایت نشود احتمال مسمومیت مصرف کنندگان چنین محصول هایی بسیار زیاد است.

گموز‌‌ ‌‌مركبات

---

 Citrus gummosis

بيماري گموزGummosis يا پوسيدگي طوقه‌ و ريشه Root-rot درختان مركبات اولين بار در سال1834 ازآسور گزارش گرديده است. در ايران بيماري اولين بار در سال 1320 گزارش شده و در مناطق شمالي و جنوبي كشور بخصوص خوزستان و فارس وجود دارد.

عامل بيماري در بيشتر مناطق ايران Phytophthora citrophthora و Phytophthora parasitica مي‌باشد. قارچ Phytophthora ازقارچهاي كاذب Oomycetes است كه فرم جنسي آن بصورت oospore است. قارچ داراي تيپهاي متفاوت وهتروتاليك است. اما‌ زمستانگذراني بوسيله ااسپور وكلاميدسپور مي‌باشد.

علائم بيماري بروي طوقه در ابتدا به صورت لكه كوچك قهوه‌اي ظاهر شده كه خيلي نامشخص است وبه تدريج گسترش يافته وجهت پخش آن به طرف بالا است وبه صورت بيضي در مي‌آيد وآوندهاي آبكش را از بين مي‌برد. در محل آلودگي مركبات ترشح صمغ دارد از جمله موارد ديگر مورد حمله ريشه است؛ كه اغلب لهيدگي وسياه شدن ريشه را در پي دارد. در بارندگي شديد ميوه نيز بر اثر حمله قارچ دچار آسيب مي‌شود.

كنترل: شامل پيشگيري ومعالجه مي‌باشد.

پيشگيري :

1- انتخاب پايه مقاوم : انواع پرتقال، انواع نارنگي، ليموترش، ليموشيرين، بكرائي و ترنج از جمله ارقام حساس مي‌باشد. نارنج (به تريستيزا حساس) ونارنج پونسيروس تريفولياتا (به اگزوكورتيس حساس) به بيماري گموز مقاومند.

2- محل پيوندك بايد 30-15 سانتيمتر از خاك فاصله داشته باشد.

3- حذف علفهاي هرز از دور طوقه

4- خوداري از ايجاد زخم اطراف طوقه

5- جلوگيري از جمع شدن آب دور طوقه درخت

6- ضدعفوني ريشه توسط محلول بردو 3 درهزار

7- خريد نهال سالم از خزانه

8- بايد دقت شود در حين پيوندزني قطراتي از آب يا ذره‌اي ازخاك باغ بين پايه وپيوندك قرار نگيرد.

9- فواصل بين درختان حفظ شود

10- اگر پوسيدگي بيشتر از نصف دور طوقه را فرا گرفته باشد بايد درخت آلوده را قطع كرد.

معالجه:

ابتدا خاك دور طوقه درخت مبتلا را كنار زده واز رسيدن آب به آن جلوگيري به عمل آورد. درخت مبتلا بايد جداگانه آبياري شود. نقطه پوسيده اگر توسعه نداشته ‌باشد ودر مراحل اوليه پيشرفته است با يك چاقوي تيز پوست محل را تراشيده تا به بافت زنده برسيم آنگاه به وسيله محلول يك درصد پرمنگنات پتاسيم و يا مخلوط بردو و يا ارتوسايد و كوپراويت به ميزان يك در هزار ضدعفوني سطحي مي‌كنيم وپس از دو هفته محل را با چسب باغباني مي‌پوشانيم.

طرز تهيه محلول بردو يك درصد:

كات كبود يا( سولفات مس) 200 گرم، آهك زنده200 گرم، آب20 ليتر

طرز تهيه محلول بردو براي ضدعفوني ريشه‌ها قبل از كاشت:

كات‌كبود 70 گرم، آهك زنده 70 گرم، آب 20 ليتر

سرخرطومی برگ یونجه

مهمترین آفت یونجه در ایران و اکثر نقاط جهان، سرخرطومی برگ یونجه (HYPERA POSTICA) می باشد. حشره کامل این آفت، یک سخت بالپوش کوچک به رنگ قهوه‌ای خاکستری مایل به سیاه و دارای یک خرطوم است و بدن آن پوشیده از کرکهای سفید می باشد.

خسارت آفت

این حشره، در کلیه مراحل لاروی و بلوغ از برگ و ساقه یونجه تغذیه میکند. ولی خسارت عمده آن سوم و چهارم وارد می آید. چنانچه جمعیت آفت از 50 عدد لارو سنین مختلف در مترمربع تجاوز کند، کلیه برگهای یونجه در اثر تغذیه لاروها نابود و خشک می‌شوند و مزرعه مورد حمله از دور سفید رنگ با برگهای توری شده، به نظر می رسد. در پاره ای از موارد دیده شده که در اثر حمله این آفت، به خصوص چین اول، یونجه به کلی نابود می گردد. در این گونه مزارع، اغلب تعداد لارو و حشره بالغ در مترمربع از 150 عدد هم تجاوز می کند. باید در نظر داشت که خسارت این آفت، از اسفند ماه در یونجه‌زارها شروع می شود و حداکثر خسارت در سه ماهه اول سال بر محصول وارد می‌شود. جهت مبازه با آفت باید یک سری اقدامات پیش‌آگاهی را در مورد تعیين زمان مبارزه اعمال کنیم. در این زمینه از کارشناسان حفظ نباتات و شبکه‌های مراقبت و پیش آگاهی مدد گرفت.

چرخه زندگی آفت
سرخرطومی برگ یونجه، زمستان را به صورت حشره کامل و تخم و به ندرت به صورت لارو و شفیره در مزرعه یونجه و پناهگاه‌های اطراف می گذراند. سرمای زیر 6- درجه قادر است لاروها و بخش اعظمی از تخمها را نابود کند. از این رو در چنین مناطقی، زمستان گذرانی به صورت حشره کامل است. در اواخر زمستان زمانی که میانگین دما از 17 درجه سانتیگراد بالاتر رفت، حشره کامل فعال شده و به تغذیه، جفتگیری و تخمگذاری می‌پردازد. فاصله زمانی میان حالت تخم تا حشره کامل در حدود 6 هفته است. حشره ماده از قدرت باروری بالای برخودار است و ظرف مدت زمانی (بیش از 3 ماه) قادر است تعداد زیادی تخم بگذارد. به دلیل بالا بودن دوره تخمگذاری و دامنه گسترده زمان ظهور حشرات کامل زمستان‌گذران (اسفند تا اردیبهشت)، لاروهای آفت را تا شهریور ماه نیز می‌توان در مزرعه مشاهده کرد. در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری عملاً بیشتر خسارت سرخرطومی برگ یونجه، به چین اول آن محدود می شود.

مبارزه شیمیایی علیه سرخرطومی برگ یونجه
یکی از نکات قابل توجه در کابرد روش شیمیایی، رعایت زمان سمپاشی است. به نظر می رسد زمانی که حشرات کامل برای یافتن مکان زمستان گذرانی به مزرعه مراجعت می‌کنند، می‌تواند زمان مناسبی برای مبارزه غیرشیمیایی مانند استفاده از شعله‌افکن علیه این آفت باشد. بنابراین، با توجه به اطلاعات شبکه مراقبت و پیش آگاهی در رابطه با سرخرطومی برگ یونجه، با استفاده از سموم سالم و زمان مناسب مبارزه و رعایت نُرم سمپاشی و دز سم و کالیبره کردن سمپاش، رعایت دوره کارنس حداقل 15 روزه ضروری است. خاطر نشان می شود که چرای مزارع یونجه، پس از تخمریزی سرخرطومی برگ یونجه در کاهش جمعیت آن بسیار مؤثر است.

آشنایی با نسل جدید آفت کشها (آفت کش های سازگار با محیط زیست)

در خصوص عوارض مخرب و آسیب های جبران ناپذیر زیست محیطی مرتبط با کاربرد بی رویه سموم شیمیایی در کشورمان تا کنون مطالب فراوانی به چاپ رسیده و اکثر کارشناسان محیط زیست نسبت به عواقب آن هشدار دادند علیرغم این هشدارها و اقدامات ارگانهای مسئول متاسفانه باز هم شاهد کاربرد سمومی در کشاورزی هستیم که برخی از آن ها به دلیل طیف وسیع عملکرد و سمیت شدید حداقل در کشور های توسعه یافته منسوخ گردیده اند.

این گونه سموم به دلیل طیف گسترده اثرشان و بعضا پایداری زیاد به غیر از آفت های مورد نظر بسیاری از حشرات و موجودات مفید را از بین میبرند و به همین دلیل می توانند باعث طغیان جمعیت آفات شوند ضمن این که آفات به تدریج و در طی چند نسل نسبت به آنان مقاوم شده و کشاورزان ناچار به جایگزینی سموم دیگر می گردند.

آفت کش های سازگار با محیط زیست دارای منشاء طبیعی هستند قادرند بدون بجای گذاردن اثر سمی و زیان به محیط زیست بطور موثریآفات را نابود کنند .آفت کش های ساز گار با محیط زیست اگر چه شاید نتوانند در همه موارد جایگزین سموم شیمیایی گردند ولی با بکارگیری صحیح قادرند موجب کاهش قابل ملاحظه مصرف سموم شوند.

امروزه کارشناسان آفت کش ها یی را که توصیه میکنند که حتی المقدور دارای خواص زیر باشند:

1/حداقل سمیت برای مصرف کنندگان

2/حداقل پایداری در محیط زیست

3/ حداقل سمیت برای حشرات وموجودات مفید

4/ حداکثر انتخاب نسبیت به آفت مورد نظر

"آفت کش های سازگار با محیط زیست"اکثرا با معیارهای فوق همخوانی دارند و به همین دلیل توانسته اند جای خود را در مبارزه با آفات بخصوص در محصولات گلخانه ای یافته و جایگزین مناسبی برای سموم خطرناک شیمیایی باشند.

ادامه نوشته

پشه های گل آذین انبه و روش مبارزه با آن

                            مقدمه

انبه Mangifera indical یکی از میوه های مهم مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری دنیا است و به دلیل کیفیت بسیار عالی میوه به سلطان میوه) (King of fruits مشهور است. در ایران کشت و کار این درخت از قدیم الیام (حدود 300سال)در استان های هرمزگان و سیستان وبلوچستان متداول بوده است.سطح زیر کشت انبه در استان هرمزگان حدود 1500 هکتار است. شهرستانهای رودان-میناب وبندر عباس از نقاط عمده کشت این محصول به شمار میروند.

مسئله ریزش گل ومیوه در باغهای انبه و همراه شدن این مسئله با افزایش خسارت آفاتی نظیر زنجرک انبه- پشه گل آذین- پشه گالزا-سن قهوهای تریپس انبه

وبیماریهای سفیدک پودری وانتراکنوز انبه یکی از مهمترین مشکلات انبه کاران جنوب کشور به ویژه در دهه اخیر بوده است.(پژمان.حسین1375)

پشه های گالزا(Cecidiomyiidae) گروه مهمی از آفات زیان آور انبه میباشند و تا اکنون 12 گونه از حشرات این خانواده بر روی درخت های انبه جمع آوری وگزارش شده اند.چهار گونهErosomyia indica,Dasineura mangifera Felt,D.amaranjarae Grover ,Procystiphora indica Grover از گونه های زیان آور به گل آذین انبه می باشند. شکل وچرخه شناسی و چرخه زندگی این گونه ها در کشور هند مورد مطالعه گرفته است.

ادامه نوشته

آفات درخت چنار:

 

چند نوع كرم ريشه خوار صنوبر , دو گونه زنجرك گل سرخ , سپردار واوي نارون , پروانه مينوز چنار، سه گونه پروانه ابريشم باف ناجور ,سه گونه سوسك شاخك بلند سياه , كنه تار عنكبوتي چنار ,دو گونه سوسك شاخك بلند گل سرخيان , كرم سفيد ريشه , سوسك شاخك بلند ارهاي , شپشك آرد آلود , چند گونه شپشك سپر دار گلابي , كنه تار عنكبوتي و خرگوش از آفات گونه هاي چنار به شمار مي آيند.

شرح کامل آفات و بیماریهای گردو :

 

 

به علت در خواستهای مکرر دوستان در زمینه افات و بیماریهای گردو خلاصه کامل آفات و بیماریهای گردو در چند جلسه برای استفاده علاقه مندان در وبلاگ گنجانده میشود.  

مقدمه 

مبارزه با آفات و بيماريهاي گردو به علت بزرگ بودن اين درخت مشكل است زيرا سمپاشي تمام درخت به سختي انجام مي شود. كاشت درختان پيوندي، استفاده از پايه هاي پا كوتاه، ترييت وهرس و انتخاب ارقامي كه بطور جانبي محصول مي دهند موجب كاهش اندازه درخت شده و بطور محسوسي سمپاشي و برداشت ميوه را آسانتر مي كند. تدابير بهداشتي تاثيرزيادي در كنترل آفات و بيماريها دارد ولي اغلب اين تدابير فراموش مي شوند. تدابير بهداشتي شامل كاشت درختان سالم جلوگيري از انتقال آفات و بيماريها ا زطريق ادوات هرس وساير وسايل كاشت ،هرس برگهاوشاخه هاي بيمار وسوزاندن آنها است.نهالها قبل از كاشت بايد در نهالستان از نظر آفات و بيماريها بررسي شوند.

 آفات گردو

laspeiresia pomonela -۱  كرم گردو:

كرم گردو (كارپوكاپس)پروانه اي است كه لاروآن به اغلب ميوه هاي دانه دار بطور اعم و به گردو بطور اخص حمله مي كندوخسارت آنگاهي تا 30% محصول را نابود مي سازد.پروانه اين حشره در اواخر ارديبهشت و اواخر خرداد ظاهر مي شود.ابتدا از محل گلگاه وارد ميوه هاي در حال رشد شده و باعث ريزش آنها مي شود. لارو نسل دوم در حدود مرداد ماه به  رغم خشبي شدن پوست گردو از ناحيه دم ميوه وارد مي شود و با تغذيه از مغز گردو در گردو تكامل مي يابد و مغز گردو را از بين مي برد.

مبارزه:

براي تعين زمان سمپاشي از تله هاي فرموني كه در اديبهشت ماه كار گذاشته مي شوند مي توان استفاده كرد .براي مبارزه با اين آفات مي توان از ديازينون يا كارباريل به غلظت 2 00 /0استفاده نمود.

2-كرم ميوه  Paramyelois   transitella     

بر خلاف كرم گردوكه فقط يك لارو در داخل ميوه هاي آلوده وجود دارد در صورت حمله اين آفت چندين  لارودر داخل  يك ميوه مشاهده مي شود. لارونسل اول و دوم در طول بهار و تا بستان به ميوه ها خسارت ديده و موميايي شده حمله مي كند،ولي لارو نسل سوم از طريق پوست سبز ترك خورده خسارت زيادي به مـــــيوه ها وارد مي كند.

مبارزه :  1-حذف ميوه هاي موميايي شده  2-مبارزه با كرم گردو كه زمينه را براي فعاليت اين آفت فراهم مي كند   3-مبارزه با بابلايت گردو4-برداشت سريع ميوه ها پس از ترك برداشتن پوست سبز   5- تيمار ميوه هاي با سموم گازي.

آفات گياهان زينتی :

 

( Margarodidae)
اولين گروه ، خانواده ( Margarodidae) مي ‌ باشد که در برگيرنده بزرگترين گونه از شپشک ‌ ها مي ‌ باشد که طول بدن آن ‌ ها در بعضي از گونه ‌ ها در نواحي گرمسيري به حدود ميلي ‌ متر مي ‌ ر س د. يکي از گونه ‌ هاي مهم اين خانواده گونه ( Icerya purchasi) مي ‌ باشد که در شمال ايران بر روي مرکبات ، يا مرکباتي که به صورت زينتي در منازل وجود دارند فعاليت مي ‌ کنند. اين آفت يک گونه وارداتي است، و براي کنترل آن نيز نوعي کفش ‌ دوزک بنام کفش ‌ دوزک استراليايي به ايران وارد شده .

( Coccidae)
گروه ديگر از شپشک ‌ ها ، خانواده ( Coccidae) و شپشک ‌ هاي نرم تن يا ( Soft scales) هستند که اين شپشک ‌ ها در جمعيت ‌ هاي بالا، و بر روي شاخ و برگ گياهان فعاليت مي ‌ کنند. اين حشرات از شيره گياهي تغذيه کرده و خسارات سنگيني به انواع گياهان، از جمله گياهان زينتي وارد مي ‌ کنند. اين شپشک ‌ ها بر خلاف شپشک ‌ هاي خانواده ( Diaspididae) يا سپردار ، عموماً داراي پا و شاخک بوده و قابل رو ي ت مي‌باشند . به علاوه اين شپشک ‌ ها در قسمت عقبي بدن داراي شياري به نام شيار مخرجي يا (Anal cleft) هستند و از اين طريق هم شپشک ‌ هاي نرم تن قابل شناسايي هستند . تعدادي از گونه ‌ هاي اين خانواده که رو ي گياهان زينتي فعاليت مي ‌ کنند عبارتند از:
- ( Coccus hesperidum) يا شپشک خرز هر ه
- ( Saissetia oleae)
- ( Saissetia coffeae)
اين سه گونه داراي دامنه ميزباني بسيار وسيعي هستند بطوريكه دامنه ميزباني آن ‌ ها بيش از صد گونه از گياهان را شامل مي ‌ شود. به همين جهت بر حسب نام نمي ‌ توان در مورد آنها قضاوت کرد. طول اين شپشک ‌ ها حدود ميلي ‌ متر و بدنشان حالت نيم کروي دارد.
( Diaspididae)
اما در خانواده شپشک ‌ هاي ( Diaspididae) سطح بدن عموماً مسطح است. در بعضي از گونه ‌ها هر شپشک ماده حدود تا تخم و در مورد ( Saissetia Coffeae) بيش از هزار تخم توليد مي‌ کند. تخم ‌ هاي توليد شده در سطح زيرين بدن حشره ماده قرار دارند. وقتي تخم ريزي اين حشره به پايان مي ‌ رسد شپشک ماده از بين مي ‌ رود و بدن آن محفظ و سپري براي تخم ‌ ها مي ‌شود.
پوره اين حشرات در سن اول از زير بدن شپشک ماده خارج و در محيطي مناسب مستقر مي ‌ شوند. در بقيه‌ي عمر شپشك‌هاي ماده بصورت ثابت در روي گياه باقي مي‌مانند.

آفات گياهان زينتی :

 

( Margarodidae)
اولين گروه ، خانواده ( Margarodidae) مي ‌ باشد که در برگيرنده بزرگترين گونه از شپشک ‌ ها مي ‌ باشد که طول بدن آن ‌ ها در بعضي از گونه ‌ ها در نواحي گرمسيري به حدود ميلي ‌ متر مي ‌ ر س د. يکي از گونه ‌ هاي مهم اين خانواده گونه ( Icerya purchasi) مي ‌ باشد که در شمال ايران بر روي مرکبات ، يا مرکباتي که به صورت زينتي در منازل وجود دارند فعاليت مي ‌ کنند. اين آفت يک گونه وارداتي است، و براي کنترل آن نيز نوعي کفش ‌ دوزک بنام کفش ‌ دوزک استراليايي به ايران وارد شده .

( Coccidae)
گروه ديگر از شپشک ‌ ها ، خانواده ( Coccidae) و شپشک ‌ هاي نرم تن يا ( Soft scales) هستند که اين شپشک ‌ ها در جمعيت ‌ هاي بالا، و بر روي شاخ و برگ گياهان فعاليت مي ‌ کنند. اين حشرات از شيره گياهي تغذيه کرده و خسارات سنگيني به انواع گياهان، از جمله گياهان زينتي وارد مي ‌ کنند. اين شپشک ‌ ها بر خلاف شپشک ‌ هاي خانواده ( Diaspididae) يا سپردار ، عموماً داراي پا و شاخک بوده و قابل رو ي ت مي‌باشند . به علاوه اين شپشک ‌ ها در قسمت عقبي بدن داراي شياري به نام شيار مخرجي يا (Anal cleft) هستند و از اين طريق هم شپشک ‌ هاي نرم تن قابل شناسايي هستند . تعدادي از گونه ‌ هاي اين خانواده که رو ي گياهان زينتي فعاليت مي ‌ کنند عبارتند از:
- ( Coccus hesperidum) يا شپشک خرز هر ه
- ( Saissetia oleae)
- ( Saissetia coffeae)
اين سه گونه داراي دامنه ميزباني بسيار وسيعي هستند بطوريكه دامنه ميزباني آن ‌ ها بيش از صد گونه از گياهان را شامل مي ‌ شود. به همين جهت بر حسب نام نمي ‌ توان در مورد آنها قضاوت کرد. طول اين شپشک ‌ ها حدود ميلي ‌ متر و بدنشان حالت نيم کروي دارد.
( Diaspididae)
اما در خانواده شپشک ‌ هاي ( Diaspididae) سطح بدن عموماً مسطح است. در بعضي از گونه ‌ها هر شپشک ماده حدود تا تخم و در مورد ( Saissetia Coffeae) بيش از هزار تخم توليد مي‌ کند. تخم ‌ هاي توليد شده در سطح زيرين بدن حشره ماده قرار دارند. وقتي تخم ريزي اين حشره به پايان مي ‌ رسد شپشک ماده از بين مي ‌ رود و بدن آن محفظ و سپري براي تخم ‌ ها مي ‌شود.
پوره اين حشرات در سن اول از زير بدن شپشک ماده خارج و در محيطي مناسب مستقر مي ‌ شوند. در بقيه‌ي عمر شپشك‌هاي ماده بصورت ثابت در روي گياه باقي مي‌مانند.

پشه های گل آذین انبه و روش مبارزه با آن:

مقدمه

انبه Mangifera indical یکی از میوه های مهم مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری دنیا است و به دلیل کیفیت بسیار عالی میوه به سلطان میوه) (King of fruits مشهور است. در ایران کشت و کار این درخت از قدیم الیام (حدود 300سال)در استان های هرمزگان و سیستان وبلوچستان متداول بوده است.سطح زیر کشت انبه در استان هرمزگان حدود 1500 هکتار است. شهرستانهای رودان-میناب وبندر عباس از نقاط عمده کشت این محصول به شمار میروند.

مسئله ریزش گل ومیوه در باغهای انبه و همراه شدن این مسئله با افزایش خسارت آفاتی نظیر زنجرک انبه- پشه گل آذین- پشه گالزا-سن قهوهای تریپس انبه

وبیماریهای سفیدک پودری وانتراکنوز انبه یکی از مهمترین مشکلات انبه کاران جنوب کشور به ویژه در دهه اخیر بوده است.(پژمان.حسین1375)

پشه های گالزا(Cecidiomyiidae) گروه مهمی از آفات زیان آور انبه میباشند و تا اکنون 12 گونه از حشرات این خانواده بر روی درخت های انبه جمع آوری وگزارش شده اند.چهار گونهErosomyia indica,Dasineura mangifera Felt,D.amaranjarae Grover ,Procystiphora indica Grover از گونه های زیان آور به گل آذین انبه می باشند. شکل وچرخه شناسی و چرخه زندگی این گونه ها در کشور هند مورد مطالعه گرفته است.

شکل شناسی و زیست شناسی زنبور تریکو گراما

  زنبور تریکو گراما ، حشره کوچکی است که اندازه آن حدود 3 تا 4 میلی متر و به رنگ زرد خرمایی و مایل به سیاه می باشد. جزئیات شکل ظاهری زنبور به راحتی با چشم غیر مسلح دیده نمی شود .

زنبور تریکو گراما با ایجاد سوراخ در پوسته تخم آفت در داخل آن یک تا دو عدد تخم ، قرار می دهد . بعد از 8 تا 12 روز ( در دمای 25 تا 28 درجه سانتی گراد ) زنبور از داخل تخم ، خارج می شود . هر زنبور ماده در حدود 40 تا 70 عدد تخم میزبان را پارازیت می کند . زنبور تریکو گراما برای یافتن تخم میزبان در مزرعه ، پرواز کوتاهی انجام می دهد . دامنه پرواز آنها در حدود 5 تا 50 متر است . در طبیعت هنگامی که درجه حرارت کاهش می یابد ، زنبورها در قسمتی از گیاه که در آفتاب قرار دارد ، فعالیت می کنند و بالعکس در صورت افزایش درجه حرارت محیط ، اکثرا"  زنبورها به پشت برگ رفته و در سایه تخمریزی می کنند .

 

باید توجه داشت که :

زمستان گذرانی زنبور تریکو گراما به صورت پیش شفیرگی در تخم های میزبان روی علفهای هرز صورت می گیرد .

 

 

 

 

 

 

    

تکثیر ا نبوه زنبور های تریکوگراما

 

 در تولید  انبوه زنبورهای تریکو گراما در انسکتاریوم از تخم حشره میزبان به نام بید غلات ( سیتوترو گا  ) و بید آرد ( افیستا ) در آزمایشگاه استفاده می شود . برای تکثیر زنبورهای تریکوگراما در ماه های تابستان و پاییز از کانون های طبیعی ، زنبورهای بومی جمع آوری می شوند . بدین طریق که زنبورهای بومی روی تخم میزبان اصلی و یا تخم میزبان واسط که به عنوان تله در کانون های طبیعی زنبور جایگذاری شده اند ، تخمریزی می کنند . سپس تخم پارازیت شده برای طی مراحل رشد و خروج زنبور به انسکتاریوم منتقل می شود . این زنبورها در پاییز و زمستان به صورت محدود تکثیر می شوند. در ا بتدای فصل بهار تولید انبوه شروع می شود و تا پایان سال زراعی ادامه دارد. مناسب ترین درجه حرا رت برای تکثیر زنبورهای تریکوگراما 27 – 25 درجه سانتی گراد و 80 – 70 درصد رطوبت نسبی است.  

 

حشره کش های ویروسی وکاربردآن درایران:

حشره کش های ویروسی وکاربردآن درایران:

درایران رضاپناه ووالریوکی تیک(1377)تولیددونوع باکولوویروس رابرروی کرم سیب وکرم اگروتیس(طوقه بر)گزارش نمودند.پورمیرزاوکمالی(1382)تولیدبهینه ویروسNPV تجارتی رادرسنین مختلف لاروبرگخوارچغندرقند           exigua

Spodopteraبررسی وگزارش نمودند که لاروسن چهارم که ازبرگ چغندر تغذیه نموده است،مناسب ترین مرحله برای تولیدویروس می باشد.ایزدیاروهمکاران (1377)تولیدآزمایشگاهی ویروس Heliothis armigera (استرین بومی مولداوی)  رابرروی کرم غوزه پنبه ارزیابی وآزمایش نمودند.جوان مقدم وهمکاران(1381) کارایی(Gemestar Lc )NPV تجارتی رابه همراه سایرمواد بیولوژیک وشاهد سم برروی کرم غوزه پنبه آزمایش وکارایی بهترآن رادرمقایسه باسم اندوسولفان با فرمولاسیون هایEC35% وg4% گزارش نمودند.

فاضلی (1368)ویروسGranulosis Virus بیدسیب زمینی رادرمقایسه باسایرآفت کش ها درمزرعه سیب زمینی روستای سه تلون استان فارس آزمایش کردوکارایی موثر این ویروس رادرکنترل بیدسیب زمینی درمزرعه نشان داد.دزیانیان ورضاپناه (1382)و (2004)تولید وبررسی باکولوویروس(گرانولویروس)کرم غده سیب زمینی رادر شرایط مزرعه وانبارمطالعه کردند وگزارش نمودند که گرانولوویروس بید سیب زمینی به عنوان عامل بیولوژیک طبیعی موثر در کنترل آفت بید سیب زمینی در انبارارزیابی گردید.همچنین دزیانیان (1380)ضمن وارد نمودن جدایه ویروس از CIP،برای اولین بار درایران حشره کش بیولوژیک باکولوویروس کرم غده بید سیب زمینی رابا فرمولاسیون پودری تولیدوبه ثبترسانید.گرانولوویروس بید سیب زمینی ویروس دانه ای شکل ازخانواده باکولوویریده می باشدودارای یک رشته  DNAبه هم چسبیده است ودرون کپسول وپوشش پروتئینی قرار دارد.این عامل بیماری زا از طریق گوارشی وارد بدن میزبان(لاروآفت)شده،در نهایت موجب مرگ آن می گردد.بیدسیب زمینی یاکرم غده سیب زمینی به عنوان مهم ترین آفت سیب زمینی کشورمحسوب می شود.لارو این آفت باتغذیه ازبرگ،ساقه وعمدتا غده درمزرعه وانبارموجب واردخسارت به محصول می گردد.باکولوویروس کرم غده سیب زمینی(گرانولوویروسGV)موجب ایجادبیماری ومرگ لاروآفت می گردد. رید(1969)برای اولین باراین ویروس را از لاروهای بید سیب زمینی دراسترالیاجدا نمود.این ویروس به طور طبیعی در لاروهای آفت درون غده سیب زمینی قابل مشاهده می باشد.کاربرد این ویروس درمدیریت تلفیقی آفت بید سیب زمینی توسط سازمان خواربار جهانی( fao) سازمان بهداشت جهانی (who) و موسسه ویروس شناسی oxford توصیه شده است.استفاده از باکولوویروس کرم غده سیب زمینی یکی از شاخص ترین توصیه های مرکز بین المللی سیب زمینی (cip)

می باشد.لارو آفت پس از آلوده شدن به ویروس به مرور تغییر رنگ داده ،به شکل صورتی تا کرم که در قسمت شکم پرتغالی رنگ می باشد دیده می شود معمولا پس

از 2تا3روز فعالیتحیاتی لاروکاهش می یابد وحداکثر پس از یک تا دو هفته موجب مرگ لارو میگردد.لاروهای مرده پس از یک ماه به مرور به رنگ قهوه ای ودر نهایت سیاه می شوند .گرانولوویروس (gv)بید سیب زمینی همانند سایر ویروس ها لازم است در سلول زنده تکثیر یابند بنابر این لارو آفت به عنوان محیط کشت اختصاصی استفاده می گردد به همین لحاظ به منظور تکثیر ویروس ،غده های سیب زمینی سالم وعاری از آلودگی را با سوسپانسیون ویروس آلوده نموده،در معرض لاروهای سن اول یا تخم پروانه آفت قرار می دهیم .ذرات ویروس بر اثر تغذیه لارو آفت از غده سیب زمینی وارد بدن لارو شده ،در محیط قلیایی معده حشره پوشش پروتئینی خود را از دست داده،در هسته سلول های جدار معده تکثیر می یابند . پس

از 15تا20روز بدن لارومملو از ویروس می گردد. در این مرحله لارو از رنگ سبز روشن وخاکستری به صورتی تا کرم تغییر رنگ داده ،در این مرحله آماده جمع آوری وبرداشت وخالص سازی ویروس از سایر اندام های لاروی ومواد اضافی می باشد .سوسپانسیوس خالص ویروس آلوده سازی های بعد در فریزر 20

درجه زیر صفر نگهداری می گردد. در ایران بررسی های مولکولی بر روی برخی جدایه های داخلی و وارداتی باکولوویروس در دست انجام می باشد.

جفت گیری حشرات

مگس جوانه سویا Delia antique Meigen

 

این آفت ، بسیار پلی فاژ بوده و پراکنش بسیار وسیعی دارد و در تمام مناطق ایران انتشار دارد.

مناطق انتشار

این مگس در ایران تا کنون از استانهای خوزستان ، گیلان، گلستان ، مازندران، اصفهان، اطراف تهران و همدان گزارش شده و به احتمال زیاد در دیگر مناطق کشور نیز شیوع دارد.

شکل شناسی :

حشره کامل :

رنگ عمومی آن خاکستری متمایل به زرد و دارای 5 نوار تیره روی قفسه سینه است. پاهای مگس جوانه درازتر از مگس خانگی بوده و رنگ پا و شاخک آن سیاه است. بال های متمایل به زرد بوده و به علاوه پاهای عقبی دارای یک ردیف موی کوتاه و موازی در قسمت داخلی می باشند. پیشانی در حشره نر باریک ولی در ماده نسبتا" پهن و قرمز رنگ است.

تخم :

تخم های حشره سفید رنگ ، به طول 5/1 و قطر 5/0 میلیمتر، به شکل خمیده که یک طرف آن نسبتا" پهن است. همچنین، در سطح تخم 12 شیار طولی وجود دارد.

لارو:

لارو مگس سفید رنگ و بدون پا بوده و اندازه آن وقتی به لارو سن آخر می رسد 8 میلیمتر می شود. حلقه های سر و سینه لارو باریکتر از حلقه های شکمی آن است و در انتهای بدن نیز دندانه هایی وجود دارد که در وسط آنها دو لکه سیاه رنگ دیده   می شود.

شفیره :

شفیره به رنگ قهوه ای روشن تا قهوه ای تیره، شلجمی شکل و به طول 7 میلیمتر و به قطر 5/2 میلیمتر است.

خسارت :

مهمترین مرحله خسارتی این آفت مربوط به لاروهای نسل اول می باشد . این حشره سویا، پیاز،سیر، تره فرنگی و لوبیا را مورد حمله قرار می دهد. طرز تغذیه و خسارت مگس بدین ترتیب است که لارو آن در خاک به جوانه های در حال رشد حمله می کند و در آنها کانال هایی در ساقه و قسمت های نرم گیاه ایجاد می کند؛ در نتیجه گیاه ضعیف شده و برگها پژمرده می شوند و از بین می رود.                

زیست شناسی :

این حشره زمستان را به صورت شفیره در خاک می گذراند. در اردیبهشت ماه حشرات کامل ظاهر شده و به خصوص در روزهای آفتابی و گرم شروع به تغذیه از نکتار انواع گل ها می کنند. حشره ماده پس از جفتگیری تخم های خود را به طور انفرادی و یا در دسته های کوچک 15-20 تایی داخل خاک اطراف طوقه، برگ و یا بذر گیاهان میزبان قرارمی دهد. دوره زندگی حشرات کامل بستگی به وجود غذا ، میزان رطوبت و حرارت دارد و معمولا" کمتر از 2 ماه است؛ ولی عموما" 30 روز می باشد. لاروهای جوان به محض خروج از پوسته تخم به داخل بافت گیاه نفوذ کرده و شروع به تغذیه می کند.وقتی لاروها ی کامل از میزبان خارج شدند در عمق 5-10 سانتیمتری خاک تبدیل به شفیره می گردند. ولی بستگی زیادی به درجه حرارت دارد.

روش های کنترل :

بهترین راه برای کنترل این آفت این است که مزرعه سوژا کمی دیرتر کاشته شود.

آفت بيد چغندرقند با آبياري به موقع و رطوبت از بين مي رود:

بيد چغندرقند از آفات اختصاصي چغندر بوده و به چغندرقندهاي لبويي، علوفه اي و وحشي آسيب مي رساند و از مناطق چغندركاري استانهاي خراسان، فارس، كرمان، اصفهان، آذربايجان و كرمانشاه گزارش شده است.
خسارت ناشي از اين آفت در اوايل تابستان كه هوا گرم و خشك تر است شدت بيشتري دارد.
لاروهاي بيد چغندرقند در ابتدا بيشتر، كناره برگها و دمبرگها را مورد تغذيه قرار مي دهند و در نتيجه كناره برگها سياه شده و باعث لوله شدن آنها مي شود ولي نسلهاي بعدي آفت از انتهاي دمبرگها و جوانه هاي مركزي چغندرقند كه محل اصلي زندگي اين آفت است، تغذيه مي كند. در مواقعي كه جوانه هاي مركزي كاملا فاسد شده و از بين رفتند، لاروها براي تغذيه در مغز بوته و سرريشه ها در قسمتي كه هم سطح خاك است فرو مي روند و در نتيجه دالانهايي توليد مي كنند. و در مناطق گرمسير كه لاروها از مغز چغندرقند تغذيه مي كنند در اثر تغذيه آفت و گرمي هوا شيره چغندرقند از وسط بوته ها شروع به جوشيدن مي كند. نكته قابل توجه اين است كه به طور كلي لاروهاي اين آفت از نور گريزانند و هميشه در لابه لاي جوانه ها، برگ ها و دمبرگها پنهان هستند.
چراندن دام در مزرعه چند روز قبل از برداشت محصول، جمع آوري و معدوم نمودن بقاياي چغندرقند پس از برداشت محصول، شخم عميق پس از برداشت محصول و دادن يخ آب زمستاني و زودكشت كردن چغندرقند در بهار در كاهش جمعيت اين آفت موثر است.
همچنين آبياري به موقع و منظم مزرعه با توليد رطوبت در مزرعه باعث كاهش فعاليت و جمعيت آفت شده، به همين دليل در مزارعي كه به وسيله آبياري باراني يا غرقابي، آبياري مي شوند جمعيت آفت تا حداقل ممكن كاهش پيدا كرده است.
سمپاشي عليه اين آفت با يكي از سموم ديازينون 60 درصد، اتريمفوس 50 درصد در يك تا دو نوبت در زماني كه ميزان آلودگي به حدود 20 درصد مي رسد، توصيه شده است