پیاز

پياز يك گياه علفي دو ساله يا چند ساله است كه از خرداد تا مرداد گل مي دهد. گونه اي است كه در ابتدا در آسياي مركزي تا جنوب غربي هند كشت مي شده است. در شرق و در مديترانه اي پياز از زمانهاي بسيار دور كشت مي شده است. امروزه گونه هاي متعددي از آن در بيشتر نقاط دنيا كشت مي شود. در شرق آسيا فقط در Alliume fistulosum L. محل خود كشت مي شود. پياز از متداولترين سبزيجات و ادويه جات است كه خاصيت دارويي هم دارد. بخش جمع آوري شده براي اهداف دارويي پياز گياه مي باشد. فقط پيازهاي سالم و كاملا رسيده جمع آوري مي شوند و بعد از حذف برگها در كيسه گوني يا روي تخته هاي چوبي در حرارت ۳ تا ۵ درجه سانتي گراد و در رطوبت نسبي ۶۰ درصد نگهداري مي شوند. از پياز خشك بندرت استفاده مي شود. پياز بوي تندي دارد و باعث مي شود از چشم ها آب بيايد و مزه تند ولي كمي شيرين دارد. پياز حاوي تركيباتي است كه از نظر شيميايي خيلي شبيه به سير است. تركيبات آن حاوي گليكوزيدهاي فلاونوئيد, پكتين و گلوكوكينين ها مي باشد. اين تركيبات اثر ميكرب كشي دارند و عمل هضم و ترشح زرداب را تحريك كرده و فشار خون را كاهش مي دهند.مصرف داخلي آن به شكلهاي مختلف و همانند سير است. بعنوان هضم كننده عمل مي كند, اشتها را تحريك مي كند, قند خون را كاهش مي دهد و همچنين خلط آور است. پياز براي دفع بعضي از انگلهاي روده نيز استفاده مي شود. مصرف خارجي آن براي درمان جوش صورت مي باشد.كشت وكار پياز احتمالا از ايتاليا وارد اروپاي مركزي شده است.

سیر

سير يك گياه علفي دوساله و چندساله است كه از خرداد تا مرداد گل مي دهد. اولين بار در آسياي مركزي كشت شده است و قرن ها است كه بعنوان ادويه, سبزي و گياه دارويي در مناطق مديترانه اي تا آسياي مركزي استفاده مي شود. در حال حاضر سير در تمام نقاط دنيا كشت مي شود.پيازهاي تازه خاصيت دارويي دارند. آنها را با زرد شدن برگها در تير يا مرداد ماه برداشت مي كنند و اگر برداشت به تاخير بيافتد پيازها به پيازچه هايي تقسيم مي شوند. پيازها را در محل هاي خشك و عاري از يخبندان نگه مي دارند. بوي تند مشخصي دارد. تركيبات پياز سير شامل ۱/۰ درصد اسانس فرار بدبو با تركيبات آلي گوگرددار, ويتامين هاي C , B , A و تركيبات شبيه هورموني مي باشد. داروي آن بادشكن وكرم كش است, رشد باكتريها و قارچ ها را متوقف مي كند, ترشح زرداب را افزايش داده و فشار خون را كاهش مي دهد. البته مصرف خارجي آن باعث تحريك و سوزش پوست بدن شده و ممكن است باعث ايجاد التهاب و تاول شود.سير عمدتاً دردرمان نفخ شكم, ورم روده و بعنوان خاصيت كرم كشي بصورت داخلي مصرف مي شود. از آن براي درمان برونشيت و سرماخوردگي نيز استفاده مي شود. سير ادويه غذاهاي گوشتي, سس و سوپ مي باشد و بطور گسترده اي در كشورهاي منطقه مديترانه و در شرق استفاده مي شود. اين گياه احتمالا از ايتاليا بوسيله مستعمره نشين هاي رومي وارد اروپا شده است.

ریواس

ريواس يك گياه علفي چند ساله است كه از خرداد تا تير گل مي دهد و بومي شمال غربي چين و شمال شرقي تبت است. اين گياه عمدتا در شوروي سابق و در آلمان مي رويد. در باغهاي اروپا بعنوان يك گياه زينتي از سال ۱۷۶۳ زراعي شده است.ريزومهاي سال دوم يا سوم در پاييز اندامهايي هستند كه جمع آوري مي شوند. بعد از اينكه آنها را تميز كردند, پوست كردندو به قطعات كوچكتري قطعه قطعه كردند آنها را به نخ كشيده و آويزان مي كنند تا بصورت طبيعي يا با گرماي مصنوعي ۵۰ درجه سانتي گراد خشك شوند. اين اندام بويي مشخص و طعمي تلخ دارد. علاوه بر تانن حاوي ۱۰ درصد آنتراكينون است كه از تركيبات موثره اصلي آن مي باشند. البته گليكوزيد را پونتيسين نبايد داشته باشد. اين ماده اثرات هورموني دارد و در ريزومهاي گونه R.rhabarbarum و R.rhaponticum L. يافت مي شود. به مقادير كم يعني تا ۵/۰ گرم اين تانن است كه عمل مي كند و يبوست ايجاد مي كند در حاليكه مقدار ۱ تا ۳ گرم آنتراكيون عمل مي كند و مسهل است. پودر ريزومها بصورت داخلي براي يبوست مزمن, بيماريهاي معده و روده استفاده مي شود و محرك اشتها است. افرادي كه از سنگ كليه يا مثانه رنج مي برند از آن نبايد استفاده كنند. ريزومها فقط از گياهان وحشي جمع آوري مي شوند و ريواس اروپا از چين تامين مي شود. در حال حاضر كوشش هايي براي زراعي كردن آن در اروپا صورت گرفته است. گونه R.rhaponticum L. مدتهاست كه در باغها بعنوان يك گياه خوراكي روئيده است.

فلفل

فلفل يك گياه علفي يكساله تا دو ساله است كه از خرداد تا شهريور گل مي دهد. انواعي كه داراي ميوه كوچكي هستند بنظر مي رسد اجداد فلفل قرمز امروزي باشند كه در مناطق نيمه حاره و حاره اي جنوب ايالات متحده تا بخش هاي شمالي آمريكاي جنوبي رشد مي كند. Capsicum در مناطق گرم دنيا كشت مي شود. اولين فلفل ها بوسيله كريستف كلمب به اسپانيا وارد شد. كشت و كار فلفل در اروپاي مركزي و از كشورهاي مديترانه اي تا شبه جزيره بالكان صورت مي گيرد.بخشي از گياه كه براي استخراج تركيبات موثره استفاده مي شود ميوه آن است و حاوي مقدار زيادي كاپسايسين مي باشد. ميوه هاي رسيده در سايه خشك مي شوند. دارو طعم ادويه دارد و باعث سوزش زبان مي شود. حاوي حدود ۲ درصد كاپسايسين است كه اغلب محققين بعنوان آلكالوئيد آن را طبقه بندي مي كنند, گليكوزيدهاي فلاونوئيد و حدود ۲/۰ درصد ويتامين دارد. C مقداري از اسانس فرار كاپسايسين پوست را مي سوزاند و قرمز مي كند. به مقادير كم ترشح شيره معده را تحريك مي كند. Capsicum بندرت بعنوان يك دارو استفاده مي شود و فقط بصورت پودر شده يا تنتور براي تحريك هضم معده مورد استفاده قرار مي گيرد. اغلب بصورت خارجي به شكل پماد, مرهم و گچ براي درمان روماتيسم و ورم مفاصل استفاده مي شود. البته بصورت سبزي هم بمصرف مي رسد. البته در اين حالت كاپسايسين كمي دارد ولي ميزان ويتامين آن بالا مي باشد. فلفل واريته هايي زراعي زيادي دارد.

شوید

شويد يك گياه علفي يكساله است كه در تير و مرداد گل مي دهد. احتمالا اين گياه بومي ايران و هندوستان مي باشد ولي مصر و قفقاز هم ذكر شده اند. اين گياه در تمام نقاط دنيا كشت مي شود و بصورت وحشي در زمينهاي لم يزرع, كنارجاده ها, در مزارع و زمينهاي آيش و در خاكهاي شني كناره رودخانه ها يافت مي شود. در منطقه مديترانه شويد بعنوان يك گياه دارويي و چاشني تحريك كننده از زمانهاي بسيار قديم شناخته شده است. اين گياه بوسيله مستعمره نشين هاي رومي به اروپاي مركزي وارد شده است.اندامهايي كه خاصيت دارويي دارند و در صنايع غذايي استفاده مي شوند شامل برگهاي تازه يا گلها مي باشد. شويد خشك بعنوان دارويي مصرف نمي شود. عطر آن تا حدودي شبيه كراويه است, طعم تندي دارد و ابتدا نسبتا شيرين و سپس مزه اي مانند ادويه جات پيدا مي كند. تا ۵/۱ درصد اسانسهاي فرار دربرگها و ساقه هاي گلدار وجود دارد و تا ۴ درصد ميوه و يا بذور يافت مي شود. روغن موجود در ميوه عمدتا حاوي كارون, ليمونن و ديگر تركيبات مي باشد. اين اسانس هاي فرار خصوصيات ضد عفوني كننده و ضدتشنجي دارند, بادشكن بوده و شيردهي را افزايش ميدهد.امروزه از شيويد بندرت براي اهداف دارويي استفاده مي شود. استفاده اصلي آن بعنوان چاشني درسس و سالاد و ترشيجات مي باشد. از بذر شويد براي ساخت كره علفي, سوپ و ديگر غذاها استفاده مي شود. اسانسهاي فرار حاصل از ميوه ها و برگها موارد استفاده مشابهي دارند. شويد خصوصاَ در ايالات ارگون و اوهايو براي استخراج اسانسهاي فرار آن كشت مي شود.

ترخون

ترخون يك گياه علفي پاياياشبه درختچه اي است كه از تير تا مهر گل مي دهد. اين گياه در حاشيه رودخانه ها و جوي ها در مناطق مركزي, جنوبي و شرقي روسيه, سيبري, مغولستان و شمال چين و در آمريكاي شمالي از غرب تا كلرادو و تگزاس پراكنش دارد. ترخون عمدتاَ در اروپاي غربي در آب و هواي گرم و خشك كشت مي شود. البته در حالت وحشي بندرت رشد مي كند.بخش هاي هوايي به جز ساقه هاي ضخيم تر خاصيت دارويي دارند و در ابتداي گلدهي در خرداد و تير ماه جمع آوري مي شوند. آنها را روي زمين پهن كرده يا بصورت دستجاتي آويزان مي كنند تا در حرارت طبيعي خشك شوند يا در اتاق خشك كن بصورت مصنوعي در حرارت ۴۵ درجه سانتي گراد خشك مي كنند. داروي آن بوي نامطبوعي دارد و طعم آن تلخ مي باشد. حاوي ۲۵/۰ تا ۸/۰ درصد اسانس فرار است. ترخون علاوه براسانس هاي فرار حاوي مواد تلخ و تانن مي باشد. گليكوزيدهاي شبه كومارين نيز مشخص شده است. اين گياه مانند افسنطين تحريك كننده سيستم هضمي است, ترشح معده و زرداب را افزايش ميدهد. اثرات ديگر آن اختصاصي نيست. دم كرده آن براي تحريك اشتها و درمان بيماريهاي معده و روده و انگل هاي روده استفاده مي شود و مدر است. مصرف آن در دوران حاملگي نبايد صورت گيرد. از برگهاي تازه و روغن آن در صنايع غذايي براي ساخت سركه و خردل ترخون, براي چاشني سوپ و در صنايع كنسروسازي به مقاديركم در عطر سازي استفاده مي شود.دارو از گياهان زراعي ترخون بدست مي آيد. بيشتر تقاضا براي ترخون آلمان است كه به اشتباه ترخون فرانسه گفته مي شود.

کشت گوجه فرنگی گلخانه ای:

 

کشت گوجه فرنگی در گلخانه
گوجه فرنگی از جمله صیفی جاتی است که به دلایل فراوان کشت آن قابل صرفه است. زیرا این محصول در غذاهای مختلف مورد استفاده قرار می گیرد و آنجا که به صورت اصلی وجود ندارد به صورت رب گوجه باعث خوشمزگی غذا می شود.به همین دلیل است که در کشت گوجه فرنگی واریته هایی در نظر گرفته شده است که دقیقا با شرایط مصرف گوجه فرنگی مطابق است. گوجه فرنگی ریز در اندازه های ۵ تا ۲۰ گرمی و همین طور گوجه فرنگی هایی با اوزان تا ۲۵۰ گرم تولید شده است که به خاطر استفاده از تکنیک های جدید علاوه بر مقاومت بالا در برابر بسیاری از ویروس ها و بیماری ها استعداد دوام و تازگی را تا مدت طولانی دارا می باشد. شایان ذکر است که علاوه بر تنوع شکل و اندازه رنگ های زرد و نارنجی به کمک گوجه فرنگی های قرمز آمده است.

انواع کشت گوجه فرنگی: حال که تصمیم گرفته اید در گلخانه خود بذر گوجه فرنگی را کشت کنید قبل از هر چیز باید بدانید چه نوع بذری را انتخاب و تهیه نمائید. بذر گوجه فرنگی را بر اساس نحوه مصرف آن می توان تقسیم بندی نمود زیرا این میوه را به صورت تازه خوری, رب, سس یا کنسرو می توان مصرف نمود. به همین منظور اولین تقسیم بندی بر اساس تازه خوری و صنعتی می باشد. در حال حاضر در ایران برای کشت گوجه فرنگی در گلخانه تنها از ارقام تازه خوری استفاده می شود. دومین تقسیم بندی بر اساس همرسی استوار است . که به سه دسته همرس - غیر همرس و بینابین تقسیم می شود . معمولا در گلخانه های ایران از واریته های غیر همرس در برداشت های طولانی مدت و از واریته بینابین در مناطقی که مدت برداشت کوتاه تر است استفاده می شود. سومین تقسیم بندی بر اساس وزن میوه است . امروزه برای مصرف تازه خوری گوجه فرنگی از گوجه چری با وزن ۵ تا ۲۰ گرم تا گوجه هایی به وزن ۲۵۰ گرم استفاده می شود. نا گفته نماند که هر چه وزن گوجه فرنگی سنگین تر باشد مدت بیشتری برای رسیدن به باردهی نیاز دارد . مثلا گوجه چری که حدود ۵ تا ۲۰ گرم است پس از نشاء حدود ۶۰ روز برای برداشت محصول نیاز دارد. به تازگی در بازار تولید واریته های دیگری پا نهاده است که کلاستر نام دارد .اصولا چیدن میوه به صورت خوشه ای با اصطلاح کلاستر خوانده می شود . با پیشرفت تکنولوژی در تولید بذر واریته هایی به بازار معرفی شده است که در برابر نماتد یا ویروسهایی که در منطقه ای فعال هستند مقاومت داشته و می توان با توجه به مشکلات موجود ارقام مورد نظر را انتخاب نمود.

عوامل موثر بر تجمع نیترات در سبزیها :

 

به طور کلی قسمت عمده ای از نیترات مصرفی توسط انسان از سبزیهای مصرف شده در رژیم غذایی روزانه وارد بدن می شود. عوامل متعددی تجمع نیترات در گیاهان را تحت تاثیر قرار می دهند که کلاً در دو گروه عوامل محیطی  و عوامل ژنتیکی  قابل بررسی هستند.

به طور طبیعی در بین گیاهان از حیث استعداد تجمع نیترات تفاوت های ژنتیکی وجود دارد. این تفاوت بین خانواده های مختلف، جنس ها و گونه های مختلف گیاهی و حتی در ارقام مختلف یک گونه دیده می شود (قانون ردیف های مشابه) که این تفاوت ها با فصل و یا موقعیت جغرافیایی کاشت دستخوش تغییر نمی شود، اما در صورت بالا بودن میزان یون NO3 موجود در دسترس گیاه این تفاوت های ژنتیکی کاهش می یابد. به عبارتی مهم ترین عامل محیطی که تجمع نیترات را تحت تاثیر قرار می دهد، میزان نیترات در دسترس گیاه است.

1- اثر عوامل محیطی :

عوامل محیطی زیادی بر غلظت نیترات گیاه از طریق تاثیر برفعالیت آنزیم کاهش دهنده نیترات و همچنین جذب نیترات اثر می گذارند. عموماً نور کم، دمای خیلی زیاد و یا خیلی کم و تنشهای رطوبتی، منجر به تقلیل فعالیت آنزیم کاهش دهنده نیترات و افزایش تجمع نیترات می شوند. موقعی که گیاه در معرض شدت نورکم قرار گیرد، غلظت نیترات افزایش می یابد. محققین مختلف دریافتند که غلظت نیترات در ساعات مختلف روز در سبزی ها متفاوت است. از عوامل محیطی دیگر می توان به دما اشاره کرد که اگر همراه با شدت نور کم باشد، منجر به تجمع نیترات می شود. تنش رطوبت نیز در تجمع نیترات موثر است، حالتهای زیادی از تجمع نیترات در علوفه و سمیت آنها برای دامها با بروز استرس خشکی وجود دارد.

چنین تجمعی از نیترات شاید در نتیجه تنش رطوبتی باشد که موجب کاهش فعالیت آنزیم کاهش دهنده نیترات و قبل از آن سوخت و ساز نوری می شود. قبل از این که جذب نیترات از خاک کاهش یابد، جذب و تحلیل نیترات تقلیل یافته، و نیترات تجمع می یابد.

کلم ها

کلم پیچ (کلم سفید):

 

در طبيعت چندين نوع كلم وجود دارد. كلم گل, كلم پيچ يا كلم برگ, كلم قمرى, كلم بروكسل و كلم بروكلى. برخى  مثل كلم بروكسل به مقدار بسيار كم كشت و كار مى شود و فقط در بعضى فروشگاهها به چشم مى خورد.

 همه كلمها از تيره بزرگ گياهى ((كروسى فرCRUCIFERAE  )  ها هستند. اما كلم پيچ كه به كلم بزرگ هم شهرت دارد از جنس براسيكا (BRASSICA) ) و از گونه براسيكا الراسهBRASSICA_ OLERACEA)  ) مى باشد.

 

 كلم بروكلي-BROCCOLI:

 كلم بروكلي يكي از انواع كلم هايي است كه بيتا كشت در زمينه توليد آن فعاليت مي نمايد .

  بيتا کشت طی فرآيندی علمی و بر پايه سالها تجربه به کشت اين محصول می پردازد تا در نهايت محصولی عالی و درجه يک به بازار عرضه کند که در خور انتخاب مصرف کنندگاه باشد. اين فرآيند زير نظر کشاورزان مجرب  از زمان کاشت بذر شروع می شود و تا به مرحله بسته بندی برسد  به طور کامل تحت مراقبت و نظارت می باشد  . آبياری اين محصول با آب کاملا کشاورزی انجام می پذيرد و از چاههای عميقی استفاده می شود که از نظر بهداشت آب تاييد شده اند.

            در هر ۱۰۰ گرم كلم بروكلي ۲۵ كالري انرژي موجود است.

كلم بروكسل-Brussels sprouts:

 كلمها انواع زيادى دارند كه با اغلب آنها مانند كلم قمرى, كلم پيچ, كلم گل و امثال آن آشنايى داريد. اما بعضى از آنها مانند كلم بروكسل كمتر شناخته شده اند.  كشاورزي  بي تا كشت كه در  زمينه كشت اين نوع كلم نيز  فعاليت دارد ، با بهره گيري از منابع علمي و پشتيباني چهل سال تجربه در كشت كلم بروكسل يا كلم دكمه اي توانسته بهترين محصول را باكيفيت عالي روانه بازار نمايد .اميد است شما مصرف كنندگان عزيز از مزايا و خواص اين محصول عالي كه در زير به بخشي از آن اشاره شده آگاهي پيدا كنيد و استفاده از آن را در برنامه غذايي خود بگنجانيد.

مشخصات كلم بروكسل

 بطور كلى گياهى است از تيره (كروسى فر)ها CRUCIFERAE  از جنس براسيكاBRASSICA  يكى ديگر از نامهاى اين كلم در فارسى كلم تكمه اى است. تيپ ظاهرى آن درست مانند كلم پيچ اما خيلى كوچكتر از آن و به اندازه يك گردو است. روى يك ساقه كلم بروكسل دهها كلم كوچك ظاهر مى شوند. اين كلمها هرقدر كوچكتر باشند خوشخوراكتر خواهند بود. كلم بروكسلهاى درشت تلخ و بى مزه هستند.كلم بروكسل ظاهرى فانتزى دارد و امروزه مصرف آن در تهيه ى انواع سالاد، ترشى و غذا در ايران رواج يافته است.

اين گياه در مقايسه با ديگر انواع كلم، در برابر سرما مقاومت بيش ترى دارد و اصولاً در هواى سرد و خنك محصول بهترى مى دهد.

شويد: Anethum graveolens-تيره :Apiaceae چتريان -نام انگليسي:Dill:

 

 

شويد: Anethum graveolens                                   

                                    تيره :Apiaceaeچتريان

نام انگليسي:Dill

 

گياهشناسي

گياهي است يکساله به ارتفاع 30 سانتي متر تا يک متر و داراي ريشة راست است. ساقه آن
استوانه اي، بي کرک، داراي خطوط طولي، در محل گره ها کمي فرورفته است.برگها متناوب بدون کرک با پهنک منقسم با بريدگيهاي نازک و نخي شکل. گلها کوچک و به رنگ زرد
مي باشد. از مشخصات آن اين است که در پايه هاي اصلي و چترهاي فرعي آن انولوكر و انولوسل ديده نمي شود. ميوه اش بيضي، مسطح، به طول 3 تا 4 ميلي متر و عرض 3 ميلي متر به رنگ قهوه اي شکلاتي روشن است.در سطح آن برجستگيهاي نخي به رنگ مايل به زرد و در کناره هاي آن لبه بال مانند به رنگ زرد روشن ديده مي شود.

 

پرورش و هزینه های تولید قارچ خوراکی:

 

مقدمه:

رشد روز افزون جمعیت و نیاز به تغذیه صحیح انسان استفاده از تکنولوژی جدید را در تولیدات کشاورزی غیر قابل اجتناب می نماید. و مشکل تامین مواد پروتئینی که در حال حاضر دامنگیر اکثر کشورهای جهان بوده و سیاست اقتصادی حاکم بر اغلب این کشورها را دایر، بر تشویق کلیه سازمان ها و شرکت ها و اشخاص در جهت سرمایه گذاری به منظور تولید محصولات کشاورزی مخصوصاً پروتین می کند.یکی از مواردی که امروزه تولید و مصرف آن در جامعه ارزش پیدا کرده قارچ های خوراکی است که به دلبل دارا بودن مواد آلی و معدنی مورد نیاز انسان و تولید آن به دلایل زیر اهمیت زیادی پیدا کرده است:

1: عدم نیاز به زمین زراعی مرغوب      2:محدود بودن مصرف آب    3:عملکرد بالای محصول در واحد سطح  4:فصلی نبودن کاشت     5:غدم محدودیت مصرف برای انسان   6:امکان تهیه غذای متنوع از قارچ

اسفناج:

 

 

نوع بهارة آن داراي بذر خاردار گوشه دار تيز و به اسفناج انگليسي معروف است و در اوايل بهار كاشته ميشود و نوع ديگر كه به هلندي معروف است داراي بذرگرد كروي است و خاك بسيار غني ميخواهد و در پاييز كاشته ميشود. اسفناج چون مواد زيادي از خاك مي گيرد لذا خاك مزرعه بايد بسيار غني و پرقوت باشد و بايد كود كافي داده شود. گياه اسفناج در مقابل خشكي و حرارت زياد محيط عاجز است و نامتحمل لذا معمول است كه بيشتر اسفناج را در پاييز مي كارند يعني از تخم اسفناج پاييزه استفاده مي شود، زيرا در اين صورت كمي رطوبت خاك ديگر مسأله اي نيست. بلكه بايد خاك مزرعه زهكش دار باشد كه رطوبت بايد زمستان لطمه اي به گياه نزند و اگر در مواردي از اسفناج تابستانه استفاده مي شود بايد بذر را در زمين سايه دار تازه و مرطوب كاشت و خيلي سنگين مرتباً آبياري كرد كه خشكي به گياه لطمه نزند. در ايران اسفناج بهاره را از اسفند تا خرداد مي توان كاشت و بي درنگ هر 30-15 روز كشت را در قطعات مختلفه انجام داد تا مرتباً برگ تازه اسفناج براي برداشت در مزرعه آماده باشد. اسفناج پاييزه را معمولاً در ماههاي مرداد تا آبان و اغلب پس از برداشت گندم مي كارند و برگ دادن آن از اوائل آذر شروع ميشود و تا فروردين ادامه خواهد داشت

تركيبات شيميايي

از نظر تركيبات شيميايي در برگ اسفناج مقدار قابل ملاحظه اي ويتامين PP يا نيكوتين آميد وجود دارد (ويتامين PP كه نياسين نيز گفته مي شود از گروه ويتامين هاي B است).

كلم بروكسل Brussels sprouts:

كلم بروكسل گياهي كند رشد و از خانواده كلم ها مي باشد . در فصل مناسب در بيشتر نقاط دنيا قابل كشت است . اين گياه در مناطقي كه داراي هواي ملايم است و يا در مناطقي كه برف سنگين مي بارد , زمستان گذراني مي كند .
گره هاي كلم بروكسل كه سرهاي كوچكي شبيه كلم برگ هستند در محور برگها و بن ساقه ها توليد مي شوند . اين سرها كه قطر آنها به 3 تا 5 سانتيمتر مي رسد و كاملاَ شبيه يك كلم برگ است , بخش خوردني گياه مي باشد. كلم بروكسل در هواي خنك و حتي در هواي كمي يخبندان رشد مي كند . اين گياه به زماني طولاني براي رشد احتياج دارد . در مناطقي كه گرما شديد است , كشت پائيزه موفقيت آميزتر است . كشت هاي آخر بهار تا اوايل تابستان مثمر ثمر است , مشروط بر اينكه فصل پائيز با خنكي شروع شود .

واريته هاي توصيه شده :
1- bubbles ( بابلز) : زمان مورد نياز از كاشت تا برداشت 82 روز مي باشد . اين واريته سازگار در برابر گرما و مقاوم در برابر زنگ است .
2- Jadecross ( جيد كراس) : كاشت تا برداشت 90 روز , مقاوم در برابر زردي .
3- Jadecross E ( جيد كراس –اي): كاشت تا برداشت 90 روز , محصول آن درشت و ساده در برداشت .
4- Oliver (اليور) : كاشت تا برداشت 85 روز , زودرس با ظاهري قشنگ و در چيدن آسان .
5- PrinceMarrel (پرنس مارول) :كاشت تا برداشت 90 روز , سفت و بسته با طعم شيرين .
6- Royal Marel (رويال مارول ) : كاشت تا برداشت 85 روز , سازگار در برابر پوسيدگي بن و سوختن سر شاخه ها . پر محصول با ميوه هاي سفت و سربسته .

تشریح و تعریفاتی از باغبانی عمومی فصل سبزی کاری:

 

 

هویج:                گیاهی است جهت گلدهی احتیاج به سرما دارد .برای تولید بذر هورمونی که میتواند  

                       جانشین احتیاج سرما در هویج شود جیبرلین میباشد.   

                       هویج و چغنر و لوبیا به خاکهای شنی  با مواد آلی نیاز دارند.

                      هویج  گیاهی است دو ساله که در سال اول دارای رشد رویشی(تولید ریشه ضخیم و قابل

                       استفاده  غذایی)و در سال دوم رشد زایشی(تولید گل و بذر)می باشد.ولی دمای کم در هنگام

                       جوانه زنی باعث می شود که این گیاه در همان سال اول رشد زایشی داشته باشد.

                     

خیار:                خیار با نام علمی Phaseolus vulgaris var commonis   گیاهی است که گلهای نر و

                       ماده آن از همدیگر جدا و در روی یک بوته واقع است.به این گونه گیاهان تک جنسی

                       گویند.

                      

اسفناج:             گیاهی است که به وسیله بذر زیاد شده و آن را به طور دستپاش یا ردیفی میکارند و در کشت

                      ردیفی فاصله ردیفها 35-15 سانتی متر و مقدار بذر لازم با توجه به تراکم کشت 50-35

                      کیلوگرم و عمق کاشت 4-3 سانتی متر در نظر می گیرند.

 

فلفل قرمز:

 

سرگذشت و نام فلفل قرمز مثل خيلي چيزهاي ديگر و از جمله سرنوشت بوميان سرخ پوست قاره آمريكا با سفرهاي اكتشافي كريستوف كلمب پيوند خورده است. كلمب ندانسته آمريكا را كشف كرده بود اما براساس پيش فرض هايش اين خشكي جديد بايد همان هندوستان مي بود. از اين رو او با سماجت بسيار آمريكا را هند پنداشت و ساكنان سرخ پوست آن را ايندين «هندي» خواند. او در آنجا با گياهي مواجه شد كه ميوه هاي قرمزرنگش طعم تندي چون فلفل سياه داشت. او در راستاي هند پنداشتن آمريكا اين گياه را نيز فلفل قرمز ناميد. اين نامگذاري در حالي صورت گرفته است كه دو گياه فلفل قرمز Capsicum annuum و فلفل سياه Piper nigrum، به كلي از هم مجزايند و به لحاظ گياه شناسي حتي در دو خانواده كاملاً متفاوت قرار مي گيرند.
فلفل سياه گياهي است از خانواده پيپراسه (Piperaceae) حال آنكه فلفل قرمز يا همان فلفل دلمه اي به خانواده سولاناسه (Solanaceae) يا تيره سيب زميني، تعلق دارد. فلفل قرمز به همراه سيب زميني، توتون، تنباكو، گوجه فرنگي و تعداد بيشتري از ديگر گياهان در يك تيره قرار مي گيرد.
اعضاي تيره سيب زميني از نظر كاربردهاي دارويي و غذايي بسيار مهم اند. جنس فلفل قرمز يا كاپسيكورم به طور تقريبي داراي 22 گونه وحشي و5 گونه اهلي است كه عبارتند از C.annuum، C.baccatum، C.chinense، C.frutescens و C.pubescens تمامي انواع فلفل قرمز بومي نيمكره غربي اند. فلفل هاي قرمز گياهاني علفي يك ساله يا پايا و گاهي به صورت بوته هاي درختچه اي با برگ هاي متناوب، كامل و بدون كرك هستند.

آندیو

براكلي چيست و نحوه كاشت – داشت – برداشت و مصرف آن چگونه است ؟Broccoli:

براكلي از خانواده كلم هاست و سرشار است از ويتامين هاي A و D .براكلي در فصلهاي خنك بهترين و بيشترين محصول ميدهد . چنانچه براي كاشت از بهترين واريته ها , استفاده گردد و مراحل كاشت و داشت و برداشت طبق دستور العمل و بدقت انجام شود , توليد محصول تداوم مي يابد . قسمت خوراكي براكلي "سر" ناميده مي شود . سر اصلي در مركز و بالاي گياه روئيده مي شود . وقتي سر اصلي برداشته و قطع شود , سرهاي جانبي شروع به رشد كرده , ظاهر مي شوند . در بيشتر مناطق آمريكا در فصلهاي بهار و پائيز دو بار محصول بدست مي آيد .
براي بهترين شروع , نهال كاري در فصل بهار توصيه شده است , زيرا اين عمل باعث مقاوم شدن و جايگير شدن گياه در زمين مي شود . نهال كاري مقاومت گياه را در برابر گرماي اوليه تابستان زياد مي كند . فصل زمستان مناسبترين زمان براي كاشت مستقيم بذر در زمين مي باشد .

واريته هاي براكلي :
1-Crusier ( كروزر) : از كاشت تا برداشت 58 روز زمان لازم دارد . كروزر , يكدست , پر محصول و مقاوم در برابر خشكي مي باشد .
2-Green Comet ( گرين کامت) : از كاشت تا برداشت 55 روز , زودرس و مقاوم در برابر گرما .
3-Green Goliath( گرين گالي آت) : كاشت تا برداشت 60 روز , زمان كاشت بهار , تابستان و پائيز و مقاوم در برابر حالتهاي سخت .

زمان كاشت :
نهال كاري ( نشا) در اوايل بهار و زماني كه نهالها جوان و قوي هستند انجام دهيد .

گشنيز

گشنيز يك گياه علفي يكساله است كه در خرداد و تير گل مي دهد و احتمالا بومي كشورهاي شرق درياي مديترانه مي باشد و در حال حاضر يك علف هرز مزارع اين مناطق است. گشنيز عملاَ بصورت گسترده اي كشت مي شود و اغلب در مزارع, تاكستانها, نزديك ايستگاه راه آهن و در زمينهاي باير مناطق پست و نسبتاَ مرتفع مناطق گرم يعني مديترانه اي, اروپاي مركزي, شرق آسيا و مناطقي از آمريكاي شمالي و جنوبي يافت مي شود.ميوه ها از گياهان زراعي كه جنبه دارويي دارند جمع آوري ميشوند. ميوه ها را با كوبيدن همانند ميوه هاي انيسون, رازيانه و كراويه جدا مي كنند. وقتي ميوه ها له شوند بوي تندي از آنها خارج مي شود. حاوي 4/0 تا 1 درصد اسانس فرار است. ترشح شيره معدهذ را تحريك مي كند, بادشكن است و در درمان اختلالات روده كوچك كاربرد دارد و ضد تشنج و خاصيت خلط آور (اكسپكتورانت) دارد. دم كرده آن عمدتا براي نفخ و درد معده و تحريك اشتها مصرف مي شود. بصورت خارجي بعنوان پماد براي درمان روماتيسم و ورم مفاصل كاربرد دارد. البته گشنيز در غذاها و بعنوان چاشني درغذاهاي گوشتي, سس و كنسروماهي كاربرد دارد. روغن استخراج شده از بذر علاوه بر اينكه درصنايع غذايي, دارويي وعطر سازي كاربرد دارد بعنوان يك ماده خام براي توليد تركيبات معطر مانند لينالول, سيترال و آيونون نيز مصرف مي شود. اسانسهاي فرار استخراج شده از بخش هاي هوايي بوي تقريبا نامطبوعي همانند كل گياه دارد. گشنيز در بسياري از كشورهاي اروپا و آسيا كشت مي شود ولي عمدتا در شوروي سابق مي باشد.

اسفناج

شناسنامه

 

اسفناج Chenopodiaceae(Salsolaceae)	:تیره
Spinacia oleracea L.	:نام لاتین
Garden spinach – Common spinage	:نام انگلیسی
اسفناج	:نام فارسی
اسبانج	:نام عربی

شرح گیاه

گیاهی است یکساله وروز بلند که پس از سبز شدن تولید برگهای طوقه ای (Rossete) می کند به این ترتیب در یک سطح در اطراف ساقه کوتاهی به طول چند میلیمتر نزدیک به سطح خاک قرار می گیرند. در طی رشد بعدی این ساقه طویل شده و از آن شاخه های جانبی دیگری از محل برگهای طوقه ای به ساقه اصلی منشعب می شوند. ممکن است از ساقه اصلی ساقه های فرعی درجه 1 و 2 همراه با شاخه های جانبی درجه 1و2 نیز وجود آیند. اندازه گیاه می تواند بین 10 تا 8 سانتی متر متناوب باشد. ریشه اصلی گیاه عمیق است و می تواند تا عمق 140 سانتی متری در خاک نفوذ کند از این نظر می توان این گیاه را در خاکهای شور بخوبی کشت نمود. ریشه های فرعی این گیاه دوکی شکل و حداکثر تا 60 سانتی متری خاک پراکنده اند، برگها در ارقام مختلف دارای فرم و رنگ متفاوتی هستند و به شکلهای تخم مرغی ، بیضوی و یا نیزه ای وجود دارند کناره برگها می تواند کاملاً صاف و یا دندانه دار باشد. پهنک برگ نیز صاف و یا دارای چین و چروک است. گلهای نر و ماده می توانند روی یک یا دو پایه قرار گیرند. امروزه دو واریته از این گیاه کشت می شود.
الف) S.O. var oleraceae syn .var spinosa (Moench)
یا اسفناج بذر خاردار که در واقع نوع قدیمی را معرفی می کند.
ب) S.O. var. inermis (Moench)
یا اسفناج بذر صاف.
ارقامی که خاردار هستند، میوه با پوشش گل رشد کرده و پس از سخت شدن اغلب دارای 2و3 و یا 4 خار می شوند از آنجائیکه موقع بذر پاشی با ماشین، بذر خاردار به سختی از ماشین به زمین می افتد کشت های مکانیزه مشکلات زیادی به همراه دارد ولی بذر خاردار در شرایط سخت زمستان معمولاً دارای رشد نمو بهتری نسبت به بذر صاف است.

نیاز اکولوژیکی

اسفناج محصول نواحی نسبتاً سرد است و در آب و هوای خنک بهتر رشد می کند بطورکلی اسفناج در مجاورت تابش زیاد آفتاب،دمای متوسط و هوای مرطوب بهترین نتیجه را می دهد. یخبندان را بیشتر از اغلب سبزیهای دیگر تحمل می نماید. بعضی از ارقام آن حتی در مقابل سرمای تا (7-) سانتی گراد نیز مقاوم است.

آماده سازی خاک

هر چند که می توان اسفناج را در کلیه زمین ها کشت نمود ولی خاکهای خیلی سبک و خیلی سنگین برای رشد و نمو گیاه مناسب نیستند. بهترین خاک برای اسفناج حد واسط آن دو و اراضی نم دار و حاصلخیز است. این گیاه در مقابل زمین های آبگیر ، خشک و PH خاک بسیار حساس است. مناسبترین PH برای این گیاه بین 6 تا 7 است. اسفناج در مقابل درجه اسیدی پایین تر به وضوح عکس العمل نشان داده و نتیجه خوبی نمی دهد. زمین های عمیق با بافت خوب و هوموس و رطوبت کافی برای اسفناج مناسب است. خاکهای سبک فقط برای ارقام زودرس ، کشت های زمستانه و کشت های مراحل اول سال مناسب است در این خاکها باید آبیاری تکمیلی و کودکافی را از نظر دور نداشت بهترین خاک می تواند خاکهای لومی و یا خاکهای معدنی با هوموس کافی باشد. بستر کاشت باید برای کشت مکانیزه صاف و دارای شیب کم و عاری از سنگلاخ باشد.

تاریخ و فواصل کاشت

زمان کاشت انواع بهاره در اواخر اسفند ماه ، انواع پائیزه در اواخر تابستان و انواع زمستانه در اواخر پائیز است. فاصله ردیف ها در کشت های ردیفی بین 15 تا 25 سانتی متر و عمق کاشت بین 2 تا 4 سانتی متر می باشد اسفناج به علت مدت کوتاه رویش سازگاری با دمای کم ، قدرت زیاد زمستان گذرانی و روز بلند بودن آن می تواند به شکل های متفاوتی در تناوب زراعی قرار گیرد این گیاه به عنوان مناسبترین گیاه بعد از لوبیای پاکوتاه (پاچ باقلا) ، نخود فرنگی و سیب زمینی قرار می گیرد ولی به عنوان گیاه ما قبل برای گیاهان دیگر دارای اهمیت زیادی نیست.
ارقام اسفناج را براساس خاردار بودن یا بی خار بودن بذر ، صاف و ناصاف برگها و نیز براساس رنگ برگها انواع بهاره، پائیزه و زمستانه طبقه بندی می کنند. در انتخاب ارقام نکات زیر باید مورد توجه قرار گیرد: سرعت رشد(سریع بودن رشد و نمو) تمایل کم به گل رفتن، یکسان و یک اندازه بودن برگها، تمایل کم به زرد شدن برگها کم بودن مقدار نیترات،مقاومت در برابر آفات و امراض (مخصوصاً در مقابل سفیدک دروغین) مقاوم بودن در مقابل سرمای سخت زمستان.
در کشت گلخانه ای طی زمستان از ارقامی که دارای رشد سریع بوده و در مقابل شدت تابش و دمای کم حساسیتی نشان نمی دهند استفاده می شود. بذر اسفناج در موقع جوانه زدن در مقابل گرمای زیاد،کمبود آب و اکسیژن بسیار حساس است.کمبود اکسیژن معمولاً در زمینهای آبگیر و خاکهای رسی بوجود می آید . جوانه زدن بذر در دمای پائینی صورت می گیرد حتی در صفر درجه سانتی گراد. بنابراین برای سبز شدن یک دست بذر در مزارع باید در فصولی از سال که دمای هوا پائین و متوسط است بذر پاشی کرد.

کاشت

اسفناج را می توان به طور دست پاش، خطی و در سبزیکاری سطوح بزرگ با ماشین بذر پاشی کرد. زمان کاشت انواع بهاره در اواخر اسفند ماه و انواع پائیزه در اواخر تابستان و انواع زمستانه در اواخر پائیز می باشد. استفاده از کودهای حیوانی در زمینهایی که از نظر مواد آلی ضعیف هستند توصیه می شود در هر صورت باید از کود حیوانی کاملاً پوسیده استفاده شود. چنانچه بخواهیم از کود تازه استفاده کنیم باید آنرا چند ماه قبل از کاشت به زمین داد زیرا ریشه اسفناج در مقابل پاره ای از بیماریهای قارچی که باعث پوسیدگی ریشه می شوند حساس است کود شیمیایی را باید موقعی به زمین داد که در فاصله دوره رویش در دسترس گیاه قرار گیرد. با توجه به مقدار مواد غذایی موجود در خاک معمولاً حدود 120 کیلوگرم در هکتار ازت،60 کیلوگرم در هکتار p2o5 و 140 کیلوگرم در هکتار K2O توصیه می شود اسفناج زمین های خنثی تا قلیائی را ترجیح می دهد. بنا بر این می توان تا 4 هفته قبل از کاشت به دادن کودهای آهکی مبادرت ورزید. کود پتاسه را در بهار به شکل کلرید به زمین می دهند زیرا عرضه زیاد کلرید در خاک کاهش جذب ازت را به دنبال دارد و در شرایط معمول تولیدی باعث کاهش نیترات در گیاه می شود معمولاً در کشت بهاره کود شیمیایی را یک دفعه قبل از کاشت به زمین می دهند ولی برای انواع زمستانه یک سوم ازت را توام با تمامی کودهای فسفر و پتاسه در اوایل زمستان هنگام کاشت به زمین می دهند و دو سوم باقیمانده را در دو مرحله دیگر به صورت کود سرک در اختیار گیاه قرار می دهند.در سطح بزرگ معمولاً پس از کاشت زمین را غلتک می زنند.

داشت

مبارزه با علفهای هرز با فوکا، کولتیواتور و یا با استفاده از علف کشهای شیمیایی صورت می گیرد. اسفناج احتیاج به آب فراوان دارد و باید در طول دوره رشد در زمین های خشک اقدام به آبیاری نمود. آبیاری علاوه بر اینکه مقدار محصول را افزایش می هد گل دادن قبل از موعد گیاه را نیز به تاخیر می اندازد.
از بیماریهای مهم اسفناج سفیدک دروغین (Pernospora farinosa) است استفاده از ارقامی که مقاوم به این بیماری اند لازم و ضروری است . ترکیبات آلی فسفره برای مقابله با مگس چغندر (Pagomia Hyoscyami) که لاروهای آن در داخل برگهای اسفناج دالانهای مینوز (Minose) را می سازند بسیار موثر است. شته آفیدو پروانه سفید کلم (Pieries Brassica) نیز از دیگر آفات این گیاه است.

برداشت

برداشت اسفناج به این ترتیب است که زمانیکه گیاه 5 تا 6 برگه شد.ابتدا مزرعه را آبیاری کرده و پس از تبخیر رطوبت اضافی،بوته ها را با ریشه از خاک بیرون می آروند به همین صورت عرضه می کنند. در سطوح کوچک می توان دو یا سه مرحله اسفناج برداشت کرده در اینصورت باید برگهای تحتانی را با دست و یا چاقوی تیزی بریده و برگهای کوچک و جوانه های مرکزی را به حال خود باقی گذاشت و پس از مدتی عمل چیدن برگهای بزرگ را تکرار کرد و به این ترتیب می توان در طول سال چند مرحله اسفناج برداشت کرد. تجمع نیترات معمولاً در دمبرگها و زیاد است و بنابراین با حلال برگهای بدون دمبرگ می توان اسفناجی با نیترات کمتری برداشت نمود. در سطوح بزرگ از ماشین برداشت استفاده می شود. در این حالت پس از بریدن برگها آنها را در جایی انباشت کرده و بعداً به محل دسته بندی و یا به کارخانه حمل می کنند. اسفناج را معمولاً در اوایل روز برداشت می کنند این عمل به حفظ کیفیت محصول می افزاید. عمل برداشت در زمان بارندگی و یا مواقعی که هنوز شبنم بر روی گلها نشسته است صورت نمی گیرد. زیرا در اینصورت مهمولی با کیفیت پائین و توام با برگهای شکسته بدست می آید. مقدار محصول اسفناج حدود 15 تا 20 تن در هکتار و در بعضی مواقع بین 35 تا 40 تن در هکتار است.

 

 

 

خيار گلخانه اي:

انتخاب زمان کشت :
قبل از هر اقدامی در مورد کشت خيار ابتدا بهتر است اطلاعاتی از قبيل آمار هواشناسی منطقه نظرات و تجربيات مهندسين کشاورزی و کشاورزان با تجربه و مهمترين مورد قيمت اين محصول در بازار کسب کرده و آنگاه زمان کشت را انتخاب نماييد زيرا زمان کشت در بهره برداری محصول تاثير مستقيم داشته و باعث بالا رفتن روحيه کار و تلاش می گردد. مثلا در مناطق جنوبی کشور زمان کشت از اوائل مهرماه شروع می شود و در خرداد ماه سال بعد برداشت محصول پايان می يابد. و در مناطق شمالی و مرکزی کشور که در آذر ماه و دی ماه دارای هوای ابری و سرد می باشند زمان کشت را به نحوی انتخاب می کنند که اين زمان يا آخر فصل برداشت و يا آغاز کشت باشد . به طور کلی زمان هايی که شرايط جوی نامساعد است بايد از دوره کشت حذف گردد و اگر چنين کاری صورت نگيرد و زمانهای نامساعد در ميان زمان برداشت قرار گيرد کشت با مشکلات عديده ای روبرو می شود.
انتخاب بذر: بعد از انتخاب زمان کشت بايد بذر مناسب و خوبی انتخاب کنيم که بر اساس تقسيم بندی اقليم های مناسب صورت می گيرد.مثلا برای مناطق جنوبی که زمان کشت از اوائل مهرماه شروع می شود و تا آخر خرداد سال بعد می توان برداشت محصول داشت و يا مناطق شمالی و مرکزی که کار کشت از اوائل دی ماه شروع می شود بذرهای تک گل پيشنهاد می شود که دارای برگ های کوچک و مقاوم به سرما بوده و جهت دوره های طولانی مناسب می باشد ولی در اقليم های که دو فصل کشت دارند بهتر است از واريته های پرگل که محصول زيادي در زمان کوتاه دارنداستفاده گردد. شايان ذکر است که بسياری از کشاورزان بدون توجه به نوع واريته و زمان کشت آن و تنها به علت پر گل بودن آن اقدام به کشت در فصولی می نمايند که مناسب حال آن بذر نيست در نتيجه با مشکلاتی مواجه می شوند که برای آنها اندکی ناشناخته و غريب می نمايد.کشاورزانی که آشنايی با خواص واريته های مختلف ندارند اشتباه عمده ای را مرتکب می شوند و آن اين است که واريته های پر گلی را که برای فصول بهاره کشت نموده اند و محصول خوب و زيادی برداشت کرده اند مجددا برای کشت پائيزه انتخاب می کنند. با شروع فصل سرما و کوتاه شدن طول روز تعداد زيادی ميوه های کوچک در هر بوته مشاهده می کنند که به علت ريز ماندن ميوه ها بر روی ساقه محصولی برداشت نمی کنند و با تصوراتی که دارند کود و سم را به گياه تحميل می کنند در حالی که بذر های تک گل بوده و از آن ميوه کمتری مشاهده می کنند اما محصول بيشتری برداشت می شود.

خواص سبزی جعفری

 

جعفری:

جعفری گیاهی است علفی ، دوساله و معطر که ارتفاع آن تا 70 سانتیمتر می رسد . برگهای آن برنگ سبز تیره و دارای بریدگیهای لوزی یا مثلث شکل با تقسیمات رفعی است . گلهای جعفری کوچک برنگ مایل به سبز و بصورت چتر یم باشد میوه آن کوچک به درازای 2 میلیمتر و به قطر یک میلیمتر و دارای بوئی معطر است.

ترکیبات شیمیایی
از برگ و تخم جعفری بوسیله تقطیر با بخار اسانسی گرفته می شود که بسیار معطر است و ر غذاها بکار می رود . اسانس برگ جعفری چون به مقدار بسیار کم بدست می آید گران است . اسانس تخم جعفری کمی بوی تلخ درد که زیاد مرغوب نیست . از 100 کیلوگرم تخم جعفری حدود 2 کیلوگرم اسانس بست می آید که از آن در صنعت عطر سازی و کنسروسازی استفاده بعمل میآید . ریشه جعفری معطر طعم آن تقریبا مانند برگ آن است .
در صد گرم برگ جعفری مواد زیر موجود است :

آب	85 گرم
پروتئین	3/5 گرم
مواد چرب	0/6 گرم
مواد نشاسته ای	7 گرم
کلسیم	200 میلی گرم
فسفر	65 میلی گرم
آهن	6/2 میلی گرم
سدیم	25 میلی گرم
پتاسیم	725 میلی گرم
ویتامین آ	8500 واحد بین المللی
ویتامین ب 1	0/12 میلی گرم
ویتامین ب 2	0/25 میلی گرم
ویتامین ب 3	1/2میلی گرم
ویتامین ث	170 میلی گرم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 خواص داروئی: خواص تخم جعفری تخم جعفری از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است .

1. ضد نفخ شکم است .
2. شریان ها و رگ ها راتمیز می کند .
3. ادرار آور و قاعده آرو است .
4. برای درمان تب نوبه بکارمی رود .
5. در قدیم الایم برای سقط جنین شیاف تخم جعفری را در داخل مهبل قرار می دادند.

 خواص ریشه جعفری

1. ریشه جعفری اشتها آور است .
2. ادرار آور و قاعده آرو است .
3. سنگ کلیه را دفع می کند .
4. برای درمان اسهال باید 20 گرم ریشه جعفری را در یک لیتر آب دم کرده و تنقیه کنید .
5. دم کرده ریشه جعفری برای درمان تنگی نفس بکار می رود.
6. برای درمان سرخک مفید است .

سبزيكاري عمومي در منازل

سبزيكاري عمومي در منازل:

زندگي شهرنشيني و تراكم جمعيت در شهرهاي پرجمعيت و بطور كلي زندگي آپارتمان نشيني عده‌اي از علاقه‌مندان به سبزيكاري را از اين موهبت لذت بخش محروم نموده است. ولي هر كس در هر شرايطي مي‌تواند با امكانات بسيار كم براي ايجاد يك محيط دوست داشتني و پرتحرك پرورش هر نوع سبزي را در آپارتمان خود بدهد.

خوشبختانه بيشتر بذر سبزيحات در هر شرايطي پرورش مي‌يابند جعبه‌هاي چوبي، سطلهاي پلاستيكي ، گلدانهاي بزرگ و كوچك ، انواع ظروف مايع ظرفشويي و بطريهاي نوشابه خانواده براي اين منظور مناسبند. موضوع مهم عمق گلدان و دفعات آبياري به موقع و تنظيم برنامه كوددهي آنهاست براي مثال حداقل عمق گلدان براي كاهو ، تربچه و تمام سبزيجات ريشه‌ كوتاه 10 سانتيمتر مي باشد جعبه هايي با عمق 15 سانتي متر براي كشت انواع كلم قمري ، هويج فرنگي و همچنين بذر سبزيجات به كار مي رود . جعبه هايي با عمق 25 سانتيمتر براي  پرورش گياهان خانواده كلم و كلم بروكسل و مشابه آن است.

بطور كلي لازم است بذر سبزيجات را داخل جعبه قدري تنگ تر از معمول كاشت و براي آنكه تمام فصل بتوان از يك نوع سبزي استفاده نمود بذر هر سبزي را به فاصله دو هفته در هر جعبه مي‌كارند و از آن جائي كه سطح آپارتمان و يا ايوان و پشت بام براي اجراي اين برنامه كافي نخواهد بود مي‌توان ترتيبي داد كه جعبه‌ ها روي هم و به فاصله روي هم و به فاصله 20 سانتي متر از يكديگر روي داربستهاي فلزي يا چوبي قرار گيرند.

در مورد بوته‌هائي كه گل و ميوه مي‌دهند مانند خيار ، كلم گل و كدو بادنجان بايستي با استفاده از روشهاي مختلف اقدام به گرده افشاني مصنوعي نمود چون در محيط آزاد، زنبور و ساير حشرات اين كار را انجام مي‌دهند.

براي آنكه خاك گلدان تقويت شود 3 تا 4 كيلو آهك و يك و نيم تا دو كيلو سوپر فسفات به هر مترمكعب خاك گلدان مخلوط مي‌كنند از آنجائيكه خاك گلدان احتياج به تقويت مرتب دارد بايستي هر هفته گلدان را با يك كود شناخته شده تقويت نمود. سطح خاك گلدان بايستي هميشه يك رطوبت نسبي داشته باشد وهر روزه به آن سركشي نمود.

چنانچه محل گلدان در پاسيو و يا راه پله و يا نماي ساختمان مي‌باشد لازم است بطور مرتب به آن رسيدگي شود بطوريكه تا آخرين مرحله گل دادن و رسيدن ميوه هميشه شاداب باشد. بوته‌هائي مانند گوجه فرنگي و فلفل و بادنجان براي اين منظور بسيار مناسبند . گلدان سبزيجاتي مانند تربچه ، كاهو كه رشد سريع دارند و پس از رسيدن آن را از ريشه در مي‌آورند و در محل مناسبي قرار مي‌دهند كه مرئي و منظر نباشد.

چگونگي كاشت بذر :

بذر سبزيجات را بسته به بزرگي و كوچكي آن در عمق 6/. سانتيمتري تا 2/5 سانتيمتري خاك مي كارند و مادام كه ئانه سبز نشده بايستي خاك را مرطوب نگه داشت. معمولآ عمق كاشت 4-5 برابر طول بذر مي باشد. تخم هاي ريز را كمتر زير خاك مي كارند مانند تخم هويج و جعفري و كاهو كه روي آنها بيش از 2-3 ميليمتر خاك لازم ندارد. در صورتيكه تخم اسفناج و تربچه بيش از 1/5 يانتي متر خاك مي دهند و تخم هاي درشت مانند نخود و لوبيا را بايد 3 سانتي متر خاك داد. بعضي تخم ها را مانند هويج و اسفناج ، شلغم، لوبيا از همان وهله اول در محل اصلي مي‌كارند و بعضي ديگر مانند گوجه فرنگي ، تره فرنگي براي آنكه بهتر رشد نموده و قوي بشوند محتاج نشاء كردن هستند بنابراين آنها را در خزانه كاشته و بعد در محل مورد نظر نشاء مي‌كنند. مهمترين مرحله پرورش و كاشت و برداشت سبزيجات همين مرحله است.

 

 

مضرات سبزیها

مضرات سبزیها به تفکیک خانواده آنها :

 

خانواده کدوئیان: (Cucurbitaceae)

خانواده کدوئیان دارای ترکیبات متنوعی هستند آنها معمولا دارای گلیکوزید بوده که باعث ایجاد مزه تلخ در آنها می شود. این مواد در مقادیر فراوان سمی هستند. هندوانه دارای سروتونین (serotonin) است که می تواند باعث افزایش فشار خون گرد. کدوی تنبل (pumpkin) و کدوی حلوایی (squash) دارای بازدارنده های استرازی هستند.

 

خانواده بقولات: (Leguminose)

بسیاری از اعضای این خانواده دارای ترکیبات آلرژی زا هستند. در گرده لوبیا و نخود یک ترکیب آنتی ویتامین E وجود دارد. فاویسم که یک نوع بیماری خونی است به علت گرده باقلا، بو کردن گل آذین و یا خوردن آن ایجاد می شود. در این افراد آنزیم گلوکز – 6 فسفات دهیدروژناز (G6PD) به وجود نمی آید. حدود 7 درصد جمعیت دنیا حامل ژن معیوب این آنزیم هستند. این ژن بر روی کروموزوم X قرار دارد. نشانه های اولیه این بیماری شامل ضعف، خستگی، تهوع، استفراغ، درد در ناحیه کمر و شکم، لرز و گاهی اوقات تب گزارش شده است. بازدارنده های تریپسین (Trypsin) موجود در لگومها مانع هیدرولیز پروتئین به آمینواسید شده و بالاخص هنگامی که لگومها پخته می شود دارای اثرات مخربی هستند. خوردن لگومها همچنین باعث نفخ شکم می گردد. ساپونین ها از دیگر مواد آنتی مغذی موجود در بعضی از اعضای این خانواده می باشد.

---

 

فلفل قرمز:

سرگذشت و نام فلفل قرمز مثل خيلي چيزهاي ديگر و از جمله سرنوشت بومیان سرخ پوست قاره آمريكا با سفرهاي اكتشافي كريستوف كلمب پيوند خورده است . كلمب ندانسته آمريكا را كشف كرده بود اما براساس پيش فرض هايش اين خشكي جديد بايد همان هندوستان مي بود. از اين رو او با سماجت بسيار آمريكا را هند پنداشت و ساكنان سرخ پوست آن را ايندين «هندي» خواند. او در آنجا با گياهي مواجه شد كه ميوه هاي قرمزرنگش طعم تندي چون فلفل سياه داشت. او در راستاي هند پنداشتن آمريكا اين گياه را نيز فلفل قرمز ناميد. اين نامگذاري در حالي صورت گرفته است كه دو گياه فلفل قرمز Capsicum annuum و فلفل سياه Piper nigrum، به كلي از هم مجزايند و به لحاظ گياه شناسي حتي در دو خانواده كاملاً متفاوت قرار مي گيرند.
فلفل سياه گياهي است از خانواده پيپراسه (Piperaceae) حال آنكه فلفل قرمز يا همان فلفل دلمه اي به خانواده سولاناسه (Solanaceae) يا تيره سيب زميني، تعلق دارد. فلفل قرمز به همراه سيب زميني، توتون، تنباكو، گوجه فرنگي و تعداد بيشتري از ديگر گياهان در يك تيره قرار مي گيرد.
اعضاي تيره سيب زميني از نظر كاربردهاي دارويي و غذايي بسيار مهم اند. جنس فلفل قرمز يا كاپسيكورم به طور تقريبي داراي 22 گونه وحشي و5 گونه اهلي است كه عبارتند از C.annuum، C.baccatum، C.chinense، C.frutescens و C.pubescens تمامي انواع فلفل قرمز بومي نيمكره غربي اند. فلفل هاي قرمز گياهاني علفي يك ساله يا پايا و گاهي به صورت بوته هاي درختچه اي با برگ هاي متناوب، كامل و بدون كرك هستند.

 

اعلم سبزیکاری

کشاورز تنها

مرکز تخصصی مقالات کشاورزی

کشاورز تنها

مرکز تخصصی مقالات کشاورزی

براكلي چيست و نحوه كاشت – داشت – برداشت و مصرف آن چگونه است ؟Broccoli:

براكلي از خانواده كلم هاست و سرشار است از ويتامين هاي A و D .براكلي در فصلهاي خنك بهترين و بيشترين محصول ميدهد . چنانچه براي كاشت از بهترين واريته ها , استفاده گردد و مراحل كاشت و داشت و برداشت طبق دستور العمل و بدقت انجام شود , توليد محصول تداوم مي يابد . قسمت خوراكي براكلي "سر" ناميده مي شود . سر اصلي در مركز و بالاي گياه روئيده مي شود . وقتي سر اصلي برداشته و قطع شود , سرهاي جانبي شروع به رشد كرده , ظاهر مي شوند . در بيشتر مناطق آمريكا در فصلهاي بهار و پائيز دو بار محصول بدست مي آيد .
براي بهترين شروع , نهال كاري در فصل بهار توصيه شده است , زيرا اين عمل باعث مقاوم شدن و جايگير شدن گياه در زمين مي شود . نهال كاري مقاومت گياه را در برابر گرماي اوليه تابستان زياد مي كند . فصل زمستان مناسبترين زمان براي كاشت مستقيم بذر در زمين مي باشد .

واريته هاي براكلي :
1-Crusier ( كروزر) : از كاشت تا برداشت 58 روز زمان لازم دارد . كروزر , يكدست , پر محصول و مقاوم در برابر خشكي مي باشد .
2-Green Comet ( گرين کامت) : از كاشت تا برداشت 55 روز , زودرس و مقاوم در برابر گرما .
3-Green Goliath( گرين گالي آت) : كاشت تا برداشت 60 روز , زمان كاشت بهار , تابستان و پائيز و مقاوم در برابر حالتهاي سخت .

زمان كاشت :
نهال كاري ( نشا) در اوايل بهار و زماني كه نهالها جوان و قوي هستند انجام دهيد .

 

كلم بروكسل Brussels sprouts:

كلم بروكسل گياهي كند رشد و از خانواده كلم ها مي باشد . در فصل مناسب در بيشتر نقاط دنيا قابل كشت است . اين گياه در مناطقي كه داراي هواي ملايم است و يا در مناطقي كه برف سنگين مي بارد , زمستان گذراني مي كند .
گره هاي كلم بروكسل كه سرهاي كوچكي شبيه كلم برگ هستند در محور برگها و بن ساقه ها توليد مي شوند . اين سرها كه قطر آنها به 3 تا 5 سانتيمتر مي رسد و كاملاَ شبيه يك كلم برگ است , بخش خوردني گياه مي باشد. كلم بروكسل در هواي خنك و حتي در هواي كمي يخبندان رشد مي كند . اين گياه به زماني طولاني براي رشد احتياج دارد . در مناطقي كه گرما شديد است , كشت پائيزه موفقيت آميزتر است . كشت هاي آخر بهار تا اوايل تابستان مثمر ثمر است , مشروط بر اينكه فصل پائيز با خنكي شروع شود .

واريته هاي توصيه شده :
1- bubbles ( بابلز) : زمان مورد نياز از كاشت تا برداشت 82 روز مي باشد . اين واريته سازگار در برابر گرما و مقاوم در برابر زنگ است .
2- Jadecross ( جيد كراس) : كاشت تا برداشت 90 روز , مقاوم در برابر زردي .
3- Jadecross E ( جيد كراس –اي): كاشت تا برداشت 90 روز , محصول آن درشت و ساده در برداشت .
4- Oliver (اليور) : كاشت تا برداشت 85 روز , زودرس با ظاهري قشنگ و در چيدن آسان .
5- PrinceMarrel (پرنس مارول) :كاشت تا برداشت 90 روز , سفت و بسته با طعم شيرين .
6- Royal Marel (رويال مارول ) : كاشت تا برداشت 85 روز , سازگار در برابر پوسيدگي بن و سوختن سر شاخه ها . پر محصول با ميوه هاي سفت و سربسته .