سبزی
نوع بهارة آن داراي بذر خاردار گوشه دار تيز و به اسفناج انگليسي معروف است و در اوايل بهار كاشته ميشود و نوع ديگر كه به هلندي معروف است داراي بذرگرد كروي است و خاك بسيار غني ميخواهد و در پاييز كاشته ميشود. اسفناج چون مواد زيادي از خاك مي گيرد لذا خاك مزرعه بايد بسيار غني و پرقوت باشد و بايد كود كافي داده شود. گياه اسفناج در مقابل خشكي و حرارت زياد محيط عاجز است و نامتحمل لذا معمول است كه بيشتر اسفناج را در پاييز مي كارند يعني از تخم اسفناج پاييزه استفاده مي شود، زيرا در اين صورت كمي رطوبت خاك ديگر مسأله اي نيست. بلكه بايد خاك مزرعه زهكش دار باشد كه رطوبت بايد زمستان لطمه اي به گياه نزند و اگر در مواردي از اسفناج تابستانه استفاده مي شود بايد بذر را در زمين سايه دار تازه و مرطوب كاشت و خيلي سنگين مرتباً آبياري كرد كه خشكي به گياه لطمه نزند. در ايران اسفناج بهاره را از اسفند تا خرداد مي توان كاشت و بي درنگ هر 30-15 روز كشت را در قطعات مختلفه انجام داد تا مرتباً برگ تازه اسفناج براي برداشت در مزرعه آماده باشد. اسفناج پاييزه را معمولاً در ماههاي مرداد تا آبان و اغلب پس از برداشت گندم مي كارند و برگ دادن آن از اوائل آذر شروع ميشود و تا فروردين ادامه خواهد داشت
تركيبات شيميايي
از نظر تركيبات شيميايي در برگ اسفناج مقدار قابل ملاحظه اي ويتامين PP يا نيكوتين آميد وجود دارد (ويتامين PP كه نياسين نيز گفته مي شود از گروه ويتامين هاي B است).
كدو تخمه كاغذي- (Cucurbita pepo,var.styriaca) گياهي علفي-ومتعلق به تيره كدوئيان (cucurbitaceae) :
مشخصات ظاهري گياه:
كدوي تخم كاغذي (Cucurbita pepo,var.styriaca) گياهي علفي، يك ساله ومتعلق به تيره كدوئيان (cucurbitaceae) مي باشد. محققان معتقدند كه اين گياه براثر يك جهش ژني اتفاقي به وجود آمده است. اين گياه داراي ريشه‌اي محكم و طويل، ساقه‌اي كركدار و خزنده است. برگ هاي درشت سبز
رنگ 5 لبي با دمبرگ طويل وكركدار، گل‌هاي نر و ماده 5 لبي مجزا به رنگ زرد و ميوه‌اي درشت،كروي و گوشتداراز اختصاصات اين گياه مي باشد. ميوه‌هاي رسيده به رنگ زرد يا زرد همراه با
رگه‌هاي سبز بوده و داخل هر ميوه بطور متوسط 400-500 عدد دانه وجود دارد. رنگ دانه ها سبز تيره يا زيتوني و بدون پوسته مي باشد. دانه هاي بدون پوسته اين گياه از اختصاصات ويژه اين گونه محسوب مي‌گردد.(5 ، 6، 8 )
تركيبات شيميايي:
قسمت مورد استفاده اين گياه دانه هاي آن بوده كه حاوي 35 تا 55% روغن است. مهمترين اجزاء اين روغن را اسيدهاي چرب، ، استرولها، عناصر كمياب، ويتامين ها و كارتنوئيدها تشكيل مي دهند.