اثرهاي کينتين و جيبرليک اسيد بر گل انگيزي و ويژگي هاي ميوه انگور ( .Vitis vinifera L) رقم سياه شيراز
يکي از اساسي ترين مراحل نمو زايشي تاک، مرحله انگيزش گل مي باشد که تحت تاثير عوامل محيطي و تنظيم کننده هاي رشد قرار مي گيرد. در پژوهش حاضر علاوه بر تعيين زمان گل انگيزي اثرات کاربرد کينتين (Kin) و جيبرليک اسيد (GA3) (غلظتهاي 25 و 50 و 100 ميلي گرم در ليتر) بر تشکيل گل و ويژگي هاي ميوه رقم سياه شيراز در شرايط ديم (باجگاه شيراز) و آبي (کوشکک شيراز) بررسي شد. براي تعيين زمان گل انگيزي از نيمه دوم ارديبهشت ماه تا اواخر مرداد ماه 1375 به فاصله 15 روز سه شاخه روي سه بوته انتخاب و عمل حلقه برداري و قطع برگ انجام گرفت با بررسي هاي انجام شده در سال 1376 روي اين شاخه ها مشخص شد انگيزش گل در هر دو منطقه حدوداً نيمه اول خرداد ماه (کمي بعد از باز شدن گل هاي سال قبل) مي باشد. نتايج هيستولوژيکي نشان داد کاربرد کينتين (50 ميلي گرم در ليتر) موجب توسعه و نمو بيشتر سرآغازه خوشه گرديد در حاليکه جيبرليک اسيد (غلظتهاي 50 و 100 ميلي گرم در ليتر) موجب طويل شدن قاعده جوانه، ممانعت از رشد و نمو سرآغازه خوشه و نهايتاً نکروزه شدن جوانه گرديد. همچنين بررسي اثرات محلول پاشي با کينتين و جيبرليک اسيد بر ويژگي هاي ميوه نشان داد، اگر چه کاربرد کينتين اثر معني داري بر ويژگي هاي ميوه نداشت ولي کاربرد جيبرليک اسيد (50 و 100 ميلي گرم در ليتر) موجب کاهش ضريب باردهي، طول محور اصلي خوشه، تعداد حبه در خوشه و وزن چوب گرديد. در اين زمينه اثرات کاهش جيبرليک اسيد در انگورهاي ديم بيشتر از انگورهاي آبي مشهود بود.