زردآلو يا قيسى اين خويشاوند طلايى آلوچه و آلو از سه هزار سال پيش در چين كشت مى شد و برخلاف آنچه از نام علمى اش برمى آيد، منشاء آن نه ارمنستان بلكه شمال غربى چين در نزديكى مرز روسيه در منطقه «گريت وال» است. درخت زردآلو گياهى است مقاوم با برگ هاى پهن و نسبتاً گرد، با راس نوك تيز و حاشيه نسبتاً دندانه دار. گل هاى بدون پايه با پنج گلبرگ منظم و پرچم هاى پرشمار در اوايل بهار شكفته مى شوند. ميوه شفت و آلوچه مانند زردآلو با پوسته نازك و گوشت زردرنگ در اواسط تابستان رسيده مى شود. ميوه هاى رسيده آبدار، شيرين و با سطحى صاف و بدون كرك اند و در اشكال متفاوتى مانند ميوه تازه، آب ميوه، ميوه خشك شده (برگ قيسى)، فريز شده و كنسرو شده به مصرف مى رسند.از عصاره هسته سرشار از گيلكوزيدهاى سيانوژنيك زردآلو دارويى ضدسرطان در گذشته تهيه مى شد كه امروزه از رده خارج شده است. هسته زردآلوهايى كه در آسياى مركزى و نواحى مديترانه اى كاشته مى شود، شيرين است و مى توان همانند بادام از آن روغن گرفت. از روغن زردآلو در تهيه انواع كرم هاى پوست، صابون و در عطرسازى استفاده مى شود. گاهى نيز آن را با روغن بادام مخلوط كرده و به مشتريان مى فروشند. ميوه زردآلو حاوى مقادير زيادى ويتامين A و مقادير كمترى از تيامين، ريبوفلاوين، نياسين، ويتامين C، كلسيم، فسفر، آهن و پتاسيم است. سالانه ۲۷۰۰۰ هزار تن زردآلو در سرتاسر جهان توليد مى شود كه تركيه، ايران و پاكستان بزرگترين توليدكنندگان آنند.